A
Anoniem
Guest
Hoi Allemaal,
Wat een ontzettend leuk forum zeg!
Ik heb het allemaal eens lekker zitten lezen en dacht: ik ga me ook aanmelden. Dus hier ben ik dan:
Ik ben bijna 29 jaar (zondag jarig!) en ben gelukkig getrouwd. Wij hebben twee hele lieve hondjes. Mijn man en ik willen heel graag een kindje! Ik heb nogal een historie. Die zal ik hier kort uitleggen: Bij mij is 4 jaar geleden endometriose ondekt, in een ernstige vorm. Ik ben hier in totaal nu 5 keer aan geopereerd en heb de ene zware medicijnen (lees: hormonen) na de andere gehad. Dat was af en toe best zwaar. Gelukkig ging het met de laatste medicijnen heel goed. In januari ben ik, in overleg met mijn gynacoloog, gestopt met deze medicijnen. Toen was het afwachten hoe lang het zou duren voordat mijn cyclus weer op gang zou komen. Die was door de medicijnen namelijk al 2 jaar helemaal stil gelegd (geen ei-sprong en geen menstruatie, helemaal niets). In februari had ik mijn eerste menstruatie weer en sindsdien heb ik een mooie regelmatige cyclus van 5 weken. Afgelopen maandag heb ik mijn eerste dag van de menstruatie gehad. Als alles goed gaat heb ik over 3 weken mijn ei-sprong. Omdat ik de afgelopen 4 jaar veel onnatuurlijke hormonen heb binnen gekregen, hadden mijn man en ik zoiets van: eerst even een aantal maandjes afwachten, kijken hoe de cyclus is en mijn lichaam wat rust gunnen. Gisteren ben ik weer op controle geweest bij de gynacoloog en deze vondt het een goed moment om de grote stap te gaan nemen. Ik vindt het zo ontzettend spannend! Ook omdat ik maar 4 tot 6 kansen krijg. als ik dan nog niet ben aangeteld, moet ik meteen met IVF beginnen....... maar goed, dat zien we later wel.
Je hoort veel mensen zeggen dat je, als je zwanger wilt worden, er niet te veel mee bezig moet zijn want dan is de kans dat het lukt een stuk kleiner. Ik vraag me af hoe je dat moet doen. Ik kan namelijk nergens anders meer aan denken, zie overal zwangere vrouwen lopen, zie overal kleine baby's en het lijkt wel of de winkels waar ze baby-spullen verkopen als paddestoelen uit de grond komen! Hoe is dit bij jullie??? en hoe (proberen) jullie hiermee om te gaan?
Zo wat een verhaal zeg, maar ja, ik ben dan ook een echte klets-kous!
Ik hoop op dit forum lekker te kunnen kletsen met jullie allemaal!
Groetjes.
Wat een ontzettend leuk forum zeg!
Ik heb het allemaal eens lekker zitten lezen en dacht: ik ga me ook aanmelden. Dus hier ben ik dan:
Ik ben bijna 29 jaar (zondag jarig!) en ben gelukkig getrouwd. Wij hebben twee hele lieve hondjes. Mijn man en ik willen heel graag een kindje! Ik heb nogal een historie. Die zal ik hier kort uitleggen: Bij mij is 4 jaar geleden endometriose ondekt, in een ernstige vorm. Ik ben hier in totaal nu 5 keer aan geopereerd en heb de ene zware medicijnen (lees: hormonen) na de andere gehad. Dat was af en toe best zwaar. Gelukkig ging het met de laatste medicijnen heel goed. In januari ben ik, in overleg met mijn gynacoloog, gestopt met deze medicijnen. Toen was het afwachten hoe lang het zou duren voordat mijn cyclus weer op gang zou komen. Die was door de medicijnen namelijk al 2 jaar helemaal stil gelegd (geen ei-sprong en geen menstruatie, helemaal niets). In februari had ik mijn eerste menstruatie weer en sindsdien heb ik een mooie regelmatige cyclus van 5 weken. Afgelopen maandag heb ik mijn eerste dag van de menstruatie gehad. Als alles goed gaat heb ik over 3 weken mijn ei-sprong. Omdat ik de afgelopen 4 jaar veel onnatuurlijke hormonen heb binnen gekregen, hadden mijn man en ik zoiets van: eerst even een aantal maandjes afwachten, kijken hoe de cyclus is en mijn lichaam wat rust gunnen. Gisteren ben ik weer op controle geweest bij de gynacoloog en deze vondt het een goed moment om de grote stap te gaan nemen. Ik vindt het zo ontzettend spannend! Ook omdat ik maar 4 tot 6 kansen krijg. als ik dan nog niet ben aangeteld, moet ik meteen met IVF beginnen....... maar goed, dat zien we later wel.
Je hoort veel mensen zeggen dat je, als je zwanger wilt worden, er niet te veel mee bezig moet zijn want dan is de kans dat het lukt een stuk kleiner. Ik vraag me af hoe je dat moet doen. Ik kan namelijk nergens anders meer aan denken, zie overal zwangere vrouwen lopen, zie overal kleine baby's en het lijkt wel of de winkels waar ze baby-spullen verkopen als paddestoelen uit de grond komen! Hoe is dit bij jullie??? en hoe (proberen) jullie hiermee om te gaan?
Zo wat een verhaal zeg, maar ja, ik ben dan ook een echte klets-kous!
Ik hoop op dit forum lekker te kunnen kletsen met jullie allemaal!
Groetjes.