randy!!

[Anoniem]

ik wil je heel veel sterkte wensen voor de 18de, en ik wil je 1 tip geven doe het zo die dag  zoals jezelf wil en niet naar andere mensen luisteren met een goede bedoelingen! je moet echt doen wat jezelf wil!!
ik spreek uit ervaring, mijn zoontje heb ik 6 jaar geleden verloren bij een zwangerschap van 26 weken, en als je dan 1 jaar verder bent dan weten de mensen zo goed wat je moet doen die dag!! maar ik ben er wel achter gekomen dat je moet doen   wat jij denkt wat goed is!! wij zijn een keertje ( naar het luisteren van mensen) een dagje naar een pretpark geweest, nou ik kan je zeggen dat ik dat zelf helemaal geen succes vond! terwijl iemand anders het geweldig vond.  ik voelde me zo schuldig dat ik daar was die dag en niet op het kerkhof, maar dat is mijn ervaring.
mijn zoontje zou anders as dinsdag ( 20-11 ) 6 jaar zijn geworden,
als je misschien nog vragen hebt , of over hoe het nu is bij een tweede zwangerschap , na je eerste kindje, kwa spanningen,  dan kan je dat altijd vragen , ik heb nu inmiddels een gezonde dochter van 5 jaar!!en nu zijn we bezig voor een derde,
ik hoor je misschien nog wel,
een dikke knuffel van wendy

 

[Anoniem]

hoi randy , ik reageer effe anders gaat hij helemaal omlaag , en dan zie je het berichtje zoiezo niet!!
daarom effe omhoog halen,
gr wendy

 

[Anoniem]

Hallo Wendy

bedankt voor je berichtje...

ik weet idd dat we moeten gaan doen waar wij ons goed bij voelen en dat dat het enige is wat goed is.

Ik heb sowieso al gezegt, dit blijft een dag voor ons (gezinnetje) de rest van mijn leven....
Ik wil niet op die dag verplicht bezoek ontvangen van mensen die het goed bedoelen om met ons mee te leven...
Maar wat moet ik met die mensen, hier een beetje dom tegenover elkaar gaan zitten?
Herrinneringen ophalen kunnen we toch niet....

Wij gaan mits het weer mooi is, die dag lekker met de hond naar het bos en we houden het er elk jaar in om op die dag uiteten te gaan met z'n 2-en.
Misschien dat ik dat wel bijstel als er kindjes zijn maar dat zien we volgend jaar wel weer...

Verder voel ik me vandaag wel sterk, maar dat komt ook puur omdat wij gisteren een super goede uitgebreide echo en nekplooimeting hebben gehad.
Ons wondertje deed het meer dan goed, perfect zelfs....en zoals ze nu konden zien mochten we een voorzichtig sprongetje maken dat dit kindje niet dezelfde afwijking heeft als Ninthe*.

Maar ja jij snapt dat best, je gevoel kan van het ene in het andere uiterste vallen voor hetzelfde geld ben ik morgen een wrak...

Wij hebben geen grafje om naartoe te gaan, wij dragen Ninthe* haar as in een urntje aan onze kettingen dus waar wij gaan en staan is ze altijd letterlijk  dichtbij ons.

De zwangerschap blijft natuurlijk spannend, over 4 weken heb ik weer een uitgebreide echo en als die goed is probeer ik zoveel mogelijk te genieten, gerust ben je pas als het kindje in mijn armen ligt.

Verder is mijn bloeddruk aan de hoge kant, dus ik moet het rustig aandoen en zoveel mogelijk stress te vermijden.
Dat valt natuurlijk niet mee, maar het betekend wel dat ik eerst in de ziektewet blijf (waar ik heel blij mee ben) omdat mijn werk zo slecht bevalt dat het veel stress met zich meebrengt.

Nogmaals bedankt voor je berichtje, t is altijd fijn (tegelijkertijd doet het ook pijn dat iemand dit ook meemaakt) om met iemand te kunnen praten die met een half woord weet wat je bedoelt.

Jullie ook heel veel sterkte volgende week dinsdag, ook al is het zoveel jaar geleden, die dag zal als de dag van gisteren zijn...

Liefs Randy