A
Anoniem
Guest
Hallo allemaal,
Mijn naam is Hedske en ben 28 jaar. Sinds bijna 1 jaar getrouwd. Samen met mijn man zijn we gelukkig en hebben we de verstandige en emotionele keuze gemaakt om ons samenzijn uit te breiden. Kortom geen hond maar een kindje. Sinds maart ben ik gestopt met de pil en een aantal maanden gewacht om alle hormonen te reguleren. Sinds pas zijn we bezig. Ik denk zelf dat ik de eisprong wel voel (inderdaad een soort krampgevoel) en hebben hier natuurlijk ook op in gehaakt.Momenteel is het zo dat volgende week mijn menstruatie weer op gang moet komen omdat ik een regelmatige cyclus had. Nu loop je dus met het idee dat je van alles voelt. Hoort dit erbij? Had ik deze gevoelens altijd al? Wat luisteren we anders toch slecht naar ons lichaam. Nu vindt ik het wel heel spannend. Is het zover? Gaat het mis? Wat denken mijn ouders ervan? Hoe nou zonder werk? Er komen zoveel vragen bij me op. Ik kan ze wel aan mijn vriendin stellen, maar die heeft momenteel zelf genoeg problemen met zwanger worden.
Ga je je gevoelens verbeelden? Het zal allemaal wel op zijn/haar pootjes terecht komen, maar toch vind ik het reuze spannend.
Ik heb altijd gezegd voor mijn 30ste wil ik kinderen, maar.........
Kent iemand deze dilemma's, gevoelens, spanningen etc. ??
Groetjes Hedske
Mijn naam is Hedske en ben 28 jaar. Sinds bijna 1 jaar getrouwd. Samen met mijn man zijn we gelukkig en hebben we de verstandige en emotionele keuze gemaakt om ons samenzijn uit te breiden. Kortom geen hond maar een kindje. Sinds maart ben ik gestopt met de pil en een aantal maanden gewacht om alle hormonen te reguleren. Sinds pas zijn we bezig. Ik denk zelf dat ik de eisprong wel voel (inderdaad een soort krampgevoel) en hebben hier natuurlijk ook op in gehaakt.Momenteel is het zo dat volgende week mijn menstruatie weer op gang moet komen omdat ik een regelmatige cyclus had. Nu loop je dus met het idee dat je van alles voelt. Hoort dit erbij? Had ik deze gevoelens altijd al? Wat luisteren we anders toch slecht naar ons lichaam. Nu vindt ik het wel heel spannend. Is het zover? Gaat het mis? Wat denken mijn ouders ervan? Hoe nou zonder werk? Er komen zoveel vragen bij me op. Ik kan ze wel aan mijn vriendin stellen, maar die heeft momenteel zelf genoeg problemen met zwanger worden.
Ga je je gevoelens verbeelden? Het zal allemaal wel op zijn/haar pootjes terecht komen, maar toch vind ik het reuze spannend.
Ik heb altijd gezegd voor mijn 30ste wil ik kinderen, maar.........
Kent iemand deze dilemma's, gevoelens, spanningen etc. ??
Groetjes Hedske