A
Anoniem
Guest
Mijn vriend en ik zijn ruim een half jaar samen en we voelen allebei heel sterk dat we binnenkort willen proberen een kindje te krijgen. Hij is bijna 32, ik word 30 deze zomer.
Zelf heb ik een stormachtige periode achter de rug na een scheiding vorig jaar,diverse verhuizingen en een auto-ongeluk. Inmiddels ben ik aardig opgeknapt. Mijn gevoel zegt nog een maand of 2 rust en dan "echt" proberen, zo tegen de zomer. Eigenlijk kan ik niet wachten (sterk gevoel in mijn lijf) maar het lijkt ons verstandiger heel even te wachten tot mei/juni.
Nu hoorde ik gisteren dat mijn broer volgend jaar maart gaat trouwen in het buitenland. Reken maar uit: dat is 9 maanden na de zomer, waarin wij willen beginnen!
Ik wil echt bij het huwelijk zijn, dus ik kan niet hoogzwanger in het vliegtuig zitten of bevallen tijdens hun huwelijksmaand. Dat betekent óf nu beginnen, of onze kinderwens een half jaar uitstellen, zodat ik (als we geluk hebben) met een paar maanden zwanger nog wel kan vliegen en de bruiloft meemaken.
Mijn probleem is dat ik het 'oneerlijk' vind dat we onze kinderwens minstens 3 maanden moeten uitstellen voor een huwelijk en dan nog is de vraag of ik meteen zwanger word. Voor ik het weet zijn we 3/4 jaar of meer verder.
Tegelijkertijd vind ik het lullig voor mijn broer als ik (van te voren) toch kies om kinderen te krijgen met het risico dat ik niet bij het huwelijk kan zijn.
Wie o wie heeft ervaring met uitstellen van kinderwens (of juist niet!). Wie kan mij tips/adviezen geven?
Zelf heb ik een stormachtige periode achter de rug na een scheiding vorig jaar,diverse verhuizingen en een auto-ongeluk. Inmiddels ben ik aardig opgeknapt. Mijn gevoel zegt nog een maand of 2 rust en dan "echt" proberen, zo tegen de zomer. Eigenlijk kan ik niet wachten (sterk gevoel in mijn lijf) maar het lijkt ons verstandiger heel even te wachten tot mei/juni.
Nu hoorde ik gisteren dat mijn broer volgend jaar maart gaat trouwen in het buitenland. Reken maar uit: dat is 9 maanden na de zomer, waarin wij willen beginnen!
Ik wil echt bij het huwelijk zijn, dus ik kan niet hoogzwanger in het vliegtuig zitten of bevallen tijdens hun huwelijksmaand. Dat betekent óf nu beginnen, of onze kinderwens een half jaar uitstellen, zodat ik (als we geluk hebben) met een paar maanden zwanger nog wel kan vliegen en de bruiloft meemaken.
Mijn probleem is dat ik het 'oneerlijk' vind dat we onze kinderwens minstens 3 maanden moeten uitstellen voor een huwelijk en dan nog is de vraag of ik meteen zwanger word. Voor ik het weet zijn we 3/4 jaar of meer verder.
Tegelijkertijd vind ik het lullig voor mijn broer als ik (van te voren) toch kies om kinderen te krijgen met het risico dat ik niet bij het huwelijk kan zijn.
Wie o wie heeft ervaring met uitstellen van kinderwens (of juist niet!). Wie kan mij tips/adviezen geven?