Stom!

A

Anoniem

Guest
Afgelopen weekend zat ik wat te zappen en toen kwam ik toevallig op de bevalling. Heel interessant verhaal over hoe ze elkaar ontmoet hadden enz, dus ik had niet meteen door dat het de bevalling was. Dus ik bleef kijken.
Zie ik op een gegeven moment die vrouw echt afgrijselijk veel pijn hebben (tenminste zo zag het er wel uit), maar die vrouw had al 2 bevallingen gehad. Dus ik ging er eigenlijk wel een beetje vanuit dat ze er minder moeite mee zou hebben. (Ik weet het, slaat nergens op)

In ieder geval was ik even goed in paniek. Wat nou als  het bij mij ook zo moeilijk gaat en zoveel pijn doet. Ik heb het programma niet afgekeken, maar ik begreep dat die vrouw nog wel naar het ziekenhuis zou gaan, maar dat ze nog niet genoeg ontsluiting had om alvast te gaan ofzo. Ik vond dit eigenlijk wel vreemd, want ze had er behoorlijk last van.

In ieder geval vind ik mezelf nogal stom dat ik naar de bevalling heb gekeken zo vlak voordat ik zelf moet. Ik heb namelijk heel de zwangerschap geprobeerd om zo min mogelijk na te denken over de bevalling zelf. Mijn moeder praat er altijd vrij luchtig over. Zo van: ach, dat doe je ff en daarna neem je een lekker bakkie koffie. Aan de ene kant vind ik het wel prettig, want ik maak me niet echt druk over de bevalling, maar ik begin me nu toch af te vragen of ik er niet TE luchtig over denk.

Nou ja, we zien wel. Maandag krijg ik uitgelegd wat ik moet doen als ik weeen krijg, dus dan kan ik ook nog het een en ander vragen.

 

hoihoi,

Jammer dat je het niet hebt afgekeken, dan had nl kunnen zien dat het juist heel snel ging (voor zover je dat meekrijgt op televisie). Zal nog even kort voor je samenvatten:

Na de eerste keer dat de vk was geweest, kwam ze heel vlot weer terug. Toen bleek dus dat de vrouw al 8 cm ontsluiting had. Dus ze moesten echt haasten wilden ze nog naar het zh. Dat leek de vrouw niet fijn, dus zijn ze thuis gebleven. Vervolgens heeft de vk de vliezen gebroken, en toen was het kindje er ook vrij snel.

hoop voor je dat je voorspoedige bevalling krijgt en een mooi kindje!
Succes,

Groetjes Rianne
15w2d zwanger van de tweede
 
Hoi Barbara,

Ik kan me voorstellen dat je er van geschrokken bent, hoor! Zeker als je het hebt geprobeerd te vermijden om je niet bang te maken voor de bevalling die jij strakjes gaat doen. Geloof me: jouw instelling is gewoon goed. Je weet gewoon niet wat je moet verwachten. Ik had ook zoiets van: 'laat maar komen'. En het is me 100% meegevallen. Tuurlijk: het doet pijn, maar zo reeel was ik natuurlijk ook wel.

Meis, het gaat gewoon helemaal goedkomen met je. Heb vertrouwen in jezelf en in je eigen lichaam. Je kunt het!!!

Heel veel succes.

Liefs,
Joline
 
Paniek maken heeft zo weing zin. Bevalling komt toch zoals hij komt.
Ik kijk altijd alle bevalingen die ik kan zien op tv.
Ik blijf ze altijd geweldig vinden.
Zo'n geweldig wonder mag je best even voelen.

Kijk eens om je heen, soms zie je mensen die een kind hebben gekregen waarvan je denkt, als zij dat kunnen kan ik het ook.

Succes ermee.
 
Hallo Barbara,

Het kan natuurlijk alle kanten op met een bevalling. Bij mij ging het bij de eerste heel snel (4 uur en 50 min.). Daardoor had ik een verschrikkelijke weeenstorm en was het heel heftig, ik heb toen ook een subtotaalruptuur opgelopen, waarvoor ik alsnog meteen na de bevalling naar het ziekenhuis moest om gehecht te worden. Het klinkt allemaal niet fijn, maar ik heb totaal geen last van de hechtingen gehad en ik had meteen zoiets van: "ik zou het zo weer doen". Achteraf is het me reuze mee gevallen en dat heb ik ook een aantal van mijn zwangershapsgym-genoten gehoord.

Nu ben ik zwanger van de tweede en ik heb weer zoiets van: "ik zie het allemaal wel".
Je kan er tegenop zien, maar het kindje zal er toch uit moeten en echt waar, een vrouwenlichaam is daarop gemaakt!

Groetjes Paula
 
hoi,

Ik ben bijna 10 weken zwanger van de 4e. De 1e duurde van 8 smorgens tot 7 uur savonds. Ik was echt helemaal kapot. 2e kwam binnen 5 uur en ik heb direct een broodje met kaas zitten eten en heel erg zitten kletsen, maar dat zijn echt de spanningen die je hebt. En bij de laatste werd ik ingeleid en duurde het ook 5 uur.

Ik kijk er echt niet vrolijk tegen aan maar denk wel elke keer. ok daar gaan we dan. Een hele dag heel veel pijn maar dan is het over. Je mag dan een hele week opknappen van de ene dag en dat heb je nodig ook. Naweeen krijg je misschien maar is lang niet zo erg als een echte wee.

Dus als ik je een tip mag geven. Denk dat je echt een hele dag heeeel veel pijn zult hebben. Want als je denk dat je binnen 2 uur even je kind er uit werkt en dan weer koffie gaat drinken, dan ben je echt een zeldzaamheid. Maar bereid je gewoon voor op het ergste, dan kan het altijd nog meevallen. Een hele dag duurt echt heel lang hoor als je om de minuut bijna denk dat je dood gaat, maar..... er komt een eind aan denk ik altijd.

Succes en het gaat echt goed komen hoe lang het ook duurt.

Gerdientje
 
Bevallen is geweldig! Het doet natuurlijk ook pijn maar dat is echt een bijzaak hoor! Ik denk dat je emotioneel een grotere opdonder krijgt dan lichamelijk. Als je kindje er eenmaal is ben je zo onder de indruk dat je de pijn vergeet ( en dat meen ik echt! ). En als je de eerste nacht na je bevalling wakker ligt ( ik kon iig echt bijna niet slapen ) komt dat niet door de pijn die je hebt gehad maar doordat je zo onder de indruk bent van alles wat er is gebeurd! En dát ga jij ook ervaren! Je zult even door de pijn heen moeten, en op het moment dat de pijn op z'n ergst is zul je misschien even je baby vervloeken ( hard gezegt ) maar dat duurt korter dan de tijd die je gaat krijgen om van je nieuwe baby te genieten! Ik heb nu 2 lieve dochtertjes en ik zou de bevallingen graag  weer over willen doen. Kun je nagaan! Dat wil dus zeggen dat de pijn die je gaat krijgen eigenlijk heel onbelangrijk is. Maarja, jij moet nog...En je weet niet wat je te wachten staat...  Ik snap heel goed dat je bang bent. Dat was ik ook toen ik zwanger was. Maar het is maar zo kort, die tijd dat je pijn hebt. Wat is nou een dag op een mensenleven? En het gaat je lukken hoor! Zeker weten! En trots dat je zult zijn op jezelf als je baby er is! Succes meid! Geniet van je bevalling!
 
Grappig, al die verschillende reacties. Ik vond mijn eerste bevalling alles behalve geweldig. Maar heb wel de hele 46 uur die het duurde,  het vertrouwen gehad dat het ging lukken. Barbara, zie het maar zo. Ik ben echt een kleinzerig watje en ik heb 't ook prima overleefd. Hoewel ik wat meer tijd nodig heb gehad om er echt overheen te komen,  heeft die bevalling  me er niet van weerhouden om lekker nog een keer zwanger te worden. Wij vrouwen kunnen dat echt allemaal hoor,  dat kindje komt er hoe dan ook wel uit.

Liefs,
Annick
 
Terug
Bovenaan