A
Anoniem
Guest
hoi allemaal. ik zie dat er een hoop groejes zijn. wel grapig eigenlijk dat iedereen zo zijn plekje kan vinden hier, ik ben echt al heel lang niet meer geweest had er even niet meer zo'n zin in, had het erg druk met werken en hebben een huis gekocht,
wij zijn nu 15 maanden bezig. maar wil maar niet lukken, heb medicijnen geslik clomid en hebben 3x een same levingstes gehad en die waren alle 3 niet goed ik vermoord dus eigenlijk de zaadjes van mijn vriend, ze hebben ook gekeken of het wel lukt als ik medicijnen zelf in spuit maar het blijft het zelfde, nu hebben ze dan eindelijk besloten om over tegaan op iui, vandaag ben ik in het ziekenhuis geweest om tekijken of mijn eidjes goed gegroeit waren en gelukkig was dat zo nu moet ik morgen weer terug, en dan morgen avond nog een keer en dan krijg ik een spuit om mijn eitje te laten springen en dan gaan ze beginen met iui, opzich zijn we er wel blij mee hoor ja klinkt raar meschien maar als je al zo lang bezig bent dan word het wel tijd dat ze nu iets anders gaan proberen, en ze hebben gezegt dat we nu echt een hele grote kans hebben, dus we zijn super blij oke het is dan nog niet zover maar ja het voeld we nu als een eerlijke kans,
ik heb ook op mijn werk verteld waar we mee bezig zijn en wat er aan de hand is, kon er niet meer onderuit, telkens naar het ziekenhuis ja dan moet je wel, was heel bang dat ze er niet goed op zouden reageren maar het was het tegendeel ze vonden het wel heel erg voor me maar ze kunnen er nu rekening mee houden en dat voeld toch wel heel goed er is een last van mijn schouder gevallen nu,
zo moest even mijn verhaal kwijt hoor. en vroeg me eigen af of er meer mensen zijn die het zelfde hebben als mij, en hoelang ze er mee bezig zijn, andere mensen mogen oook reageren hoor, vind het altijd wel fijn om de mening van een ander te krijgen.
hoop tot snel met goed nieuws
groetjes sherina
wij zijn nu 15 maanden bezig. maar wil maar niet lukken, heb medicijnen geslik clomid en hebben 3x een same levingstes gehad en die waren alle 3 niet goed ik vermoord dus eigenlijk de zaadjes van mijn vriend, ze hebben ook gekeken of het wel lukt als ik medicijnen zelf in spuit maar het blijft het zelfde, nu hebben ze dan eindelijk besloten om over tegaan op iui, vandaag ben ik in het ziekenhuis geweest om tekijken of mijn eidjes goed gegroeit waren en gelukkig was dat zo nu moet ik morgen weer terug, en dan morgen avond nog een keer en dan krijg ik een spuit om mijn eitje te laten springen en dan gaan ze beginen met iui, opzich zijn we er wel blij mee hoor ja klinkt raar meschien maar als je al zo lang bezig bent dan word het wel tijd dat ze nu iets anders gaan proberen, en ze hebben gezegt dat we nu echt een hele grote kans hebben, dus we zijn super blij oke het is dan nog niet zover maar ja het voeld we nu als een eerlijke kans,
ik heb ook op mijn werk verteld waar we mee bezig zijn en wat er aan de hand is, kon er niet meer onderuit, telkens naar het ziekenhuis ja dan moet je wel, was heel bang dat ze er niet goed op zouden reageren maar het was het tegendeel ze vonden het wel heel erg voor me maar ze kunnen er nu rekening mee houden en dat voeld toch wel heel goed er is een last van mijn schouder gevallen nu,
zo moest even mijn verhaal kwijt hoor. en vroeg me eigen af of er meer mensen zijn die het zelfde hebben als mij, en hoelang ze er mee bezig zijn, andere mensen mogen oook reageren hoor, vind het altijd wel fijn om de mening van een ander te krijgen.
hoop tot snel met goed nieuws
groetjes sherina