Wat mij heeft geholpen is voor jezelf iets nieuws zoeken waar je je volledig op kunt focussen. Waar liggen je interesses en ga daarin een nieuwe uitdaging zoeken wat jij leuk vindt.
Misschien geeft het je rust als je naar de huisarts gaat. Het idee dat wordt onderzocht of er mogelijk iets mis is, kan geruststellend werken. Je bent nu zolang bezig dat de huisarts niet zal zeggen dat je nog maar rustig moet afwachten, ook niet omdat je al een kindje hebt.
Bij ons heeft het 26 maanden geduurd! Op een gegeven moment was werkelijk zo ongeveer iedereen in mijn omgeving zwanger (3 vriendinnen, 4 collega's en onze fitnessinstructrice). Ik dacht dat ik gek werd! En vroeg me ook af, waarom wij niet!!!!
Gelukkig kwam de vakantieperiode eraan en had ik genoeg leuke dingen om me af te leiden. In oktober 2005 (we waren toen 2 jaar verder) hebben we de stap naar de huisarts gemaakt. We vonden dat eerder niet nodig omdat we toch nog altijd zoiets hadden van: het komt wel. Maar nu wilden we toch maar eens alles na laten kijken. Op 2 dec. 2006 zouden we een afspraak hebben bij de gyn. Die heb ik afgebeld, aangezien ik op 1 dec. met een positieve test in mijn handen stond. Inmiddels is Tijs al 1 en gaan we in september voor een broertje of zusje. Ik hoop dat het nu sneller mag gaan lukken, ik zou het mooi vinden als het leeftijdsverschil tussen de 2 en 3 jaar is.
Veel succes en hopelijk ben je snel zwanger.
Groetjes
mama van Tijs
