Twijfel?!?!

[Anoniem]

Hallo allemaal,

Ik ben nieuw hier op t forum maar lees wel al een tijdje mee.
Mijn vriend en ik hebben besloten dat ik deze maand stop met de pil.
Ik ben er helemaal klaar voor (al een hele tijd) maar mijn vriend niet echt.
Hij heeft toegezegd dat ik met de pil kan stoppen maar 100% staat hij er niet achter.
Hij wil wel kinderen maar hij zit met veel angsten.
O.a. hoe het financieel verder moet, of het kindje wel gezond zal zijn, of we het eens zullen worden over de opvoeding etc, etc...
Hij denkt dat je totaal geen vrije tijd meer zult hebben met een kindje en dat we nooit meer iets met z'n 2e kunnen doen.
Ik snap zijn angsten wel, maar ik denk (weet t eigenlijk wel zeker) dat het allemaal wel goed komt.
Financieel redden we het nu ook dus met een kindje zal dat ook lukken!
Je vrije tijd zul je dan ook nog zeker wel hebben alleen word het anders ingedeeld.
En we hebben 2 hele lieve opa en oma's en die vinden het echt niet erg om af en toe op te passen.
Maar ondanks dat we er veel over praten staat hij er niet 100% achter waar ik best van baal!
Ik wil dat we er samen helemaal voor gaan! En ik wil best wachten tot hij er helemaal klaar voor is maar volgens mij is hij dat nooit. (wat hij zelf ook zegt)
Hebben dit nog meer vrouwen??
Of zijn jullie mannen er wel helemaal klaar voor?

Bedankt, Ilse.

 

[Anoniem]

dag ilsje,

mijn man heeft ook heel lang twijfels gehad. hij dacht min of meer dat zijn leven over was als we kinderen zouden krijgen. hij wou nog zo lang mogelijk genieten van het kinderloze leven. ik heb dus lang gewacht voordat ik gestopt ben met de pil totdat hij ook 100% erachter stond.
soms sta ik nu met verbazing te kijken dat hij nu zo graag wil. hij wil er alles aan doen (bepaalde standjes en verplichte seks enz) dus ik zou als ik jou was toch wachten tot hij er ook voor de volle 100% voor gaat. succes ermee groetjes moon.

 

[Anoniem]

quote: ilsje24 schreef document.write(friendlyDateTimeFromStr('17-01-2006 22:21:10&apos);

Hallo allemaal,

Ik ben nieuw hier op t forum maar lees wel al een tijdje mee.
Mijn vriend en ik hebben besloten dat ik deze maand stop met de pil.
Ik ben er helemaal klaar voor (al een hele tijd) maar mijn vriend niet echt.
Hij heeft toegezegd dat ik met de pil kan stoppen maar 100% staat hij er niet achter.
Hij wil wel kinderen maar hij zit met veel angsten.
O.a. hoe het financieel verder moet, of het kindje wel gezond zal zijn, of we het eens zullen worden over de opvoeding etc, etc...
Hij denkt dat je totaal geen vrije tijd meer zult hebben met een kindje en dat we nooit meer iets met z'n 2e kunnen doen.
Ik snap zijn angsten wel, maar ik denk (weet t eigenlijk wel zeker) dat het allemaal wel goed komt.
Financieel redden we het nu ook dus met een kindje zal dat ook lukken!
Je vrije tijd zul je dan ook nog zeker wel hebben alleen word het anders ingedeeld.
En we hebben 2 hele lieve opa en oma's en die vinden het echt niet erg om af en toe op te passen.
Maar ondanks dat we er veel over praten staat hij er niet 100% achter waar ik best van baal!
Ik wil dat we er samen helemaal voor gaan! En ik wil best wachten tot hij er helemaal klaar voor is maar volgens mij is hij dat nooit. (wat hij zelf ook zegt)
Hebben dit nog meer vrouwen??
Of zijn jullie mannen er wel helemaal klaar voor?

Bedankt, Ilse.



Hallo ilse,

Mijn man wou ook lange tijd geen 2e kindje en ik juist heel graag.
Hij was ook bang dat we het financieel niet aan konden en hij had er ook niet echt zin in.
We hadden al een kindje en hij vond het best als ze alleen bleef. (daar is ie nu op teruggekomen)

Ik was zelf de pil zat en ben wel gestopt.
Hij vond dat prima , het is immers je eigen lichaam.

Toch wou ik weten waar ik aan toe was en hebben er serieus over gepraat.
Hij was echt bang dat we het financieel niet zouden redden.
Maar toen ineens zei hij dat hij heel graag nog een kindje wou en ik stond echt verbaasd.

Achteraf zegt ie dat we veel eerder aan hadden moeten beginnen......

Ik was wel blij dat ik al eerder met de pil was gestopt.
Dan heeft je lichaam de tijd om te ontpillen.

Wij hebben dus al een kindje maar we hebben echt niet het gevoel dat we onze vrijheid kwijt zijn.
Ze hoort er gewoon helemaal bij!!
en daarbij zoals je al zei......er zijn genoeg oppassers toch!!

Het is wel normaal om twijfels te hebben....zelfs ik heb die terwijl ik mega graag weer zwanger wil zijn!!
Mijn man zal ze ook nog wel hebben denk ik.
Maar ik merk nu wel aan hem dat hij ook graag weer zo'n kleintje wil...
Als hij een baby ziet dan merk ik aan hem dat ie een beetje smelt....

Als je met de pil stopt kan je vriend er misschien rustig aan wennen dat jullie een stapje vooruit gaan.

nou veel succes verder,

liefs Jacqueline

 

[Anoniem]

hallo ilse



ik zat met precies hetzelfde probleem het is heel normaal dat een man
die angsten heeft. mijn vriend twijfelde ook heel lang   omdat ie
het allemaal niet zo zag zitten hij wilden wel kinderen maar dan moest
ie zijn eerste deeel van zijn leven afsluiten en dat was beangstigend.
mijn vriend heeft nooit en vader gehad en dat speelde ook een rol. zo
heeft iedereen wel iets. wat je het beste kan doen is met je vriend
praten over zijn angsten, of heb met mensen laten praten die al
kinderen hebben zo heb ik dat met mijn vriend ook gedaan, hij kan nu
niet wachten tot ik zwanger ben.

tip praat er niet alleen maar over dat kan bij een man verstikkend over
komen een man ziet dit als de grootste stap van zijn leven en bedenkt
super veel over wat er wel en niet mis kan gaan. wij vrouwen weten
gewoon dat het wel goed komt maar een man denkt daar anders over.



ik wens je veel sucses met het vervolg en ik hoop dat je maar snel zwanger mag worden



liefs annieka

 

[Anoniem]

Hoi, ook mijn vriend vind het allemaal heel eng. Hij wil ook best kinderen maar heeft ook de angst dat we dan veel dingen niet meer kunnen doen. Uitgaan, sporten etc..
Hij is nu zo ver dat hij beseft dat dat voor een deel onzin is. Dat we nog best leuke dingen voor onszelf kunnen doen, omdat er veel vrijwilligers zijn die zouden willen oppassen. Bovendien komen er een heleboel leuke mooie dingen voor terug zodra het kindje er is.
Hij vind het gewoon een hele stap, heeft het gevoel dat de 'jeugd' dan echt voorbij is.
Maar we gaan er wel voor dit voorjaar! We hebben er gisteravond lang over gepraat en hij vertelde dat hij het heel graag wil maar het super spannend vind.
Maar wie niet he? Het is voor iedereen spannend, je bent er nooit helemaal klaar voor en je kunt je er nooit volledig op voorbereiden Ik twijfel zelf ook veel over financieen etc...maar het gaat ons gewoon lukken! Ik hoop jullie ook!
Liefs, Billie

 

[Anoniem]

Bedankt voor de fijne reactie's!
Toch wel fijn om te weten dat er nog meer mensen in dezelfde situatie zitten.
Ik hoor op mijn werk enzo alleen maar verhalen dat de mannen juist heel graag kinderen willen en dan denk ik, ben ik nu de enige met een man die zo twijfeld?!

En natuurlijk heb ik ook wel zo mijn angsten, bv financieel, maar ik weet gewoon dat dat goed zal komen!
Het is goed om erover te praten maar ik wil er ook weer  niet de hele tijd over beginnen.
Ik heb hem zoiezo aangeraden om eens met zijn moeder te praten en met mannen die al kinderen hebben.
Misschien laat ik hem dit ook wel lezen, dan is hij misschien ook wel weer wat gerust gesteld.

Maar ik vind het moeilijk, omdat ik er al zo'n lange tijd helemaal klaar voor ben.
En als ik op de dag moet gaan wachten dat hij zegt dat er samen helemaal voor gaan dan moet ik volgens mij nog 10 jaar wachten.
We hebben al 9 jaar een relatie en ik ken hem daar te goed voor, hij zal nooit uit zich zelf zeggen, kom we gaan er samen voor.
En leeftijd heeft er ook niets mee te maken, want hij is 32 en ik 24 dus je zou toch zeggen dat hij er onderhand wel aan toe moet zijn.

Maar deze maand wil ik toch een beetje voorzichtig zijn omdat ik 9 jaar de pil heb geslikt en ik wil eerst op de normale manier ongesteld worden en dan zien we wel.
Het is in elk geval wel fijn dat ik hier even mijn verhaal kwijt kon!

Ilse.