A
Anoniem
Guest
Hallo, ik moet even mijn ei kwijt. Ik heb samen met mijn man twee kindjes van 4 en net 2 jaar.
Al een poosje loop ik te denken aan hoe het zou zijn om een derde te krijgen.
Mijn man zegt wel eens gekscherend: zullen we nog zo'n schatje maken?
Maar maandag moest ik met mijn nieuwe pilstrip beginnen (had ik al klaargelegd) en die was ineens foetsie.
Had manlief dus verstopt, hij wil dus echt graag een derde!
Ik was zeer verbaast, want hij zei altijd dat twee kids meer dan genoeg was.
Mijn hart maakte een sprongetje, maar ik zie ook allemaal beren op de weg.
Hoe moet dat allemaal, we hebben twee gezonde schatjes, van elk soort één.
Straks gaat er wat mis, ik heb na de vorige zwangerschap een jaar fysiotherapie gehad voor bekkeninstabiliteit, is het financieel wel haalbaar, ik ben net een eigen bedrijfje gestart als gastouder en dat loopt net lekker. Hoe zal men reageren (m'n ouders ook bijv.)
Kortom, ik ben een beetje de weg kwijt, de pil heb ik niet meer geslikt, maar het komt nu allemaal zo dichtbij ineens, wat moet ik nou, mijn hart zegt jaaaaaa....
Nou ja, deze keuze moet ik (met hubbie) natuurlijk zelf maken, maar misschien is er iemand die ook in dit schuitje zit, of zat.
Groetjes
Al een poosje loop ik te denken aan hoe het zou zijn om een derde te krijgen.
Mijn man zegt wel eens gekscherend: zullen we nog zo'n schatje maken?
Maar maandag moest ik met mijn nieuwe pilstrip beginnen (had ik al klaargelegd) en die was ineens foetsie.
Had manlief dus verstopt, hij wil dus echt graag een derde!
Ik was zeer verbaast, want hij zei altijd dat twee kids meer dan genoeg was.
Mijn hart maakte een sprongetje, maar ik zie ook allemaal beren op de weg.
Hoe moet dat allemaal, we hebben twee gezonde schatjes, van elk soort één.
Straks gaat er wat mis, ik heb na de vorige zwangerschap een jaar fysiotherapie gehad voor bekkeninstabiliteit, is het financieel wel haalbaar, ik ben net een eigen bedrijfje gestart als gastouder en dat loopt net lekker. Hoe zal men reageren (m'n ouders ook bijv.)
Kortom, ik ben een beetje de weg kwijt, de pil heb ik niet meer geslikt, maar het komt nu allemaal zo dichtbij ineens, wat moet ik nou, mijn hart zegt jaaaaaa....
Nou ja, deze keuze moet ik (met hubbie) natuurlijk zelf maken, maar misschien is er iemand die ook in dit schuitje zit, of zat.
Groetjes