Veel kritiek op zwanger worden

A

Anoniem

Guest
Hallo iedereen,

Ik ben nieuw hier, dus ik zal me effe voorstellen; Ik ben Jenny, 24 jaar en getrouwd.  Vorig jaar oktober  hebben wij besloten  voor een kindje te gaan en dus te gaan proberen zwanger te raken. Ik had wel 9 jaar de pil geslikt, dus het was effe de vraag hoe snel het zou kunnen lukken. Maar wij besloten wel om alvast familie en vrienden op de hoogte te brengen van onze kinderwens. Wij kregen enorm veel kritiek op het zwanger raken; de een had iets te zeggen over onze financiële situatie, de ander over de grootte van ons huisje, weer een ander over of we het psychisch wel aan zouden kunnen...  Ik raakte er zooo door ontmoedigd, dat ik aan het twijfelen ben geraakt. Echter na veel overwegingen hebben we tegen elkaar gezegd dat we ons besluit door  zouden zetten. Na 2 cycli raakte ik al zwanger!! Helemaal geweldig, maar met 6 weken kreeg ik een miskraam...De eerste 2 weken na de miskraam hebben we veel steun gehad van mensen, maar  toen begonnen ze weeeer aan ons te trekken met hun  twijfels. Van de ene kant vind ik het lief dat ze zo bezorgd zijn, maar van de andere kant word ik er ontzettend kwaad en verdrietig om. Ik heb nu het gevoel dat we gewoon niet vertrouwd worden in het ouderschap en dat geeft me het gevoel dat ik niet zwanger "mag" worden, en dat ik dus ook niet van een volgende zwangerschap mag genieten. Het maakt me soms moedeloos....
Als er meer mensen zijn die hier mee te maken hebben (gehad) dan wil ik heel graag weten hoe zij met die reacties zijn omgegaan...please help!

Groetjes een verwarde Jenny...
 
Trek je er niet teveel van aan. Hoe hebben andere mensen het lef om zich met jullie leven te bemoeien. Als jullie er samen uit zijn dat jullie een kindje willen en dat jullie er ook samen van overtuigd zijn dat je het kindje financieel genoeg te bieden hebben, dan is dat genoeg. Commentaar hebben mensen toch wel.

Ik hoop voor je dat je snel weer zwanger mag worden. En ga er dan alsjeblieft van genieten want het is zó mooi (denk ik).

Liefs én niet teveel piekeren hoor.

Benthe
 
Je omgeving reageert wel heel betuttelend! Hoe kunnen ze nou oordelen dat jullie nog niet klaar zouden zijn voor het ouderschap. Ze kijken te veel naar hun eigen ervaringen misschien. Waarschijnlijk waren zij op die leeftijd met hele andere dingen bezig, hadden ze een heel ander leven dan dat jullie nu hebben.
Ik snap ook niet dat ze dat uberhaupt dúrven te zeggen. Iedereen is toch anders?.
Je hebt dus ondervonden hoe naar mensen kunnen reageren als je je kinderwens duidelijk maakt, alof je die dingen in het leven maar even kunt plannen. Want dat is toch wat ze zeggen.
Meid, als je weer zwanger mag raken, laat je niet van de wijs brengen! Tuurlijk zijn jullie geschikt voor het ouderschap, dit is een soort natuurlijk gegeven (er zijn uitzonderingen natuurlijk) en of je thuissituatie nou geschikt is, tja dat is ook ieder zijn eigen mening.
Ik had nog niet eens een vast contract toen ik zwanger raakte, en op één salaris zou het niet gaan, dan hadden we ons hele leven om moeten gooien, das ook niet makkelijk.
Maar je moet nu eenmaal een beetje risico in het leven nemen, anders wordt het nooit wat en leer je ook niet genieten.
Vindt je  omgeving je soms ook te jong? Hoe is jullie financiele situatie en thuissituatie eigenlijk als ik vragen mag?
Want, ook al zou je financiele situatie niet heel sterk zijn, ook dan kom je er wel als je het wilt. Alle spullen aanschaffen voor het kind  kost veel geld, je kunt natuurlijk veel lenen of tweedehands aanschaffen. Maar ook dan kost het veel geld. Maar ik neem aan dat jullie daar wel goed over nagedacht hebben. Jullie toekomstige kind is in iedergeval heel welkom!
En als je weer zwanger bent, dan zul je van diezelfde omgeving ook weer hele vervelende en ongevraagde opmerkingen krijgen, zo gaat dat. Ik denk dat vele zwangere vrouwen daar over mee kunnen praten. Over het geslacht bijvoorbeeld, of je voorkeur hebt (wat zijn dat nou voor vragen?) of: ' wacht maar tot je kind er is, dan moet je je hele leven omgooien en het wordt nooit meer hetzelfde'.
Nou, ons oude leven is gewoon verder gegaan hoor! Met hier en daar organisatorisch een aanpassing. Maar verder niet! Tuurlijk, de eerste weken weet je niet wat je overkomt, maar meestal met twee maanden krijg je routine.
Nou, het gaat vast lukken allemaal!
Succes he!

Groeten Titiana
 
Hoi Titiana en Benthe!

Thanx voor jullie reacties, ik had wel effe wat geruststelling nodig. Verstandelijk weet ik ook wel dat ik er me niks van aan moet trekken, maar emotioneel is het soms killing, want het houdt maar niet op, mensen blijven bezig...
Zelf hebben we allebei het gevoel dat het goed is wat we doen, en voor mijn man is het  zowieso niet meer zo moeilijk om niks van die kritieken  aan te trekken. Hij heeft dat een tijd geleden nog wel gehad, dat hij daardoor aan ons besluit begon te twijfelen. Maar nu wil hij er echt helemaal voor gaan en niets houdt hem tegen, dat is wel echt fijn...Mij houden  de kritische reacties  ook niet tegen, maar soms word ik er gewoon effe niet goed van..
Op het moment is mijn man werkzaam bij een ingenieursburo als constructief tekenaar, hij werkt daar nu nog voor een detacheringsburo maar als alles goed blijft gaan wordt hij in juni vast aangenomen. Ikzelf  ben een hele tijd uit het arbeidsproces geweest vanwege psychische klachten, en ook een tijdje in deeltijdbehandeling geweest. Maar nu ben  ik gestopt met de behandeling en langzaam weer op zoek naar werk voor een paar uurtjes in de week. Op dit moment ben ik nog niet aan het werk.
We wonen nu in een flat met 2 slaapkamers. Een daarvan is nu nog de kattenkamer (we hebben er 3) maar wordt hopelijk snel de babykamer. We  moeten dan ook 1 katje  weg doen, anders wordt het te druk met een kindje erbij. Dus voor dat beessie zijn we nu druk op zoek naar een nieuw thuis. Ze voelt zich ook niet helemaal lekker hier, dus het is voor haar ook nodig dat ze een nieuw thuis krijgt (als het effe kan zonder andere katten).
Maar anyway, dat is dus nu onze financiële en thuissituatie. Er zijn in de hier in de flat  trouwens veel gezinnen met kinderen, dus het moet gewoon te doen zijn.
Ik heb net nog effe met mijn man gesproken aan de telefoon (is nog op z'n werk) en zijn geruststelling en die van jullie heeft me wel weer effe wat ademlucht gegeven.
Heel erg bedankt!!!

 Jen




 
 
Hoi,

Ik wou graag ook nog ff reageren.
Je moet je echt niks aantrekken van wat anderen zeggen. Klinkt makkelijker dan het is. Het gaat erom of jullie het willen en of je er klaar voor bent. Ik ben net 25 en heb een zoontje van 2. Ik hoop gauw zwanger te raken van een tweede. Wij wonen in een huis met 2 slaapkamers. Is niet erg ruim als we twee kids hebben, maar ik heb zoiets, als je maar gelukkig bent. Mijn man werkt en ik zorg voor ons zoontje. Is elke dag weer genieten! Met weinig kun je heel gelukkig zijn. Het is alleen vervelend als mensen zich met je gaan bemoeien en denken het beter te weten.
Volg je hart zou ik zeggen.
Succes ermee.
 
heej vlindertje.. je moet je niet zoveel aantrekken van wat anderen mensen ervan zeggen.. niemand kan jullie geluk in de weg zitten. het is zeker vervelend   als je dat telkens te horen krijgt.. maar kom op.. dit is toch iets wat jullie graag willen. ik wil ook graag zwanger worden.. en ik heb het ook eigenlijk nog niemand verteld behalve een goede vriendin van mij.. en ik weet ook 100% zeker dat ik ook negatieve reacties ga krijgen. hun mogen zeker hun meming kwijt aan mij, maar ze moeten niet denken dat  ze mij op een andere gedachte kunnen krijgen.. het is iets wat wij willen, en niemand kan dat afpkken. zze bedoelen t misschien ook wel allemaal goed, maar dat soort dingen horen wij liever niet... nou meid, veel succes nog allemaal... veel liefs x
 
Je moet ingelogd zijn om te kunnen reageren. Log in | Registreer
Terug
Bovenaan