A
Anoniem
Guest
Hoi Biaggi,
Het is inderdaad even geleden dat ik je naam voorbij zie komen. Hetzelfde geldt ook voor mij. Ik moest even afstand nemen van het forum. Af en toe kijk ik wel en reageer ik ook, maar soms vind ik het heel moeilijk. Wij hebben 1 IUI behandeling achter de rug maar die is mislukt Wij zijn ook al ruim 2 jaar bezig en heb in december een spontane zwangerschap gehad (wij zitten ook al ruim een jaar in de medische molen). Helaas heb ik op 20 januari een miskraam gehad. Nu had ik een week geleden getest en bleek ik weer zwanger te zijn. Afgelopen vrijdag hebben we weer getest en toen was die negatief. Ik heb dus weer een hele vroege miskraam gehad (als je daarvan mag spreken), want het was eigenlijk niets. Ja de eitjes zijn wel bevrucht, maar bij het delen is het al fout gegaan. Ik heb anders nooit krampen bij menstruatie, maar nu was het die avond wel hevig en het was nogal slijmerig en klonterig (sorry voor de vieze uitspraak), dus dat was wel een teken. Ik ben afgelopen maandag dus naar het ziekenhuis geweest voor een uitgangsecho. Het zag er mooi uit en de eierstokken zagen er goed uit en er zat niets meer van de vorige keer, dus ik kreeg groen licht om te beginnen met de 2e IUI behandeling. Ik ben dus afgelopen maandag begonnen met de buikinjecties (Puregon). Vorige keer heb ik 50 eenheden gespoten, nu een tikje meer dus ongeveer 58 eenheden. De vorige keer had ik 2 eiblaasjes (1 van 20 mm en 1 van 14 mm). Het mag ook niet teveel zijn, want bij 4 eiblaasjes blazen ze de boel af en dat wil je natuurlijk niet. Volgende week maandag moet ik terug voor een folikelmeting. Ik ben heel benieuwd. Als dat er goed uit ziet, mag ik de laatste injectie geven (Pregnyl) en dan word ik volgende week woensdag geïnsemineerd. Hopenlijk gaat het nu eindelijk een keer lukken, want je wordt er wel een beetje moedeloos van vind je ook niet! Al zo lang bezig, maar ik weet nu wel dat ik op een natuurlijke manier zwanger kan worden, dus dat is wel fijn. Misschien gaat het na een miskraam wel beter, maar de tijd zal het leren. Jammer dat jullie zo'n ruzie hebben gehad! Ik kan me wel voorstellen, dat je toch wat woorden krijgt omdat je al zo lang bezig bent en het nog steeds niet gelukt is, maar je moet jezelf echt niets gaan verwijten, want je kan er niets aan doen. Je lichaam gaat zijn eigen gang en je kan er helemaal niets aan doen. Het enige wat je zelf kan doen is proberen te ontspannen en er niet teveel mee bezig zijn, maar dat is makkelijker gezegd dan gedaan. Je moet er ook wel mee bezig zijn, want je moet alles zelf in de gaten houden (wanneer je vruchtbaar bent enzo). Ik hoop dat jullie toch de moed zullen vinden om dit samen te doorstaan en hopenlijk zonder ruzies, want je moet het toch samen doen en als je er goed over kan praten, komt het vanzelf wel een keer goed (hoop ik dan). Wij zijn natuurlijk ook wel heel erg teleurgesteld dat het ook nog steeds niet gelukt is en vraag je natuurlijk af hoe het komt (Léon heeft zelf wel een dochter uit een vorige relatie, dus het kan wel), maar we steunen elkaar gelukkig door en door en praten er veel over en zo sla je je er wel doorheen. Nou meid; ik hoop voor je en zal zeker voor je duimen dat het voor jullie ook een keer gaat lukken. Ik wens je heel veel succes en duim ook een beetje voor ons!
Veel liefs van Jeanette (35 jaar)
Het is inderdaad even geleden dat ik je naam voorbij zie komen. Hetzelfde geldt ook voor mij. Ik moest even afstand nemen van het forum. Af en toe kijk ik wel en reageer ik ook, maar soms vind ik het heel moeilijk. Wij hebben 1 IUI behandeling achter de rug maar die is mislukt Wij zijn ook al ruim 2 jaar bezig en heb in december een spontane zwangerschap gehad (wij zitten ook al ruim een jaar in de medische molen). Helaas heb ik op 20 januari een miskraam gehad. Nu had ik een week geleden getest en bleek ik weer zwanger te zijn. Afgelopen vrijdag hebben we weer getest en toen was die negatief. Ik heb dus weer een hele vroege miskraam gehad (als je daarvan mag spreken), want het was eigenlijk niets. Ja de eitjes zijn wel bevrucht, maar bij het delen is het al fout gegaan. Ik heb anders nooit krampen bij menstruatie, maar nu was het die avond wel hevig en het was nogal slijmerig en klonterig (sorry voor de vieze uitspraak), dus dat was wel een teken. Ik ben afgelopen maandag dus naar het ziekenhuis geweest voor een uitgangsecho. Het zag er mooi uit en de eierstokken zagen er goed uit en er zat niets meer van de vorige keer, dus ik kreeg groen licht om te beginnen met de 2e IUI behandeling. Ik ben dus afgelopen maandag begonnen met de buikinjecties (Puregon). Vorige keer heb ik 50 eenheden gespoten, nu een tikje meer dus ongeveer 58 eenheden. De vorige keer had ik 2 eiblaasjes (1 van 20 mm en 1 van 14 mm). Het mag ook niet teveel zijn, want bij 4 eiblaasjes blazen ze de boel af en dat wil je natuurlijk niet. Volgende week maandag moet ik terug voor een folikelmeting. Ik ben heel benieuwd. Als dat er goed uit ziet, mag ik de laatste injectie geven (Pregnyl) en dan word ik volgende week woensdag geïnsemineerd. Hopenlijk gaat het nu eindelijk een keer lukken, want je wordt er wel een beetje moedeloos van vind je ook niet! Al zo lang bezig, maar ik weet nu wel dat ik op een natuurlijke manier zwanger kan worden, dus dat is wel fijn. Misschien gaat het na een miskraam wel beter, maar de tijd zal het leren. Jammer dat jullie zo'n ruzie hebben gehad! Ik kan me wel voorstellen, dat je toch wat woorden krijgt omdat je al zo lang bezig bent en het nog steeds niet gelukt is, maar je moet jezelf echt niets gaan verwijten, want je kan er niets aan doen. Je lichaam gaat zijn eigen gang en je kan er helemaal niets aan doen. Het enige wat je zelf kan doen is proberen te ontspannen en er niet teveel mee bezig zijn, maar dat is makkelijker gezegd dan gedaan. Je moet er ook wel mee bezig zijn, want je moet alles zelf in de gaten houden (wanneer je vruchtbaar bent enzo). Ik hoop dat jullie toch de moed zullen vinden om dit samen te doorstaan en hopenlijk zonder ruzies, want je moet het toch samen doen en als je er goed over kan praten, komt het vanzelf wel een keer goed (hoop ik dan). Wij zijn natuurlijk ook wel heel erg teleurgesteld dat het ook nog steeds niet gelukt is en vraag je natuurlijk af hoe het komt (Léon heeft zelf wel een dochter uit een vorige relatie, dus het kan wel), maar we steunen elkaar gelukkig door en door en praten er veel over en zo sla je je er wel doorheen. Nou meid; ik hoop voor je en zal zeker voor je duimen dat het voor jullie ook een keer gaat lukken. Ik wens je heel veel succes en duim ook een beetje voor ons!
Veel liefs van Jeanette (35 jaar)