Voor de 2e ronde even op een laag pitje (verdriet)

A

Anoniem

Guest
Hallo allemaal,
Sorry maar ik moet even mijn verhaal kwijt
Ik dacht een week geleden dat ik zwanger was ik was misselijk, moe ,trek enz maar daar kwam zaterdag een eide aan ik werd ongi best teleurstellend maar heb mij erover heen gezet.
Op naar de 2e poging.
2e poging NOD 21 september 2e kindje 28jr

nu vandaag ben ik gebeld door mijn man.
We waren onze kat was al vanaf vrijdag niet meer binnen gekomen en vandaag vertelde mijn man dat hij haar had gevonden ik blij maar ze is dood waarschijnlijk onder/tegen een auto gekomen.
BAM KNAL
Ze is al 10 jaar bij ons en we wilde haar nog 10 jaar bij ons houden ze lag altijd op mijn buik met de eerste zwangerschap dit hoopte wij ook met de tweede.
dus zal verlopig even niet aan de zwangerschap denken toekomen ze was toch een soort 1e kindje voor ons.
wat is dit   KL**T*
Vandaar.
Bij deze Feliciteer en wens ik de rest veel succes.
misschien tot gauw zal wel mijn NOD doorgeven.
Liefs chanaty
 
Dat lijkt me idd heel erg teleurstellend!! hopelijk is het de volgende ronde wel raak!
en heel erg van je poes! sterkte!

Groetjes Yvette
 
Bedankt Yvette,
de poes was als een kindje voor ons.
Ik hoop det het raak is deze keer en anders gaan we gewoon door.
allemaal succes
 
Hoi Chanaty,

Wat een verdriet, teleurstelling!! Ik weet hoe het voelt! ongeveer 3 jaar geleden kreeg ik voor mijn verjaardag van mijn vriend een lief, klein schattig katje cadeau. Ik was meteen verliefd! Echter na 2 jaar begon ze steeds magerder te worden en overleed uiteindelijk aan acuut nierfalen (ze was pas 2,5 jaar). Wat een verdriet had ik (echt vreselijk!). Ik miste het zo erg dat er geen beestje thuis meer rondliep om te knuffelen dat we na een paar weken een nieuw klein pluizebolletje zijn gaan halen; ik was weer op slag verliefd. Dit was helemaal een echt knuffelkatje en gaf me veel troost (op dat moment zat ik in de ziektewet met mijn rug en kon bijna niks), ik heb me heel wat afgeknuffeld!! Echter na een paar maanden begon ook deze poes flink te vermageren, bij mij begonnen meteen de alarmbellen te rinkelen, dus meteen naar de dierenarts. Die kon in eerste instantie niks vinden (behalve dat de kat beetje verhoging had en dat had die andere kat weer niet gehad dus het kon ook 'gewoon' een ontstekingkje zijn, dus antibiotica en dan zou poes snel weer opknappen). Helaas ging het al binnen paar dagen zo erg bergafwaarts dat we 'm in hebben moeten slapen (ik heb de dierenarts wel gevraagd uit te zoeken wat het nu geweest was, 2 katten in 3 maanden tijd leek me geen toeval meer). En inderdaad deze kat bleek een zeer besmettelijke kattenziekte te hebben, ik ben bang dat die andere kat dit als eerste heeft gehad (lijkt namelijk erg op acuut nierfalen las ik op internet) en waarschijnlijk heeft het hier in huis gehangen waardoor de volgende ook ziek is geworden. Wederom tranen met tuiten gehuild, het heeft me zo veel pijn gedaan dat ik nooit meer een huisdier durf te nemen!!!!

Dus ik weet hoeveel pijn het kan doen als je een huisdier verliest!! Heeeel veel sterkte.

Liefs lien.
 
Hoi Chanaty,

Meis wat ontzettend rot voor jullie! Dubbel verdriet!

Wij hebben ook 2 katten die als onze kindjes zijn en ik moet er niet aan denken dat er iets met ze gebeurt! Ze lagen bij mij ook altijd op mijn buik...
Ik leef met je mee en wens jullie heel veel sterkte .

Liefs, Anna
 
Je moet ingelogd zijn om te kunnen reageren. Log in | Registreer
Terug
Bovenaan