Hoi Suusje,
ik heb echt met jou te doen en weet perfect hoe jij je voelt. Maar je mag echt de moed niet laten zakken hoor meid. Het is normaal dat het een jaar kan duren voor je zwanger raakt. Maar ik weet als je dan de keuze gemaakt hebt en de zwangerschap blijft uit dat het telkens een enorme teleurstelling is.
Ook ik heb zo dikwijls nagedacht hoe ik het iedereen zou vertellen....en toen het na 18 maanden zo ver was heb ik het gewoon effe doorgebeld... Van mij mocht ook iedereen weten wat het ging worden zodra we het zelf wisten. Het interesseerde mij niet meer. Ik vond het gewoon heerlijk dat ik zwanger was en vond dat op zich al een verrassing! Enkel de naam hebben we nog geheim gehouden (om ons niet te laten beïnvloeden).
Weet je, ik kan je iets vertellen maar ben bang dat het je valse hoop gaat geven... maar zal het toch doen.
EERST EN VOORAL, IK BEN NIET BIJGELOVIG!!!
Een vriendin van mij geraakte ook niet zwanger. We waren beiden al een tijdje bezig om zwanger te raken. Op een keer belde ze mij met een klein hartje en zei ze dat ze zwanger was. Ze durfde het bijna niet vertellen. Ze zei er bij dat ze een (ik denk maansteen) steen gekregen had die ze in haar broekzak diende te bewaren. Zij had deze gekregen van een vriendin die ook niet zwanger raakte en deze steen als laatste hoop gekocht had in een natuurwinkel of dergelijke. Na 2 maanden was deze zwanger. Toen mijn vriendin de steen een maand in haar broekzak had gestoken raakte ze ook zwanger.
Ze stelde voor om de steen aan mij te bezorgen. Daar ik niet onbeleefd wilde zijn aanvaardde ik de steen maar dacht bij mezelf...weg met die gekdoenerij hoor. Toen ik de steen in mijn bezit had wilde ik hem niet wegsmijten maar ook niet mee in mijn broekzak rondlopen en legde ik hem op het nachtkastje....2 maanden later was ik zwanger....Ik begon mijn twijfels te krijgen of het echt niet aan die steen zou kunnen liggen en besloot er een andere vriendin van mij blij mee te maken die reeds 4 jaar aan het proberen was om zwanger te raken. Met een klein hartje heb ik haar deze steen bezorgd en mijn verhaal...ik dacht die gaat mij hier een flinke mep verkopen en de steen wegwerpen zo ver ze kan. (haar ouders waren al naar Lourdes voor haar geweest, 7 IVF-pogingen, buitenbaarmoederlijke zwangerschap...noem maar op).
Ze heeft de steen toch aangenomen en deze in haar handtas gestoken.... 4 maanden later was ze zwanger van een 2-ling (via IVF).
Ik weet ook niet wat ik ervan moet denken maar vind het wel bizar.
Misschien ga ik mij terug een steentje aanschaffen...wie weet.... ;-)
Suusje, probeer de moed er in te houden! Als je met iets zit schrijf je het hier maar neer en we zullen je trachten te steunen hoor.
Liefs en sterkte Kaatje xxx
