Voor Essie31

[Anoniem]

Hi essie,
ik las bij de NOD-lijst dat jij al een dochter had van 6. Ik heb zelf een zoontje van 5,5. Mag ik misschien vragen of je ook lang getwijfeld hebt voor een tweede of zijn het bij jou andere redenen geweest? Ik zou nl. graag in contact komen met iemand van wie het eerste kindje ouder is dan  5 jaar. Omdat het  soms lijkt dat  iedereen  zijn tweede  al krijgt als er ongeveer 2 jaar tussen zitten. Ben ik dan zo raar??  
Mocht je daar liever niet over praten of liever niet hier op de site kunnen we altijd via msn nog kletsen als je wil.
Ik hoor het graag van je.
Groetjes, Chalala

 

[Anoniem]

Hoi Chalala,
Sorry dat het even duurde voordat ik reageerde. Maar ik ben net thuis van een heerlijk
weekendje Antwerpen met een vriendin, Vandaar dus deze late reactie:
Onze dochter van 6 is de jongste, daarboven hebben we nog een zoon van bijna 8!
Tussen hen in hebben we er bewust voor gekozen om er ze niet zo veel leeftijdtijdsverschil tussen te laten. (Nu ik dit intype weet ik ik hoe belachelijk het klinkt want wij allemaal hebben niks te kiezen of te plannen!!) Tussen hen zit precies 1 1/2 jaar. Ik had altijd wel een idee om een 3e kindje te verwelkomen als ze allebei naar school zouden gaan. Nog eentje, en dan heel bewust elke dag nog 1x te genieten. (Niet dat we dat met hen niet hebben gedaan hoor: da's nog steeds elke dag genieten, want hoe ouder, ze komen met steeds meer leukere uitspraken ed. voor de dag).
Omdat ik bij de jongste een uterus ruptuur heb gehad hebben we eerst nog voor- vragen gedaan bij een gyn. En eigenlijk durfden we toen een 3e zwangerschap niet aan. Maar ja nu is het sinds de zomer toch weer gaan kriebelen en hebben we weer contact gehad met de gyn. en je begrijpt dat we nu "om" zijn en nu dus proberen zwanger te worden.
Ik hoop dat mijn verhaal een beetje duidelijk is voor je, zodat je  hebt kunnen lezen waarom wij aan aantal gewacht hebben met zwanger worden!
En jij?

Liefs Esther.

 

[Anoniem]

Hoi Esther,
wat heerlijk een weekendje Antwerpen!!!
Ik heb na de geboorte van mijn zoontje een postnatale depressie/postpartum depressie gehad. Heb dat toen zelf willen oplossen, maar dat is niet gelukt, vandaar dat ik de klachten bleef houden. Vorig jaar zomer na zomervakantie weer helemaal ingestort en heb toen ook hulp gezocht bij psycholoog. Gaat hartstikke goed, heb ondertussen medicijnen helemaal afgebouwd en tijdens die afbouwperiode was mijn kinderwens weer helemaal terug....maarre nu zijn de medicijnen uitgewerkt en moet ik het weer helemaal zelf doen en dan is het soms best moeilijk. Nu komen soms ook weer de twijfels de kop op steken: ik wil heel graag een tweede, maar wil niet weer in die negatieve spiraal terecht komen!!!
Ach, ik weet het soms ff niet goed meer.......
Liefs, Chantal