A
Anoniem
Guest
Hoi meid!
Even een apart berichtje aan je om op je vragen aan mij, uit je vorige berichtje terug te komen...
Ik weet helaas maar al te goed hoe je je voelt ja..
Ik ben dus vandaag ongesteld geworden
Ik moet je eerlijk zeggen dat ik dat heel jammer vind natuurlijk maar ik ben al zover in mijn gevoelens eigenlijk...dat ik er niet eens meer lang bij stil sta...
Ik ga nu de 18e ronde in. Ik ben in november 2004 gestopt met de pil.
Die had ik ik 11 jaar geslikt... In het eerste jaar dat we probeerden dacht ik ook altijd..dat is de pil..daar heb ik veel te lang aan gezeten. Maarja of dat zo is weet ik niet want sommigen hebben er zelfs nog langer aan gezeten en zijn wel snel of in ieder geval binnen een jaar zwanger.
Eigenlijk tot voor een paar maanden geleden was ik er ook steeds moedeloos van en werd ik steeds banger dat er dan wat was met het zaad van mijn man of met mij...
Wij zijn toen drie weken terug naar de dokter geweest en het zaad van mijn man is onderzocht. De uitslag is inmiddels binnen en heeft tot een grote opluchting bij ons geleidt. Want zijn zaad is hartstikke goed.
Nu ben ik alleen nog aan de beurt en ik ga vandaag een afspraak met de fertiliteisgyneacoloog maken.
Maar ik weet al dat ik een regelmatige cyclus heb van 26-28 dagen en dat ik altijd een hele duidelijke eisprong heb, te zien in mijn temp.curves.
Dus we zijn niet zo heel bang dat er wat met mij mis is...maar het is nog afwachten...
Maar volgens de dokter zou het spontaan vast wel lukken, duurt het alleen langer dan bij anderen.
Verder weet ik dat mijn man en ik meestal ook wel heel druk en gestresst zijn van ons werk...we maakten ons om het zwanger worden zorgen...en we kochten een nieuwbouwhuis...enz enz.. Ook ben ik aan het proberen van baan te wisselen...
Dus ik weet ook dat dat heel veel invloed hierop kan hebben...
Misschien lukt het ons pas als we dat allemaal achter de rug hebben.
Dat kan nog even duren..dus ik hoop het niet...maar we accepteren het dus wel al meer...
Je gaat er ook echt steeds meer aan wennen hoor...
Maar ik las dat jij ook al 15 maanden bezig bent??
Waarom maak je geen afspraak met de gyn dan? Die kan wel tot duidelijkheid leiden..en hopelijk zoals bij ons nu voor mijn man, ook tot gerusstelling...
Meid als je nog vragen hebt stel ze!
Als je wilt mailen kan dat ook...alleen heb ik een nogal aparte naam die ik niet op internet wil hebben....
Ik hoor het wel van je.
Liefs Linnepinnie
Even een apart berichtje aan je om op je vragen aan mij, uit je vorige berichtje terug te komen...
Ik weet helaas maar al te goed hoe je je voelt ja..
Ik ben dus vandaag ongesteld geworden
Ik moet je eerlijk zeggen dat ik dat heel jammer vind natuurlijk maar ik ben al zover in mijn gevoelens eigenlijk...dat ik er niet eens meer lang bij stil sta...
Ik ga nu de 18e ronde in. Ik ben in november 2004 gestopt met de pil.
Die had ik ik 11 jaar geslikt... In het eerste jaar dat we probeerden dacht ik ook altijd..dat is de pil..daar heb ik veel te lang aan gezeten. Maarja of dat zo is weet ik niet want sommigen hebben er zelfs nog langer aan gezeten en zijn wel snel of in ieder geval binnen een jaar zwanger.
Eigenlijk tot voor een paar maanden geleden was ik er ook steeds moedeloos van en werd ik steeds banger dat er dan wat was met het zaad van mijn man of met mij...
Wij zijn toen drie weken terug naar de dokter geweest en het zaad van mijn man is onderzocht. De uitslag is inmiddels binnen en heeft tot een grote opluchting bij ons geleidt. Want zijn zaad is hartstikke goed.
Nu ben ik alleen nog aan de beurt en ik ga vandaag een afspraak met de fertiliteisgyneacoloog maken.
Maar ik weet al dat ik een regelmatige cyclus heb van 26-28 dagen en dat ik altijd een hele duidelijke eisprong heb, te zien in mijn temp.curves.
Dus we zijn niet zo heel bang dat er wat met mij mis is...maar het is nog afwachten...
Maar volgens de dokter zou het spontaan vast wel lukken, duurt het alleen langer dan bij anderen.
Verder weet ik dat mijn man en ik meestal ook wel heel druk en gestresst zijn van ons werk...we maakten ons om het zwanger worden zorgen...en we kochten een nieuwbouwhuis...enz enz.. Ook ben ik aan het proberen van baan te wisselen...
Dus ik weet ook dat dat heel veel invloed hierop kan hebben...
Misschien lukt het ons pas als we dat allemaal achter de rug hebben.
Dat kan nog even duren..dus ik hoop het niet...maar we accepteren het dus wel al meer...
Je gaat er ook echt steeds meer aan wennen hoor...
Maar ik las dat jij ook al 15 maanden bezig bent??
Waarom maak je geen afspraak met de gyn dan? Die kan wel tot duidelijkheid leiden..en hopelijk zoals bij ons nu voor mijn man, ook tot gerusstelling...
Meid als je nog vragen hebt stel ze!
Als je wilt mailen kan dat ook...alleen heb ik een nogal aparte naam die ik niet op internet wil hebben....
Ik hoor het wel van je.
Liefs Linnepinnie