A
Anoniem
Guest
Hallo lieve meiden,
Ik ben ook pas nieuw op dit forum en heb op sommige dingen al gereageerd. Ik zou bij iedereen wel willen reageren, maar dat is me net iets teveel haahaa!!
Ik zal me ook even voorstellen. Ik ben Sies (36 jaar) en nu na 2 jaar en een miskraam, bijna 25 weken zwanger (1 december uitgerekend). Na het stoppen met de pil was ik een jaar later nog niet zwanger en had ik tevens een hele onregelmatige cyclus (een week, anderhalve week of 2 weken te laat). Wij zijn toen naar de huisarts gegaan en die heeft ons doorverwezen naar de gyn. Je gaat dan natuurlijk de hele molen in. Mijn vriend heeft zijn kwakkie laten onderzoeken en alles goed. Toen zijn bij mij mijn eileiders doorgespoten, was ook allemaal goed, liep netjes door allemaal. Als dit is gedaan ben je extra vruchtbaar, nou dat was ook zo. Ik bleek die maand daarop hartstikke zwanger. Helaas na 9 weken een miskraam gehad vorig jaar oktober (was bij 6 weken al afgestorven). Het kwam jammer genoeg niet vanzelf en ben 12 november gecurreteerd. Ik ben hier wel heel erg verdrietig om geweest en het was heel frustrerend, helemaal omdat 4 vriendinnen van mij ook hoogzwanger waren op dat moment. Ze zijn respectievelijk in november, december, februari en maart bevallen. Gelukkig heel veel steun gehad van iedereen. Ondertussen ben ik wel naar een accupuncturist/ortho moleculair arts gegaan om mijn cyclus weer in het gareel te krijgen. Gelukkig is dat heel snel gelukt. Ik ben 28ste december voor het eerst na mijn curretatie weer ongesteld geworden. Ik moest in maart weer voor een afspraak bij de gyn en zouden we gaan kijken of ik wel een eisprong had. Dat was op een woensdag. Ik moest dat weekend toevallig ongesteld worden dus moest ik dan naar het ziekenhuis bellen om een afspraak te maken. Ik zei vrijdags al tegen mijn collega dat ik het gevoel had dat ik zwanger was, maar ik durfde het natuurlijk niet te hopen, want dat was dan pas 2 maanden na 28 december en na 2 jaar bezig te zijn geweest leek me dat stug. Ik toch snel een test gehaald vanuit mijn werk, want ik kon echt niet wachten, terwijl ik nog niet eens over tijd was. Toen ik thuis kwam meteen het toilet in gedoken en echt het streepje stond er meteen ik hoefde niet eens te wachten. Ik vloog het toilet uit en vloog huilend mijn vriend om zijn nek. Die wist echt niet wat hem overkwam, omdat ik niks gezegd had. Maar goed 3 maanden dikke stress en natuurlijk hartstikke bang voor weer een miskraam. Ondertussen 4 echo's verder (inclusief de nekplooimeting en de 20 weken screening) weten we inmiddels dat het een meisje is en dat alles erop en eraan zit en alles werkt zoals het moet. Angsten blijf ik houden, of het wel geestelijk goed is etc. maar dat is volgens mij normaal. Ik kan mijn geluk niet op en mijn grootste wens is uitgekomen.
Zoals je kunt lezen er is absoluut hoop!
Ik zou heel graag iedereen die al een jaar of langer bezig is, willen aanraden om naar de huisarts te gaan en je door te laten sturen. Want zoals je leest ben je dan toch weer bijna een jaar verder en het biologische klokje tikt maar door!! Dit hoeft natuurlijk niet voor iedereen zo te zijn, maar toch!!
Ik wens iedereen die al zwanger is heel veel plezier en genieten en neem de zwangerschapskwaaltjes maar voor lief, want dat stelt niks voor ten opzichte van het wonder wat in je buik groeit!!!
En iedereen die nog niet zwanger is, er is echt hoop. Enne een tip: op www.predictor.nl kan je precies uitrekenen wanneer je vruchtbaar bent. Zo hebben wij het ook gedaan en een dag of 2/3 van tevoren moet je dan al beginnen met "klussen" en dan om de 2 dagen (tot een paar dagen na je vruchtbaarheidsdag) dan weet je zeker dat vruchtbare dag pakt, want zoals je weet blijft sperma een paar dagen actief!!! Zo is het bij ons ook gelukt!!!! (niet altijd even leuk op die manier, maar je moet er wat voor over hebben haaha!).
Sorry het is een heel verhaal geworden, maar misschien kunnen sommigen van jullie hier toch nog wat moed uithalen!!!
Meiden veel sterkte en succes en tot horens!!!
Groetjes
Sies
Ik ben ook pas nieuw op dit forum en heb op sommige dingen al gereageerd. Ik zou bij iedereen wel willen reageren, maar dat is me net iets teveel haahaa!!
Ik zal me ook even voorstellen. Ik ben Sies (36 jaar) en nu na 2 jaar en een miskraam, bijna 25 weken zwanger (1 december uitgerekend). Na het stoppen met de pil was ik een jaar later nog niet zwanger en had ik tevens een hele onregelmatige cyclus (een week, anderhalve week of 2 weken te laat). Wij zijn toen naar de huisarts gegaan en die heeft ons doorverwezen naar de gyn. Je gaat dan natuurlijk de hele molen in. Mijn vriend heeft zijn kwakkie laten onderzoeken en alles goed. Toen zijn bij mij mijn eileiders doorgespoten, was ook allemaal goed, liep netjes door allemaal. Als dit is gedaan ben je extra vruchtbaar, nou dat was ook zo. Ik bleek die maand daarop hartstikke zwanger. Helaas na 9 weken een miskraam gehad vorig jaar oktober (was bij 6 weken al afgestorven). Het kwam jammer genoeg niet vanzelf en ben 12 november gecurreteerd. Ik ben hier wel heel erg verdrietig om geweest en het was heel frustrerend, helemaal omdat 4 vriendinnen van mij ook hoogzwanger waren op dat moment. Ze zijn respectievelijk in november, december, februari en maart bevallen. Gelukkig heel veel steun gehad van iedereen. Ondertussen ben ik wel naar een accupuncturist/ortho moleculair arts gegaan om mijn cyclus weer in het gareel te krijgen. Gelukkig is dat heel snel gelukt. Ik ben 28ste december voor het eerst na mijn curretatie weer ongesteld geworden. Ik moest in maart weer voor een afspraak bij de gyn en zouden we gaan kijken of ik wel een eisprong had. Dat was op een woensdag. Ik moest dat weekend toevallig ongesteld worden dus moest ik dan naar het ziekenhuis bellen om een afspraak te maken. Ik zei vrijdags al tegen mijn collega dat ik het gevoel had dat ik zwanger was, maar ik durfde het natuurlijk niet te hopen, want dat was dan pas 2 maanden na 28 december en na 2 jaar bezig te zijn geweest leek me dat stug. Ik toch snel een test gehaald vanuit mijn werk, want ik kon echt niet wachten, terwijl ik nog niet eens over tijd was. Toen ik thuis kwam meteen het toilet in gedoken en echt het streepje stond er meteen ik hoefde niet eens te wachten. Ik vloog het toilet uit en vloog huilend mijn vriend om zijn nek. Die wist echt niet wat hem overkwam, omdat ik niks gezegd had. Maar goed 3 maanden dikke stress en natuurlijk hartstikke bang voor weer een miskraam. Ondertussen 4 echo's verder (inclusief de nekplooimeting en de 20 weken screening) weten we inmiddels dat het een meisje is en dat alles erop en eraan zit en alles werkt zoals het moet. Angsten blijf ik houden, of het wel geestelijk goed is etc. maar dat is volgens mij normaal. Ik kan mijn geluk niet op en mijn grootste wens is uitgekomen.
Zoals je kunt lezen er is absoluut hoop!
Ik zou heel graag iedereen die al een jaar of langer bezig is, willen aanraden om naar de huisarts te gaan en je door te laten sturen. Want zoals je leest ben je dan toch weer bijna een jaar verder en het biologische klokje tikt maar door!! Dit hoeft natuurlijk niet voor iedereen zo te zijn, maar toch!!
Ik wens iedereen die al zwanger is heel veel plezier en genieten en neem de zwangerschapskwaaltjes maar voor lief, want dat stelt niks voor ten opzichte van het wonder wat in je buik groeit!!!
En iedereen die nog niet zwanger is, er is echt hoop. Enne een tip: op www.predictor.nl kan je precies uitrekenen wanneer je vruchtbaar bent. Zo hebben wij het ook gedaan en een dag of 2/3 van tevoren moet je dan al beginnen met "klussen" en dan om de 2 dagen (tot een paar dagen na je vruchtbaarheidsdag) dan weet je zeker dat vruchtbare dag pakt, want zoals je weet blijft sperma een paar dagen actief!!! Zo is het bij ons ook gelukt!!!! (niet altijd even leuk op die manier, maar je moet er wat voor over hebben haaha!).
Sorry het is een heel verhaal geworden, maar misschien kunnen sommigen van jullie hier toch nog wat moed uithalen!!!
Meiden veel sterkte en succes en tot horens!!!
Groetjes
Sies