voor sil1

[Anoniem]

Hoi sil1,

ja, het is precies wat je zegt... wat een lastige situaties belandden we soms toch in...
Mijn zus heeft eerst ook IVF ondergaan... en afgelopen jaar dus ICSI. Bij plaatsing nr 2 was het raak. Eerst een 2ling waar er 1 van overbleef maar helaas is het meisje om onverklaarbare reden een week voor de bevalling in haar buik gestorven. Heel aangrijpend allemaal en ik neem me petje voor me zus af hoe zij er mee omgaat... Ze is ook vastbesloten door te gaan voor de volgende ICSI-behandeling. Ook vrienden van ons zijn gezegend met 2 kinderen dankzij ICSI... Maar goed, je zei al, jij kent ook de   nare verhalen..... maar ik zal echt heel hard meehopen voor je dat het allemaal goedkomt....

heb je al besloten of je inderdaad wel met ICSI aan de gang gaat? Wij hebben het altijd 1 groot vraagteken gevonden of we dat zouden doen als dat op onze weg kwam... moeilijk vraagstuk... en heeeel persoonlijk dus ik begrijp ook wel als je er maar liever niet antwoord....

Goed lieve sil... ik hoop je gauw weer te lezen...

Liefs, Sukkelientje

 

[Anoniem]

Hey Biggy! Of uhhhh Sukkelientje!

Ohhhh, dat verhaal van je zus! Jeetje, wat erg! Phoeh, wat moet je zus en haar man, en jullie ook natuurlijk, veel verdriet gehad hebben. En nog! Pffff, dan krijg je het al niet cadeau en dan gebeurt dit nog eens!

Wij hebben in principe besloten voor ICSI te gaan. Alhoewel we ons nog moeten laten informeren over de risico's voor mij en ons eventueel ongeboren kindje. Het is namelijk niet risicoloos, maar door goede controle proberen ze dat wel zo klein mogelijk te houden.

Daarnaast is de uitslag ICSI uit een speciaal onderzoek gebleken, maar er is nog niet gekeken wat de oorzaak van mijn man zijn slechte zaadkwaliteit is. Wanneer dat bijvoorbeeld te maken heeft met een chromosonen-afwijking, of wanneer ik er niet geschikt voor ben, kan zelfs ICSI nog afgewezen worden. Dan hebben we helemaal geen kans op een kindje van onszelf.

Dit is het laatste wat we ervoor kunnen doen. Ik wil mezelf straks nooit kwalijk nemen dat ik er niet alles aan gedaan heb. Weet je, het is niet alleen dat je geen kinderen krijgt, maar later zal je dan ook nooit kleinkinderen krijgen! Je hebt dan te maken met zoveel moeilijke momenten.... Hopenlijk is ICSI mogelijk en kunnen we het ook aan. Dat is natuurlijk altijd de vraag. Een nicht van mij kon het na 2 pogingen niet meer aan en zij hebben toen besloten om helaas te stoppen. Dat is pas een moeilijke beslissing! We weten niet precies wat er op ons pad gaat komen, maar we proberen ons wel zoveel mogelijk te informeren. Beetje bij beetje slaat de onmacht en verdriet om in hoop en moed, maar dat vergt veel tijd en energie. Gelukkig hebben we goede vrienden en een geweldige familie die ons kan steunen, opbeuren en met ons mee willen treuren. Dan merk je pas hoezeer je elkaar en anderen nodig hebt....

Dikke kus,

Sil

P.s. Sukkelientje, ga je nog steeds niet testen of ben je een beetje van gedachte aan het veranderen?