Voor Wies!!

[Anoniem]

Hoi Wies,

Leuk om je weer te spreken!!
Ik was bijna 13 weken toen ik de echo kreeg en er niks te zien was. Na een inwendige echo zagen ze wel een vruchtje van bijna 7 weken, maar leefde niet meer. Mijn placenta groeide wel door en het zag eruit als een tros druiven. Een aantal dagen later nog een echo in het ziekenhuis gehad en toen moest ik een afspraak maken om het weg te laten halen. Ik had helemaal geen bloed verloren ofzo, voelde veel bandenpijn, dus stond er niet zo bij stil dat het niet goed zou kunnen zijn.
Bij 14 weken is het weggehaald en toen was mijn baarmoeder zo groot als bij 20 weken.
Het weefsel werd opgestuurd en dan werd er bekeken of het echt een partiele mola betrof. Eigenlijk was het al duidelijk. Dit is ontstaan doordat er 2 zaadcellen in 1 eicel terecht zijn gekomen. Dit was het uiteindelijk ook.
Het is eigenlijk een goedaardige vorm van kanker, maar als het uitzaaid word het kwaadaardig.
Ik moest een longfoto maken die zag er goed uit en wekelijks mijn HCG in mijn bloed laten prikken totdat het onder waarde 1 was.
30 januari is het weggehaald en op 3 april was mijn HCG waarde onder de 1. Vanaf toen moet ik nog een half jaar 1x per maand bloed prikken en als mijn waardes onder de 1 blijven mag ik weer zwanger worden. Ik heb nu nog drie maanden te gaan. De tijd gaat zo ongelooflijk langzaam. Het is geen makkelijke tijd en hoop dat het snel voorbij is.

Hoe is het verder allemaal met jou??

Liefs, Sarah

 

[Anoniem]

Heeee Sarah,

sorry voor mijn late reactie, ben druk bezig met het rapporten schrijven voor school.
Tjemig wat een verhaal joh, ppfff ik weet gewoon niet wat ik er op moet zeggen. Echt gewoon boel shit. Ik hoop dat je je nu dan ook weer wat beter voelt, ookal kan ik mij voorstellen dat je er ook echt k...dagen tussen hebt zitten. Tja met mij gaat het wel aardig. Ik heb een tijdje afstand genomen van dit forum en niet meer getempt want ik werd knetter van mij zelf. Dus vandaar. We zijn vandaag begonnen met ovulatietesten...nou ik ben benieuwd. Ik moet eigenlijk ook weer beginnen met folium slikken maar ja. Ik ben aan de ene kant bang dat ik er weer te veel mee bezig ga. Op school zijn er 2 zwanger en 2 vriendinnen en een nichtje van mij ook. Maar goed, we moeten door he. Ik probeer het altijd van de zonnige kant te zien, ook al is het moeilijk. bv wanneer er een feestje is hoef je niet op een verplichte dag naar huis, als je impulsief wilt gaan winkelen kan dat, heb je geen zin om een goede gezonde maaltijd te koken dan kan dat ook, wil je nog even wat afmaken op je werk kan dat ook, tja hoezo mijzelf opbeuren maar ik ben er wel heel bewust mee bezig. als ik mijzelf alleen maar ga zitten opfokken ben ik bang dat ik zometeen helemaal in een gat kom te zitten. Ik heb wel zoiets van misschie ga ik deze zomer wel om een verwijzing naar het ziekenhuis vragen terwijl ik daar verschrikkelijk tegen op zie. Tjemig wat zit ik nou allemaal te typen net of iedereen medelijden met mij moet hebben nou dat is dus niet zo hoor.
He maar ik wil wel medeleven naar jou tonen, ik vind het verschrikkelijk dat dit jou overkomen is, ik denk aan je,

veel liefs Wies