Voorstellen

[Anoniem]

Hoi Allemaal,

Ik lees nu al een tijdje mee op deze site. Maar ik vond het altijd moeilijk om te reageren. Ik ben Esther en ben 28 jaar.

Nu heb ik afgelopen mei een miskraam gehad na een zwangerschap van 14,5 weken, alles ging goed tot de laatste week. Ik begon op 24 mei met heel licht bloedverlies. Ik schrok daarvan en belde toen de verloskundige. Zij vertelde me toen dat het normaal was en zolang ik geen pijn had me geen zorgen hoefde te maken. Op vrijdag heb ik toen weer gebeld want het bloedverlies hield aan en ik voelde me niet meer zwanger. Ik heb toen gevraagd of ik kon langskomen maar dat vond ze onzin. Ik moest maar afwachten. Ik heb haar ook gevraagd of ik naar Limburg kon rijden (ongeveer 3,5 uur) en dat was geen probleem. Op zaterdag ben ik echter met spoed opgenomen in ziekenhuis en ben ik mijn lieve kleine engel verloren en 2,5 liter bloed. Het was totaal onverantwoord geweest om naar limburg te gaan, volgens de arts maar het kwaad was al geschied. Ik heb daarna nog 8 weken gevloeid en ben zes keer bij de arts geweest voor controles en inwendige onderzoeken. Ik heb een rot periode gehad. We willen heel graag kinderen en waren dan ook blij dat alle onderzoeken verder goed waren. Ik moets mijn lichaam alleen rust gunnen omdat ik zoveel bloed verloren was. Na 2 menstruaties (na de 8 weken bloedverlies) wachten zijn we dan ook weer gaan klussen.

En nu heb ik gisteren positief getest. Ik ben dus weer opnieuw zwanger (4 weken) Ik kan het haast niet geloven. Nu ben ik dus ontzettend bang. Ik heb vannacht en vanmorgen alleen maar gehuild, ook van blijdschap natuurlijk. Ik weet dat ik moet genieten maar dat lukt nog niet op alle momenten. Ik hoop hier wat steun te vinden en dat ik zo door de eerste 4 maanden heen kom.

Voor iedereen die zwanger willen raken hier de glitters ++++++++++
++++++++++ ++++++++++ ++++++++++ ++++++++++ ++++++++++ ++++++++++ ++++++++++ +++++++++ +++++++++

Groetjes Esther

 

[Anoniem]

hoi esther

ik had net al gereageerd op het zwanger worden na een miskraam forum..
mijn verhaal staat daar
(ben 's morgens te lui om alles 2x te typen.. hahaha)

ik wil je ook hier veel sterkte wensen, maar zeker ook feliciteren! de kans dat het weer mis gaat is zoveel kleiner dan dat dat wel gebeurt...

liefs CArina

 

[Anoniem]

Hoi Esther,

Jeetje, wat heftig allemaal! Maar wat goed dat je weer zwanger bent!
Misschien hier wat positieve steun:

Ik heb in september een hele vroege miskraam gehad met ongeveeer 5,5 week. Nu heb ik vanochtend een hele lichte positieve test gehad. Natuurlijk ben ik bang dat het weer misgaat, maar probeer positief te denken. De afgelopen week heb ik er best wat over nagedacht en ben tot de volgende conclusie gekomen: Stel ik ga me nu  veel zorgen ga maken (doe ik zoiezo al, maar probeer m ´n zinnen te verzetten), dan ik laat mezelf niet toe te genieten van de zwangerschap, dan mis ik een heleboel mooie momenten, zoals het geheimpje wat je met je meedraagt, wat voor weinig mensen bekend is, het gevoel dat er nieuw leven bloeit in je, het wonder dat je zwanger bent, en noem maar op. Stel je voor dat alles goed gaat en je over 8 maanden bevalt van een kindje. Dan heb je een hele hoop momenten gemist vanwege het "stel dat het weer misgaat". Het is erg moeilijk, maar dit is een nieuwe ronde en nieuwe kansen. Wat Carina ook al heeft geschreven is dat de kans groter is dat het goed gaat dan niet. En al gaat het fout, je hebt er geen invloed op..., dat is het moeilijke eraan.  Waar je wel invloed op heb is dat je jezelf toelaat om blij te zijn, te genieten!!! Het is ook een soort zelfbescherming voor dat als het niet goed gaat, je in een (voor je gevoel dan) minder groot gat valt.

Ik hoop dat je hier wat aan hebt en wens je heel veel geniet momenten tijdens je zwangerschap. Ik moet nog tot donderdag wachten (je weet natuurlijk niet ik echt niet ongesteld wordt... (ja, ik ben zelf ook een doemdenker... vandaar dat ik ook positief tegen mezelf praat, ja letterlijk hardop praat dat ik eens vertrouwen moet hebben...)) en anders zie ik je op het juli forum!

Groetjes Sientje

 

[Anoniem]

Hoi Esther,

Wat een heftig verhaal, tis niet niks wat je hebt mee moeten maken! Een hart onder de riem...ik heb in september 2005 een miskraam gehad. Ik werd met spoed opgenomen omdat ik ernstige bloedingen had (ben zelf nog naar het ziekenhuis gereden door mijn man) ik zat op het randje van een shock. In februari 2006 bleek ik weer zwanger te zijn wat erg vlot was omdat ik al 33 jaar was, ook deze zwangerschap was pittig omdat ik weer bloedingen had maar gelukkig bleef alles goed gaan en is onze zoon in november 2006 kerngezond ter wereld gekomen. Ik weet dat het erg moeilijk is maar probeer er toch een beetje van te genieten elke dag dat het goed gaat is meegenomen en het is echt overleven tot de week waarop het mis ging maar de meeste vrouwen krijgen na mk's gezonde kinderen en ik ben daar het bewijs van. Nu proberen weer voor een 2e kindje en ik vind het weer doodeng maar de wens is groter dan de angst dus ga je er weer voor!

Ik wens je veel sterkte de aankomende tijd en nogmaals probeer een beetje te genieten van het feit  dat er weer zo'n kleintje in je buik aan het groeien is.

Groetjes,

Puk