Hallo mama's/papa's,
Ik ben nu 6 maanden zwanger. En ik ben iemand die alles graag op tijd geregeld heeft. Ik heb mijn schoonouders gevraagd of mijn zoontje (2) bij hun mag slapen wanneer de bevalling begint. Was prima. Mijn familie woont helaas 40 min bij mij vandaan.
Nu heb ik er over gehad dat wat als mijn vliezen overdag breken en hun niet in de buurt zijn (mijn schoonouders gaan er graag op uit, of op visite bij oude buren die niet meer in de buurt wonen) ik dan mijn zoontje mee moet nemen naar het ziekenhuis. Mijn schoonvader zei dat de meeste bevallingen in de nacht gebeurt. Ik zei het kan ook overdag. "Ik durf er wel om te wedden dat het snachts gebeurt" zei hij. En dan denk ik laat maar.
Ook had ik aangegeven dat als het snachts gebeurt dat ze beter naar ons kunnen komen zodat mijn zoontje niet wakker gemaakt hoeft te worden. Alleen ons bed staat dan al op klossen. Ik wilde erover hebben of ze denken dat het lukt of dat we de zolder gereed moeten maken. Ik kreeg geen antwoord.
Toen ik aangaf dat er boven een traphekje moet komen(wat wij dan kopen en mijn man plaatst) zei mijn schoonvader dat is niet nodig hij komt toch nog niet uit zijn ledikantje. Pff ik vind dit altijd zo vermoeiend en dus heb ik die taak bij mijn man neergelegd maar nog steeds heeft hij het er met zijn ouders niet over gehad.
Ik vertelde ook dat mijn zoontje graag voorgelezen wil worden uit zijn favoriete boek(de 10 kleine praatjes) en hij een favoriete knuffel heeft voor in bed. Antwoord van mijn schoonvader:" hij kan ook zonder voorlezen wel slapen en een knuffel hebben kinderen ook niet nodig, hadden wij vroeger ook niet. "
Ik gaf aan dat als je hem niet voorleest hij alles bij elkaar krijst en de hele avond wakker blijft. En voor een kind ook fijn is om op die manier de dag af te sluiten. Ook een knuffel vinden kinderen fijn omdat dat een soort veiligheid geeft voor als ze bv eng dromen. Ik legde ook uit dat ik ook als kind een knuffel had e n dit ook heel fijn vond. Mijn schoonvader zei dat mijn man en hun andere kinderen ook nooit een knuffel hebben gehad en ook prima zonder konden.
Door dit laatste ben ik zo bang om mijn zoontje bij hun achter te laten! Ik wil absoluut niet dat mijn zoontje straks verschrikkelijke dagen en nachten heeft.
Als mijn schoonouders ook geen traphekje willen plaatsen komt mijn zoontje er niet te slapen. Daarom wil ik graag dat mijn man er eens achteraan gaat. Want ik wil graag dit als reden opnoemen dat het niet meer door gaat.
Ik heb dit ook allemaal besproken met mijn 2 zussen. Zij zeggen allebei bel ons maar of neem hem maar mee naar het ziekenhuis en wij regelen het hier met elkaar ( ook met mijn ouders dus). Hier heb ik meer vertrouwen in.
Het liefst wil ik dit zo graag! Maar het zijn wel de ouders van mijn man en ik wil eigenlijk niks kwaads zeggen tegenover hem. Daarnaast heb ik met mijn schoonouders afgesproken dat zij op hem passen en hun zijn ook in de toekomst de enigen die op mijn kinderen kan passen en wil dus geen ruzie met hun. Tegelijkertijd wil ik graag dat het op tijd geregeld heb met mijn schoonouders maar ik kan geen gesprekken voeren met hun erover.
Sorry voor het lange verhaal.
Wat vinden jullie ervan en wat zouden jullie doen?
Ps ik zou graag bij mijn familie in de buurt willen wonen dit 2 jaar lang met mijn man over gehad. Dit jaar is mijn man tot conclusie gekomen liever niet bij zijn werk weg te willen omdat hij hier al 15 jaar werkt, het naar zijn zin heeft en hij verdiend ook goed. Dat vind ik ook allemaal wel belangrijk.
Ik ben nu 6 maanden zwanger. En ik ben iemand die alles graag op tijd geregeld heeft. Ik heb mijn schoonouders gevraagd of mijn zoontje (2) bij hun mag slapen wanneer de bevalling begint. Was prima. Mijn familie woont helaas 40 min bij mij vandaan.
Nu heb ik er over gehad dat wat als mijn vliezen overdag breken en hun niet in de buurt zijn (mijn schoonouders gaan er graag op uit, of op visite bij oude buren die niet meer in de buurt wonen) ik dan mijn zoontje mee moet nemen naar het ziekenhuis. Mijn schoonvader zei dat de meeste bevallingen in de nacht gebeurt. Ik zei het kan ook overdag. "Ik durf er wel om te wedden dat het snachts gebeurt" zei hij. En dan denk ik laat maar.
Ook had ik aangegeven dat als het snachts gebeurt dat ze beter naar ons kunnen komen zodat mijn zoontje niet wakker gemaakt hoeft te worden. Alleen ons bed staat dan al op klossen. Ik wilde erover hebben of ze denken dat het lukt of dat we de zolder gereed moeten maken. Ik kreeg geen antwoord.
Toen ik aangaf dat er boven een traphekje moet komen(wat wij dan kopen en mijn man plaatst) zei mijn schoonvader dat is niet nodig hij komt toch nog niet uit zijn ledikantje. Pff ik vind dit altijd zo vermoeiend en dus heb ik die taak bij mijn man neergelegd maar nog steeds heeft hij het er met zijn ouders niet over gehad.
Ik vertelde ook dat mijn zoontje graag voorgelezen wil worden uit zijn favoriete boek(de 10 kleine praatjes) en hij een favoriete knuffel heeft voor in bed. Antwoord van mijn schoonvader:" hij kan ook zonder voorlezen wel slapen en een knuffel hebben kinderen ook niet nodig, hadden wij vroeger ook niet. "
Ik gaf aan dat als je hem niet voorleest hij alles bij elkaar krijst en de hele avond wakker blijft. En voor een kind ook fijn is om op die manier de dag af te sluiten. Ook een knuffel vinden kinderen fijn omdat dat een soort veiligheid geeft voor als ze bv eng dromen. Ik legde ook uit dat ik ook als kind een knuffel had e n dit ook heel fijn vond. Mijn schoonvader zei dat mijn man en hun andere kinderen ook nooit een knuffel hebben gehad en ook prima zonder konden.
Door dit laatste ben ik zo bang om mijn zoontje bij hun achter te laten! Ik wil absoluut niet dat mijn zoontje straks verschrikkelijke dagen en nachten heeft.
Als mijn schoonouders ook geen traphekje willen plaatsen komt mijn zoontje er niet te slapen. Daarom wil ik graag dat mijn man er eens achteraan gaat. Want ik wil graag dit als reden opnoemen dat het niet meer door gaat.
Ik heb dit ook allemaal besproken met mijn 2 zussen. Zij zeggen allebei bel ons maar of neem hem maar mee naar het ziekenhuis en wij regelen het hier met elkaar ( ook met mijn ouders dus). Hier heb ik meer vertrouwen in.
Het liefst wil ik dit zo graag! Maar het zijn wel de ouders van mijn man en ik wil eigenlijk niks kwaads zeggen tegenover hem. Daarnaast heb ik met mijn schoonouders afgesproken dat zij op hem passen en hun zijn ook in de toekomst de enigen die op mijn kinderen kan passen en wil dus geen ruzie met hun. Tegelijkertijd wil ik graag dat het op tijd geregeld heb met mijn schoonouders maar ik kan geen gesprekken voeren met hun erover.
Sorry voor het lange verhaal.
Wat vinden jullie ervan en wat zouden jullie doen?
Ps ik zou graag bij mijn familie in de buurt willen wonen dit 2 jaar lang met mijn man over gehad. Dit jaar is mijn man tot conclusie gekomen liever niet bij zijn werk weg te willen omdat hij hier al 15 jaar werkt, het naar zijn zin heeft en hij verdiend ook goed. Dat vind ik ook allemaal wel belangrijk.