waarom doe ik dit mezelf toch aan???

A

Anoniem

Guest
Ik ben een boek aan het lezen en het heet bevrucht en gaat over een zwangere vrouw van bevruchting tot kind.
Erg grappig geschreven, maar oh zo confronterend .
Hoe komt het toch dat als je zo bezig bent met zwanger worden je ook juiss die dingen gaat opzoeken, zoals boeken maar ook hier online.
Baby winkels kijken etc....

Af en toe maar eens diep zuchten.... en een traantje laten... dat helpt even...
en verder ben ik helaas de hele dag mee in mijn hoofd.
Men zegt wel je moet het loslaten, niet mee bezig zijn.. mar dat lukt me toch echt niet.
Vandaag op mijn werk moest ik ineens huilen na een kleine discussie om niets.... alle spanning komt er dan uit... wel vervelend hoor..
Hebben jullie dat nou ook???
Liefs Bo
 
ja heeel herkenbaar! wij wilden al best wel lang met de pil stoppen, maar zaten met werk te rommelen. dan ben je eindelijk gestopt en dan wil je het ook meteen! je hebt nu samen de beslissing gemaakt dat je graag een kindje wil, en dan mag het dus ook meteen! Ik merk aan mezelf dat het ook steeds erger wordt. Ben er steeds meer mee bezig, terwijl ik nog maar 2 maand gestopt ben.. maar goed wat bij mij wel werkt is wat afleiding hebben, in bijvoorbeeld een vakantie of klussen(de letterlijke variant) in huis..
maar je blijft ermee bezig..
 
ja errug herkenbaar!
ik heb net een miskraam gehaden merk nu dat ik er nog meer mee bezig ben en dat je er van alles over gaat opzoeken ja! ik heb bij de bieb ook allerlei boeken gehaald erover en dan zit ik er weer boven te janken!
ook hoorde ik net van mn zus dat zij ook gaat stoppen met de pil en (heel stom mischien) ik kon niet echt blij voor haar zijn. Ik ben gewoon bang dat zij straks eerder als mij zwanger is en dat ik het dan helemaal niet meer trek! ben ik nou een kreng??
soms zie ik het gewoon ff niet meer zitten

liefs marjolein
 
Terug
Bovenaan