Waarom kan ze ons niet gewoon steunen ipv afvallen

A

Anoniem

Guest
Hoi meiden

Ik ben op dit moment bij mijn schoonouders Sinterklaas aan het vieren, en zit nu met de tranen in mijn ogen dit berichtje te schrijven

Zoals jullie weten is het zaad van mijn man niet zo best, uiteraard hebben we ze dat verteld hier. Maar nu komt het: In plaats van dat ze ons steunt, krijg ik alleen maar commentaar!!!
Zo vindt ze dat ik er niet teveel over moet praten en dat we er gewoon niet aan moeten denken. Dat we naar de gyn gaan vindt ze maar onzin......... Wat moeten we dan???
Ik snap er niks van, zelf hebben ze er 10 (!) jaar over gedaan en tegen ons kan ze niet gewoon meelevend doen, maar alleen maar commentaar leveren.

Godzijdank wilden ze tijdens het eten ineens iets op tv zien, en kon ik dus even bij de computer. Ik moest het echt even kwijt. Voel me zo klote!!
Alsof de uitslag van die test alleen nog niet goed genoeg was, doet ze er nog een schepje bovenop!!

Dus, waarom kunnen mensen niet gewoon meeleven, vraag ik me af. Jullie kunnen dat toch ook!!

Nou goed, moet weer lief doen, opzitten en pootjes geven.
Wie gaat mij troosten als ik thuis kom vanavond.....

Liefs een verdrietige Annet
 
kom op he
trek het je niet aan ook al kan ik dat makkelijk zeggen
misschien zijn het wel hun eigen frustraties
het is tochjullie leven
laat je niet kisten

veel liefs wies
 
He meis,

Laat je niet kisten!!!
Je bent ook gewoon wat gevoeliger, en dan kun je ook minder hebben!
Je moet het gewoon zeggen, wat je niet leuk vind, anders is dat nog meer spanning! wat vind je man er van?? zag hij het ook zo als jij?

probeer het naast je neer te leggen, ik heb makkelijk praten, denk je maar mijn band met mijn eerste schoonouders is rond uit slecht!!! en ik kan het zelf ook niet makkelijk naast mij neerleggen,en dat levert spanning op!

liefs Tamara
 
He Annet,

Wat rot zeg als ze zo reageren!!
Je snapt toch niet dat iemand zoiets kan zeggen laat staan je eigen familie.
Nou probeer je er maar niet te veel van aan te trekken.
Wij vinden het wel heel erg vervelend voor je en leven met je mee!!

Een dikke knuffel, Ilona
 
Jeemig Annet, wat een ontzettende doos!
Weet niet goed wat ik moet zeggen, maar kan me zooooo goed voorstellen dat je van haar wel wat steun had verwacht. Ze weet toch zelf hoe groot het verlangen naar een kindje is??
Trek het je niet aan. Gelukkig denkt de rest van de wereld niet zoals zij en vindt 99% het heel normaal dat je je daar zorgen om maakt.
Kop op meissie, even diep ademhalen en ontspannen...
Zou je een heeeeele dikke knuffel willen geven, dus ik doet het even zo:

Veel liefs,

T.H.
 
Hoi,

Ik zal proberen het netjes te houden. Wat een ongevoelige .... Wat een muts! Zij zou moeten weten hoe het voelt. En om dan zo te reageren! Ik hoop dat jij (of man/vriend) haar een keer goed de waarheid zegt. Dat kan ze volgens mij wel eens gebruiken.
Wat een trut om de avond zo te verpesten! Sorry als het hard klinkt. Maar het is me nog al niet wat als je eindelijk durft te vertellen dat het allemaal niet zo makkelijk wil lukken, en je krijgt zulk commentaar. Ik vind het heel naar voor jullie. Wat zegt je man/vriend ervan? Hij is vast net zo teleurgesteld als jij.
Meid, ik hoop dat je je gauw weer wat beter voelt! En dat 2006 jullie jaar gaat worden!

Liefs, Kat (juni forum)
 
Hoi meiden

Dankjullie voor de reacties.
Ik moest gisteren echt even mijn ei kwijt, en wilde het pas aan mijn man vertellen toen we in de auto zaten. Er was op dat moment toch even niets aan te doen en ik wilde niet helemaal de avond verpesten.

Gelukkig had hij heel snel in de gaten dat er iets aan de hand was met me, dus ik kon hem wel zeggen dat ik na het eten zo gauw mogelijk naar huis wilden.....We hebben uiteindelijk niet eens meer geholpen met opruimen. Zo alles laten staan en in de auto gestapt.

Hij was het helemaal met mij eens dat dat niet iets is wat je kan zeggen tegen iemand die het op dit moment toch een beetje moeilijk heeft. Hij zei dan ook dat we dan maar gewoon helemaal niks meer aan ze vertellen. Hij zei: Ze merkt het wel als je buikje eenmaal een beetje gaat groeien.....

Wij komen er samen dus absoluut gewoon doorheen, maar mijn schoonmoeder kan het echt even schudden wat mij betreft....

Ik hoop haar nog wel de waarheid te kunnen zeggen, maar we hebben afgesproken dat ze er dan zelf over moet beginnen. Anders laten we het zo, maar zeggen we niks meer......

Helaas kan ik alleen nog niet zeggen dat ik wat afgekoeld ben, want hoe langer ik erover nadenk, hoe bozer ik word.
Maar ach, ook dat gaat wel weer over denk ik......

Hele dikke kus, een (voorlopig) schoonmoederloze Annet
 
Laat ze maar in d'r sopje gaarkoken Annet.
Ookal is ze de moeder van je vriend, ze is het niet waard dat jij je helemaal depri voelt door één zo'n belachelijke opmerking.
Probeer er boven te staan en bedenk dat ze gewoon niet goed wijs is.

Dikke knuffel,

T.
 
Je moet ingelogd zijn om te kunnen reageren. Log in | Registreer
Terug
Bovenaan