Waarom wisselt ons gevoel nou steeds?

A

Anoniem

Guest
Hoi allemaal,

Mijn man en ik dachten er zeker over te zijn: we gaan voor een tweede kindje.
Maar ons gevoel wisselt er steeds over, de ene keer denk ik JA ik wil het meteen!
Maar het kan ook zomaar 2 weken later zo zijn dat ik denk: nou toch nog maar even niet.
Bij mijn man is dat net zo.
Ik ga er dan maar van uit dat we er toch nog niet aan toe zijn?
Ik ben wel al met de nuvaring gestopt maar we hebben niet zo vaak seks momenteel en als we het doen, dan met condoom.

Aan 1 kant vind ik het wel jammer, want ik dacht echt dat we ervoor gingen.
Maar als het bij mij weer eens enorm kriebelt, kapt hij het weer af en vindt hij dat ik het er teveel over heb!
Ik snap er echt helemaal niks van hoor, dacht dat we er zo zeker van waren.

Is er iemand die hier ook ervaring mee heeft?

Groetjes, Anna
mv Iris (2)
 
Hallo Mama van Iris,

Ik snap je wel een beetje hoor. Manlief heeft altijd gezegd, graag 4 jaar tussen de 1e en de 2e. Ik heb altijd gezegd,voordat ik zwanger was van mijn 1e, nou, 2 jaar is ook wel mooi hoor. Totdat dochterlief geboren werd. Na haar 1e verjaardag  vroegen mensen al wanneer we voor de 2e gingen en ik moest er niet aan denken. Gewoon van, ik geniet zo ontzettend van onze kleine meid, ik ben er nog helemaal niet aan toe, laat mij maar.  
Tussen haar 1,5 en 2 jaar begon het wel weer een klein beetje te kriebelen, maar niet zo dat ik zei van we gaan er weer voor. Nee, mijn verstand zei echt wat anders.  Ik vind/vond het heerlijk zo, veel ondernemen met dochterlief en ja, als ik in mijn omgeving zie/zag, dacht ik zie je, als de 2e er is dan is dat toch wel een beetje anders....... Toch werd mijn gevoel nog sterker  en samen met manlief besloten voor  een 2e te gaan. Soms had ik toch nog wel mijn twijfels,  maar nadat ik voor de 2e keer ongesteld ben geworden heb ik daar zo'n verdiet van gehad dat ik erg goed besefte dat ik er echt aan toe was een tweede kindje. Inmiddels kan ik zeggen dat ik bijna 6 weken zwanger ben in ronde 5. Nog steeds vindt ik het spannend, maar gezonde spanning...zo van hoe zal het straks zijn maar ik verheug me er nu al op hoe het weer zal zijn en hoe mijn dochtertje grote zus gaat worden.
Hopelijk kom je er voor jezelf snel uit.

Groetjes Lotje  
 
Hoi mama van Iris!

Lijkt me erg lastig voor jullie. Je wilt er samen voor gaan, maar op deze manier lukt dat helemaal niet. Misschien een tip voor jullie.

-Plan samen een rustig moment om het erover te hebben
-Zet dan alle voors en tegen op een rijtje (puur praktisch, dus niet gevoelsmatig)
-Benoem alle twee hoe je er dan tegenaan kijkt vanuit je gevoel, zonder een oordeel te geven of dat gevoel wel of niet juist/terecht is
-BESLIS!!! Er moet een knoop doorgehakt worden. Nog niet?, ook prima, maar spreek dan af wanneer jullie het er opnieuw over hebben (bv 2 maanden later). Kom er  in de tussentijd niet de hele tijd op terug, anders geeft het alleen maar onrust. Als jullie beslissen er wel voor te gaan dan moeten jullie ook afspreken er niet meer op terug te komen.

Ik hoop heel erg voor jullie dat jullie er samen uitkomen, en geniet van jullie dochter!

Groetjes, Irene
 
heey mama van iris!

toen ik net me vriend leerde kennen zei hij al meteen ja ik wil een kindje van jou!
in die tijd zat ik in de fase ik wil een kind nu nu nu en het intreseert me eigenlijk
niet eens van wie het zou zijn. afijn ik was heel blij dat hij wou ik gelijk gestopt met de pil, ik merkte al snel dat hij niet zo positief reageerde als ik het erover had. of wanneer ik een negatieve test had zat ik te janken en het leek wel of het hem niet intreseerde dus ben ik maar weer met de pil begonnen. 2 maandjes geleden zei die uit het niets die kind moet nu komen hoor ik ben oud genoeg en vind het nu wel tijd worden (ik ben 18 hij 29) ik natuurlijk weer helemaal blij en dus weer gestopt met de pil en nu naar 2 maanden nog steeds niet zwanger. ik merk wel dat hij nu meer mee bezig al paar maanden geleden maar eigenlijk voor mij gevoel nog steeds niet genoeg snapje? terwijl ik aan niks anders meer kan denken want ik wil het zo graag haha

groetjes nikki
 
Hoi!

Bedankt voor jullie reacties.
Ik heb  afgelopen weekend  mijn eisprong gehad en heb eigenlijk een soort van 'opgelucht' gevoel.
Voor mij is dat echt een teken dat ik er zelf nog niet aan toe ben op dit moment.
Onze dochter is ook steeds leuker aan het worden, zegt al hele zinnen, echt een kletskousje.
Ik was zondag  met mijn vriendin een dagje uit. Zij probeert al sinds juni zwanger te worden van de eerste en als ik haar verhalen hoor, die teleurstelling als het weer mis is enzo, dan leef ik heel erg met haar mee en gun het haar uit de grond van mijn hart om mama te mogen worden.
Voor mezelf heb ik echter dan het gevoel van: ik mag soms wel die kriebels hebben, maar over het algemeen ben ik toch nog best tevreden zo.

We willen nog zoveel in het eerste halfjaar van 2008 (in juni naar  het concert van Celine Dion en in juli op vakantie naar Frankrijk); misschien dat  we het er daarna weer eens rustig over kunnen hebben.
Ik heb inderdaad het idee, dat ik het er niet te vaak over moet hebben momenteel, want mijn mannetje wordt er een beetje zenuwachtig van .

Groetjes, Anna      
 
Je moet ingelogd zijn om te kunnen reageren. Log in | Registreer
Terug
Bovenaan