A
Anoniem
Guest
Hallo allemaal,
Dit is mijn eerste berichtje en ik dacht laat ik mezelf eerst maar eens voorstellen. Mijn nickname is 'wannabe a mom' en ik ben 34 jaar. Mijn vriend is 39. Ik volg dit forum nog niet zo lang, want ik had er geen reden toe. Nu wel, want we gaan proberen een kindje te krijgen.
Het heeft lang geduurd voordat ik zover was. Mijn partner en ik hebben al 18 jaar een relatie. We hebben een leuk, gezellig en 'vrij' leven. Met 'vrij' bedoel ik dat we kunnen gaan en staan waar we maar willen en hebben nergens naar te kijken. We reizen wat af, gaan regelmatig naar ons favoriete grand café, werken allebei fulltime en doen veel met onze vrienden. We zijn echte levensgenieters. Dan komt er een punt dat je wat ouder wordt. Mijn leeftijd gaat meetellen, dus ik werd (in mijn ogen) gedwongen om er serieus over na te denken. 'Wat wil je nu?' Met zijn tweëen door en geen kinderen....of wel kinderen? Geef je al je vrijheid op en wat krijg je er voor terug? kunnen we wel kinderen krijgen? Het waren vragen die zeker 1,5 jaar door mijn hoofd hebben gespookt. Natuurlijk hebben we het er vaak over gehad (in ons stamcafeetje). Ik denk wel dat ik er klaar voor ben. Weet je...het is misschien de leeftijd hoor, maar je denkt nu meer over alles na. Misschien door wat je in je omgeving ziet en door de jaren hebt meegemaakt. Voor mij is het echt een soort proces geweest om te komen waar ik ben. (qua gedachte) Het gekke is dat wij al jaren (zo'n 8 jaar) al een meisjesnaam hebben en over een jongensnaam hoeven we ook niet meer na te denken. Zo zie je maar; ik ben er wel klaar voor geweest, alleen duurde het wat langer voordat ik dat besefte.
Nou goed, mijn laatste strip loopt ten einde. Vrijdag de laatste. Dat zal wel gek zijn, na al die jaren dat kleine stomme pilletje niet meer innemen...mijn zekerheid....ik laat het nu aan het lot over. Ik bekijk het nuchter en zie wel hoe het allemaal gaat lopen, voorlopig nog geen schema's voor mij.
Dit ben ik..ik kan er niets anders van maken en ik hoop veel op te steken van jullie. Ik kijk uit naar de komende topics en discussies.
Wannabe a Mom
PS: Is dit voor sommige onder jullie herkenbaar of ben ik gewoon een muts die teveel heeft lopen piekeren?
Dit is mijn eerste berichtje en ik dacht laat ik mezelf eerst maar eens voorstellen. Mijn nickname is 'wannabe a mom' en ik ben 34 jaar. Mijn vriend is 39. Ik volg dit forum nog niet zo lang, want ik had er geen reden toe. Nu wel, want we gaan proberen een kindje te krijgen.
Het heeft lang geduurd voordat ik zover was. Mijn partner en ik hebben al 18 jaar een relatie. We hebben een leuk, gezellig en 'vrij' leven. Met 'vrij' bedoel ik dat we kunnen gaan en staan waar we maar willen en hebben nergens naar te kijken. We reizen wat af, gaan regelmatig naar ons favoriete grand café, werken allebei fulltime en doen veel met onze vrienden. We zijn echte levensgenieters. Dan komt er een punt dat je wat ouder wordt. Mijn leeftijd gaat meetellen, dus ik werd (in mijn ogen) gedwongen om er serieus over na te denken. 'Wat wil je nu?' Met zijn tweëen door en geen kinderen....of wel kinderen? Geef je al je vrijheid op en wat krijg je er voor terug? kunnen we wel kinderen krijgen? Het waren vragen die zeker 1,5 jaar door mijn hoofd hebben gespookt. Natuurlijk hebben we het er vaak over gehad (in ons stamcafeetje). Ik denk wel dat ik er klaar voor ben. Weet je...het is misschien de leeftijd hoor, maar je denkt nu meer over alles na. Misschien door wat je in je omgeving ziet en door de jaren hebt meegemaakt. Voor mij is het echt een soort proces geweest om te komen waar ik ben. (qua gedachte) Het gekke is dat wij al jaren (zo'n 8 jaar) al een meisjesnaam hebben en over een jongensnaam hoeven we ook niet meer na te denken. Zo zie je maar; ik ben er wel klaar voor geweest, alleen duurde het wat langer voordat ik dat besefte.
Nou goed, mijn laatste strip loopt ten einde. Vrijdag de laatste. Dat zal wel gek zijn, na al die jaren dat kleine stomme pilletje niet meer innemen...mijn zekerheid....ik laat het nu aan het lot over. Ik bekijk het nuchter en zie wel hoe het allemaal gaat lopen, voorlopig nog geen schema's voor mij.
Dit ben ik..ik kan er niets anders van maken en ik hoop veel op te steken van jullie. Ik kijk uit naar de komende topics en discussies.
Wannabe a Mom
PS: Is dit voor sommige onder jullie herkenbaar of ben ik gewoon een muts die teveel heeft lopen piekeren?