A
Anoniem
Guest
Hallo dames,
Ik zit alweer een tijdje met aandacht jullie discussies te volgen en wil nu zelf graag weten of jullie mij kunnen helpen.
Ik had in januari na 8 dagen na mijn NOD een positieve test dus we waren door het dolle heen alleen kon ik het niet geloven.
Na 10 weken kregen we een echo en daaruit bleek dat ik pas 8 weken en 4 dagen was, vreemd wat ik had een hele regelmatige cyclus en was ervan overtuigd dat ik 10 weken zou zijn.
Maar volgens de dame van het echo bureau en de VK was er niets aan de hand.
Het kindje groeide goed en het hartje was helemaal in orde de kans dat het mis kon gaan was minder dan 2 procent.
Maar helaas met 13 weken op 21 maart kreeg ik een bloeding ik heb de VK gebeld en die zei dat ze weinig kon doen maar dat het niets hoefde te betekenen ik mocht de volgende ochtend komen en als ik het niet vertouwde kon ik naar de ehbo gaan.
Ik was er zo van over mijn toeren dat mijn moeder besloot om me op tgehalen en naar de ehbo te gaan.
Daar kregen we gelijk een echo en daarop was te zien dat het met 9 weken was gestopt met groeien. Het hartje klopte niet meer!!!
Nu was het wachten op de uitdrijving.
Dit kon ik niet verdragen het idee dat er iets wat in me geleefd had daar nog inzat en aan het afsterven was vreselijk geen goed plan.
Ik ben de volgende dag terug gegaan naar de gynaceloog en die heeft besloten om met medicijnen de uitdrijving op te wekken.
Eenmaal in het ziekenhuis na het weekend kwam het gelukkig na 1 vaginale tablet los.
Ik verloor het vruchtzakje helemaal compleet in zijn geheel.
Het was ter grote van een sinaasappel en je zag het vruchtje zitten wat niet groter was dan 2 cm echt heel klein.
Ik heb ontzettend veel pijn gehad en heb het idee dat ik nu weet hoe een flinke wee voelt hmmm niet fijn in ieder geval.
Uiteindelijk voelde ik mij snel daarna beter en heb nog een week hevig gebloed en daarna nog ongeveer ander halve week bruine afscheiding.
De dokter raadde ons aan om te wachten tot de volgende menstruatie omdat je dan ongeveer weet wat je cyclus is en dan kan je beter berekenen hoever je bent.
In eerste instantie wilden we dat ook wel alleen het zo moeilijk als je zo graag iets wilt en in principe ook kan dus we hebben gewoon gemeenschap gehad alleen heb ik geen idee wanneer mijn eisprong is.
Als ik uitga van de datum van de uitdrijving ben ik nu 5 dagen overtijd maar de test gaf eergister nog neg. aan.
Nu begrijp ik wat de dokter bedoelde ik word gek ik heb nu geen idee wat mijn lichaam aan het doen is misschien ben ik zwanger of is mijn cyclus ineens heel lang.
Heeft een van jullie hier ervaring mee.
Het spijt me voor het lange verhaal maar ik moet zeggen dat het best oplucht.
Ook hoop ik dat ik hier ander mee kan helpen want ook ik wist niet wat me te wachten stond.
Alvast heel erg bedankt!!!
Groetjes Francis
Ik zit alweer een tijdje met aandacht jullie discussies te volgen en wil nu zelf graag weten of jullie mij kunnen helpen.
Ik had in januari na 8 dagen na mijn NOD een positieve test dus we waren door het dolle heen alleen kon ik het niet geloven.
Na 10 weken kregen we een echo en daaruit bleek dat ik pas 8 weken en 4 dagen was, vreemd wat ik had een hele regelmatige cyclus en was ervan overtuigd dat ik 10 weken zou zijn.
Maar volgens de dame van het echo bureau en de VK was er niets aan de hand.
Het kindje groeide goed en het hartje was helemaal in orde de kans dat het mis kon gaan was minder dan 2 procent.
Maar helaas met 13 weken op 21 maart kreeg ik een bloeding ik heb de VK gebeld en die zei dat ze weinig kon doen maar dat het niets hoefde te betekenen ik mocht de volgende ochtend komen en als ik het niet vertouwde kon ik naar de ehbo gaan.
Ik was er zo van over mijn toeren dat mijn moeder besloot om me op tgehalen en naar de ehbo te gaan.
Daar kregen we gelijk een echo en daarop was te zien dat het met 9 weken was gestopt met groeien. Het hartje klopte niet meer!!!
Nu was het wachten op de uitdrijving.
Dit kon ik niet verdragen het idee dat er iets wat in me geleefd had daar nog inzat en aan het afsterven was vreselijk geen goed plan.
Ik ben de volgende dag terug gegaan naar de gynaceloog en die heeft besloten om met medicijnen de uitdrijving op te wekken.
Eenmaal in het ziekenhuis na het weekend kwam het gelukkig na 1 vaginale tablet los.
Ik verloor het vruchtzakje helemaal compleet in zijn geheel.
Het was ter grote van een sinaasappel en je zag het vruchtje zitten wat niet groter was dan 2 cm echt heel klein.
Ik heb ontzettend veel pijn gehad en heb het idee dat ik nu weet hoe een flinke wee voelt hmmm niet fijn in ieder geval.
Uiteindelijk voelde ik mij snel daarna beter en heb nog een week hevig gebloed en daarna nog ongeveer ander halve week bruine afscheiding.
De dokter raadde ons aan om te wachten tot de volgende menstruatie omdat je dan ongeveer weet wat je cyclus is en dan kan je beter berekenen hoever je bent.
In eerste instantie wilden we dat ook wel alleen het zo moeilijk als je zo graag iets wilt en in principe ook kan dus we hebben gewoon gemeenschap gehad alleen heb ik geen idee wanneer mijn eisprong is.
Als ik uitga van de datum van de uitdrijving ben ik nu 5 dagen overtijd maar de test gaf eergister nog neg. aan.
Nu begrijp ik wat de dokter bedoelde ik word gek ik heb nu geen idee wat mijn lichaam aan het doen is misschien ben ik zwanger of is mijn cyclus ineens heel lang.
Heeft een van jullie hier ervaring mee.
Het spijt me voor het lange verhaal maar ik moet zeggen dat het best oplucht.
Ook hoop ik dat ik hier ander mee kan helpen want ook ik wist niet wat me te wachten stond.
Alvast heel erg bedankt!!!
Groetjes Francis