A
Anoniem
Guest
Hallo allemaal,
ik moet even mijn hart luchten hoor.
Ik ben mama van een heerlijke zoon van 2 jaar en 3 maandjes zwanger van spruit nummer twee.
We zijn er bewust mee bezig geweest, we wilden graag een tweede erbij.
Ik had de enorme mazzel dat ik al zwanger was in de tweede ronde en we zijn er echt mega happy mee.
Alles gaat goed, net als bij de eerste, weinig tot geen klachten.
Vorige week eerste gesprek VK gehad en een echo, alles erop en eraan, alles in orde, het genieten kan beginnen.
Toen ik het net wist dat ik zwanger was hebben we het al vrij snel tegen de familie vertelt.
Daar zit dus het vervelende, deze reageerde dus niet zo enthiousiast als ik had gehoopt. Nu hadden we net een sterfgeval in de familie gehad, ik kon dus best begrijpen dat de reactie anders zou zijn als dat het normaal zou zijn.
Onlangs is mijn groete kleine man 2 jaar geworden, op de verjaardag waren oa mijn schoonmoeder en de oma van mijn vriend.
Mijn moeder was heel enthiousiast over dat ik zwanger ben, ze vroeg aan mijn schoonmoeder of ze het ook zo leuk zou vinden als het nu een meisje zou worden.
Mijn schoonmoeder reageerde doodleuk, "Nou daar ben ik helemaal niet mee bezig!".
Mijn mond, en niet alleen die van mij, viel open van verbazing, wat een vreemde reactie.
Sinds die tijd, bij elk bezoek, bij elk telefoongesprek wordt er niets, maar dan ook niets gevraagd over de zwangerschap. Over hoe het met me gaat, over hoe ik me voel.
Ik verwacht natuurlijk niet dat er elke dag om gevraagd wordt, nee zeker niet zou ik alleen maar vervelend gaan vinden, zeker nu hahaha hormonen he...
Maar nu, inmiddels 12 weken zwanger, nog steeds niets!
Nog niet 1 keer!
Ik weet niet wat ik hiermee aan moet, het doet me pijn en maakt me verdrietig.
In het verleden is er al heel wat gebeurt, nu ongeveer 2 jaar is het rustig in de familie, en nu dit weer!
Mijn vriend kan er wel wat van zeggen maar dan wordt er toch gereageerd zo van, ow is dat zo, ow sorry dat was niet de bedoeling hoor!
Mooi weer spelen....
Ik moest het even kwijt hoor....
Ik snap er namelijk niets van dat men zo koud kan reageren en zo on-geintresseerd kan zijn. Het is toch zo'n mooi wonder, zwanger worden en zijn?
Liefs mama-licious...
ik moet even mijn hart luchten hoor.
Ik ben mama van een heerlijke zoon van 2 jaar en 3 maandjes zwanger van spruit nummer twee.
We zijn er bewust mee bezig geweest, we wilden graag een tweede erbij.
Ik had de enorme mazzel dat ik al zwanger was in de tweede ronde en we zijn er echt mega happy mee.
Alles gaat goed, net als bij de eerste, weinig tot geen klachten.
Vorige week eerste gesprek VK gehad en een echo, alles erop en eraan, alles in orde, het genieten kan beginnen.
Toen ik het net wist dat ik zwanger was hebben we het al vrij snel tegen de familie vertelt.
Daar zit dus het vervelende, deze reageerde dus niet zo enthiousiast als ik had gehoopt. Nu hadden we net een sterfgeval in de familie gehad, ik kon dus best begrijpen dat de reactie anders zou zijn als dat het normaal zou zijn.
Onlangs is mijn groete kleine man 2 jaar geworden, op de verjaardag waren oa mijn schoonmoeder en de oma van mijn vriend.
Mijn moeder was heel enthiousiast over dat ik zwanger ben, ze vroeg aan mijn schoonmoeder of ze het ook zo leuk zou vinden als het nu een meisje zou worden.
Mijn schoonmoeder reageerde doodleuk, "Nou daar ben ik helemaal niet mee bezig!".
Mijn mond, en niet alleen die van mij, viel open van verbazing, wat een vreemde reactie.
Sinds die tijd, bij elk bezoek, bij elk telefoongesprek wordt er niets, maar dan ook niets gevraagd over de zwangerschap. Over hoe het met me gaat, over hoe ik me voel.
Ik verwacht natuurlijk niet dat er elke dag om gevraagd wordt, nee zeker niet zou ik alleen maar vervelend gaan vinden, zeker nu hahaha hormonen he...
Maar nu, inmiddels 12 weken zwanger, nog steeds niets!
Nog niet 1 keer!
Ik weet niet wat ik hiermee aan moet, het doet me pijn en maakt me verdrietig.
In het verleden is er al heel wat gebeurt, nu ongeveer 2 jaar is het rustig in de familie, en nu dit weer!
Mijn vriend kan er wel wat van zeggen maar dan wordt er toch gereageerd zo van, ow is dat zo, ow sorry dat was niet de bedoeling hoor!
Mooi weer spelen....
Ik moest het even kwijt hoor....
Ik snap er namelijk niets van dat men zo koud kan reageren en zo on-geintresseerd kan zijn. Het is toch zo'n mooi wonder, zwanger worden en zijn?
Liefs mama-licious...