wat nu

[Anoniem]

mijn vriend en ik hebben de keuze: zwanger worden op de natuurlijke manier met 50% kans op een gehandicapt kind of kunstmatige insiminatie, pgd genaamd, met 98,5% kans op een gezond kind. mijn vriend wil het wagen op een natuurlijke zwangerschap (wanneer ik zwanger zou zijn van een gehandicapt kind wil hij dat er een zwangerschapsonderbreking gebeurd.)  ik heb het er erg moeilijk mee en ik weet niet hoe er mee om te gaan. eigenlijk vind ik beide keuzes erg KLOTE. ik voel me bij de beide keuzes niet goed en ik heb het gevoel er alleen voor te  staan. waarom gaat niet alles vanzelf. (dat zullen jullie ook al gedacht hebben he meiden) ik ben iemand die altijd zegt wat ze denkt en voelt, ookal zeg ik tien keer het zelfde op een uur tijd.  mijn vriend is helemaal anders op dit gebied,  hij kropt alles op en  kan er niks over zeggen of horen. wat nu?      

 

[Anoniem]

Hallo Kel,

Is het niet mogelijk om in contact te komen met echtparen die deze keuzes al hebben moeten maken. Ik kan me voorstellen dat het voor je man allemaal wat surrealistisch overkomt en denkt dat dit hem niet kan overkomen.
Voor jou is het allemaal veel  ingrijpender  want als je zwanger bent en het blijkt niet goed te zijn. Jouw hormonen zijn dan aan het racen. En je beleefd dan alles veel intenser en heftiger. Voor hem veranderd er dan weinig omdat hij dit niet zo mee zal beleven als jij.

Daarom denk ik dat hij de verhalen van anderen eens moet horen voor hij zoiets bepaald.
Is er geen forum voor deze genetische afwijking??

Groeten Nathalie

 

[Anoniem]

Wat een kl*te situatie voor je zeg. Geen makkelijke keuze.
Als je via de natuurlijke weg zwanger wordt, kunnen ze je dan nog op tijd zeggen of er iets mis is? Ik bedoel kan je dan het nog wel afbreken? En heb je zekerheid dat er iets mis is of niet?
Je moet natuurlijk wel goed alle ins en outs weten voor je definitief kiest.
En bij IVF heb je ook niet alle garanties voor een gezond kind.
Ik zou me proberen zo goed mogelijk te laten voorlichten. Zo dat je ook weet waarvoor je kiest. Maar misschien heb je dat al gedaan.
Heel veel sterkte. En blijf er samen over praten!!!
Groetjes V.

 

[Anoniem]

hey veerle, als ik zwanger  word (op welke manier ook) moet ik op 11 weken een vlokkentest laten doen. hierdoor zal men weten of onze baby een genetische afwijking heeft of niet (maw mogelijk gehandicapt is of niet). als het deze afwijking heeft wil mijn vriend dat er een zwangerschapsonderbreking gebeurd. dit gebeurt dan met behulp van een finks, dat is een tang waarmee de baby uit de baarmoeder gehaald word. het word dus een zwangerschapsonderbreking na een zwangerschap van 11 a 12  weken. ik ken niemand die voor deze keuze heeft gestaan.

 

[Anoniem]

Oei oei. Dat is dan ook een fikse keuze, die je dan maakt. Jij voelt het kindje dan al in je buik en je lichaam veranderd. Zelfs als je nu zou zeggen, dat doe ik dan, is het maar de vraag of je het dan nog zou zeggen als het zo ver is.
De tip die hiervoor werd gegeven werkt denk ik nog het beste.
Probeer in contact te komen met iemand die hetzelfde mee heeft gemaakt, want die snapt precies hoe jij je voelt.
Via het internet moet daar wel achter te komen zijn toch?
Ik wilde dat ik je verder kon helpen... maar een luisterend oor vind je hier altijd.
Dus....
Groetjes V.