wat zeg ik tegen me vriendin als ik zwanger ben

A

Anoniem

Guest
Stel ik ben zwanger wat zeg ik dan tegen der



Een goede vriendin is nu al 2 jaar bezig om zwanger te worden

1 jaar zonder hulp en nu ook al weer bijna een jaar

waar ze hulp bij krijgen



Ze heeft het hier heel moeilijk mee en ik probeer haar zo veel mogenlijk te steunen



Maar stel ik ben strax zwanger hoe vertel ik het haar

weten jullie misschien iets



Ze weet niet dat we bezig zijn voor nr 2

dat durfde ik al niet te zeggen



hebben jullie misschien een idee



groetjes natasja

 
Een vriendschap werkt twee kanten op.

Ik zelf heb een vriend gehad, 7 jaar lang van mijn 19de jaar tot en met 26ste, hij zelf was 3 maanden ouder dan mij. Is ziek geworden na ong. 3,5 jaar, nieren werkten nauwelijks nog, dus de helft van mijn relatie met hem was gedurende een ziekte proces, waaraan hij uiteindelijk op 26 jarige leeftijd overleden is.  

Vrij kort hierna werd mijn beste vriendin, die ik als mij zusje zie aangezien we elkaar kennen vanaf ons 7/8 jaar, zwanger en ging hoogzwanger trouwen. Gedurende periode tijdens de ziekte van mijn vriend en na zijn overlijden heeft zij voor mij klaar gestaan.
Toen zij ging trouwen en zwanger was, was ik er voor haar in de leuke dingen.

Natuurlijk doet het zeer, waarom zij wel en ik niet, die gedachte schiet door je hoofd of je wil of niet. Ik zou ook gaan trouwen, de vraag was al gesteld en de offerte rondes om te kijken hoe en wat we wilden liepen al.
Maar ik heb heerlijk meegenoten op haar trouwdag, mag nog steeds heerlijk genieten van haar inmiddels twee lekkere jongens.

En kijk, zij was ook weer zo oprecht blij toen ik weer een nieuwe vriend, inmiddels echtgenoot, leerde kennen.

Dus je vriendin gewoon vertellen, vertel haar desnoods dat je begrijpt dat het moeilijk kan zijn voor haar, maar als het goed is dan weet zij dat al zonder dat je het zegt.
En haar tijd komt nog wel, of niet. Maar dan zal zij toch ook echt wel blij zijn voor jou.

Ben ik van overtuigd.

Ik hoop dat je wat aan dit verhaal hebt.

Geen leuk verhaal om mee te beginnen, maar het heeft wel een happy-end.
Of ik nu kinderen krijg of niet, mijn geluk met mijn man, is mijn het dierbaarst en de liefde voor de jongens van mijn vriendin is heerlijk.

Groetjes Alice
 
Ha Sas,

Ook ik zou het zonder twijfel zeker gelijk vertellen. Daar ben je vrienden voor... Ze zal het meer waarderen dat ze het nu van je hoort, dan dat je al lang en breed zwanger bent en zij de laatste is die het hoort.
Natuurlijk is dit mijn mening...

Ik wens je succes met je beslissing.
Doe wat je hart zegt, dat is de beste oplossing.

Groetjes J
 
Hoi natasja,

Mijn allerliefste vriendin (en collega) en ik wisten van elkaar dat we gingen stoppen met de pil. Zij stopte alleen 3 maanden eerder dan ik omdat ik nog op huwelijksreis ging en malariapillen moest slikken. Omdat mijn vriendin met haar eerste zwangerschap veel moeite had gehad om zwanger te raken, hadden we vantevoren al afgesproken dat we blij voor elkaar zouden zijn, en elkaar niet te haten.
Geheel onverwacht was zij al na 4 rondes zwanger, toen ze op het werk binnenkwam hoefde ik haar maar aan te kijken en ik wist dat het raak was, zonder een woord te zeggen. Ze was in de wolken, en ik was superblij voor haar. Ik zat zelf pas in de 1e ronde, dus ik wist dat de kans klein was dat ik ookal zo ver zou zijn. We waren samen al aan het fantaseren over het samen zwanger zijn enzo.
Helaas kwam  drie weken geleden het slechte nieuws dat ze een miskraam had gehad. Mijn hart brak, we hadden alles zo mooi gepland, we zouden samen zwanger zijn!
Ik heb er alles aan gedaan om haar te verwennen, ik was er in de fijne tijd, dus ik zal er ook zijn in minder fijne tijden.
Als vriendinnen hoor je er voor elkaar te zijn, je vriendin die zal het echt wel begrijpen dat je voor een tweede kindje gaat. Je kan beter vertellen dat je al bent begonnen voordat je zwanger bent, dat geeft haar het gevoel dat je haar vertrouwd, en ze heeft dan toch een beetje een lotgenoot, die weet waar ze doorheen gaat, iedere maand weer afwachten of het zover is.
Ik ben wel eens bang dat ik nu iets verkeerds zeg tegen mijn vriendin, omdat zij net een curretage achter de rug heeft, en ik heb ook gezegd dat ze me gewoon mag slaan als ze even niet op mijn vlinders in de buik zit te wachten. Ze moet nou 6 weken wachten voordat ze weer mag gaan klussen.
Iedere ochtend als ze op het werk komt, geef ik haar een dikke knuffel, zodat ze weet dat ze op me kan rekenen als er iets is, of als ze ergens over wil praten. Als jij aan je vriendin laat merken dat jij ook voor haar klaarstaat, dan zal zij er ook voor jou zijn. Als je het voor haar verborgen houd, dan zal ze dat je waarschijnlijk niet in dank afnemen.

Groetjes Hanneke
 
Terug
Bovenaan