weer zwanger worden na 2 ongelukkige kraamtijden?

[Anoniem]

Hallo allemaal,

Ik ben weer nieuw hier. 3 jaar geleden was ik hier actief toen ik in verwachting was van mijn 2de kindje.
Ik zit met een dilemma. Van mijn eerste zwangerschap en baby tijd heb ik helemaal niet kunnen genieten, vanwege mijn slechte huwelijk. Ik vind het zoooo erg dat ik niet van mijn kleintje heb kunnen genieten destijds.
Dat huwelijk heb ik afgebroken toen mijn dochtertje 1,5 was.
Een jaartje later kom ik een hele lieve man tegen met wie ik nu een tweede dochter heb.
Zwangerschap ging wel okee, ik kreeg nu teminste veel hulp en steun van mn vriend. Ik keek zo uit naar de geboorte, nu ga ik echt van mn kleintje genieten!!!
Helaas direct na de geboorte viel het me heel erg tegen. Ze werd op mn buik gelegd en het leek wel een lelijke kleuter! Het was niet dat mooi lieve kleine babijtje waar ik van had gedroomd. Mij was verteld dat ik weer een klein kindje zou krijgen ongeveer 3 kilo. Ze was dus 52 cm en 4200 gram. En hartstike paars!
Ik ga niks om het kindje, ze nam alleen maar mn tijd in beslag zodat ik helemaal niks meer voor mn zelf had.
Na 3 maanden ben ik naar de huisarts gegaan, want de ruzies liepen extreem op thuis. Het bleek dat ik een Postnatale Depressie had. Ik herkende me helemaal in de symtonen. Voor mn vriend en mij was het een soort opluchting, nu wisten waarom ik zo raar deed.
Ik heb therapie gehad en zelf met vitaminen en minaralen bezig geweest. Toen mn dochter bijna een jaar was, kon ik zeggen dat ik er over heen was.

Maar nu, ik heb altijd 2 kinderen gewilt, ik ben nu ook heel blij met mn 2 dochters. Maar ik zou zo graag eens een leuke babytijd willen hebben wat ik zoooo heb gemist. Ik heb het zo gemist dat ik nu graag weer zwanger wil worden, lijk me zo fijn weer om zwanger te zijn, en dan eindelijk kunnen genieten van een baby.
Het enigste wat me er op tegen houdt is dat ik dan weer al mn tijd kwijt ben. Voor mn PPD heb ik een jong paard gekocht omdat ik iets voor mezelf moetst hebben en doen. Ik ben heel blij met haar en ga haar deze zomer trainen.
Maar als er weer een baby bij komt   kan ik dat wel vergeten.
Ik woon in Dutisland en kinderen kunnen hier vanaf 1 jaar in de kindergarten.
Ik vind het heel moeilijk, en durf er ook niet met mn vriend over te praten, omdat ik heb gezecht dat ik nooit meer een kindje wil. Ik denk dat mannen toch niet zo begrijpen wat je kunt missen in een baby periode.
Wat denken jullie dat ik moet doen?

Liefs, Risje

 

[Anoniem]

Oef..........das een lastige vraag.
En jij bent de enige met je man samen, die daar een beslissing over kan nemen.
Als ik je verhaal zo hoor, en dat klinkt wat hard misschien, komt het op mij over als dat je een kindje wilt om de verloren momenten met je andere twee kindjes goed te maken, en volgens mij kan dat alleen maar uitdraaien op nare dingen.........de verloren tijd met hen maak je immers niet meer goed........daar zul je nu mee om moeten leren gaan.......

Maar nogmaals, misschien klinkt het hard, en zie ik het verkeerd!
Ik wil je in ieder geval sterkte wensen met de beslissing die je gaat nemen.

Liefs Rimke

 

[Anoniem]

Hoi meid,

wat vervelend voor je dat niet hebt kunnen genieten van je kraamtijd!! Want das toch echt een tijd waar je je als moeder zijnde op kan verheugen... met name door jezelf eens lekker te laten verwennen.
En ook is het #$%^& voor jullie dat je een PND hebt gehadMaar gelukkig is dat weer allemaal goed gekomen!!

Maar om ff antwoord te geven op je vraag:

Persoonlijk zou ik niet beslissen om een kindje te nemen, alleen maar omdat je wilt genieten van je kraamtijd.
Want een kraamtijd duurt maar ff... maar het leventje van zo'n uk duurt heel je leven!
En wat als je strax weer een PND krijgt?? Dan ben je weer ff onder de pannen met medicatie oid. Niet dat dat erg is... Maar je moet het niet op gaan zoeken om zoiets vind ik zelf...

Veel succes met je keuze!!

Groetjes Debby.

 

[Anoniem]

Hoi meis.
Ik kan me jouw gevoel heel goed voorstellen.
Ik heb ook niet kunnen genieten van mijn kraamtijd, onze dochter is geboren met een afwijking. Ze is met een open buikje geboren, en we wisten dat al vanaf de eerste echo. Dus vanaf toen ziekenhuis in en uit. Toen ze eenmaal geboren was, werd ze meteen bij me weggehaald om te opereren, ik heb haar niet eens mogen vasthouden, of dat ze op m'n buik werd gelegd. Ik was net 2 dagen bevallen en weer thuis, toen zij nog in het ziekenhuis lag. En kon dus ook met de bus heen en weer pendelen daarheen.
Weg kraamtijd!!
Wij gaan nu voor een 2e kindje, en ik hoop van harte dat ik nu wel een mooie kraam, en zwangerentijd zal hebben. Ook moet ik zeggen dat we altijd wel een 2e kindje wilden hebben, dus wij gaan er niet voor om de verloren kraamtijd in te halen. En dat is toch wel heel belangrijk! Want stel dat het nu weer de mist in gaat bij je... ga je dan weer voor de volgende om het dan alsnog in te halen? Ik denk niet dat je er dan nog overheen komt.. Al klinkt dat heel vervelend voor je!
Ik zou als ik jou was ook even heel goed nadenken, of je je tijd nog wel wilt opgeven voor een derde keer.. Want zoals je beschrijft, heb je toch ook wel tijd voor jezelf nodig!

Nou ik wens je heel veel sterkte met je beslissing, en ik hoop dat je wat aan mijn reactie hebt.

Liefs,
Bren.

 

[Anoniem]

Moeilijk zeg als ik je verhaal zo lees.... pfff je hebt het zwaar gehad.
Ik begrijp heel goed dat je nog wel een keer zou willen zwanger zijn en wilt genieten. en dat moet ook kunnen. het is niet zo dat je nu eenmaal een ppd hebt gehad dat dat de evt. volgende keer weer zou moeten gebeuren. juist niet denk ik! omdat je er dan op voorbereid bent waarschijnlijk. dus als het dan ook maar even niet goed gaat meteen goede hulp inschakelt!!!
Dan is het wel mogelijk denk ik. maar jij en je man moeten hier toch echt zelf helemaal achter staan en het aankunnen!
Probeer er denk ik wel met hem over te praten..dat is heel belangrijk.mannen zijn wel heel anders in dit soort zaken, maar leg iig je kwestie aan hem voor. zodat hij weet dat je ermee zit toch? volgens mij moet dat kunnen... dan kan hij er ook eens over denken en komen jullie vast samen tot een goede beslissing!!
Sterkte ermee joh! moeilijk... maar jullie redden het vast saampjes...geniet van je 2 andere mooie kids he!!
Liefs...

 

[Anoniem]

Bedankt voor jullie lieve reacties.
Ik ben het wel met jullie eens. Maar ik zit soms gewoon even in een dipje. En dan kom  ik altijd moeders met pas geboren baby`s tegen. Ik kan echt jalours zijn. Ik vind ook nog steeds zwangere vrouwen heel mooi. Het is gewoon raar om nooit meer zwanger te zullen zijn, nooit meer zo`n klein babytje vertroetelen.
Ik weet nog wel heel goed dat ik tijdens de bevalling alleen maar heel blij was dat dat de laatste keer was en dat heeft me er ook door heen geholpen.
Op een of andere manier moet ik het zien te verwerken, maar weet niet hoe.
Een derde kindje past niet in ons huis, we hebben maar 3 slaapkamers, en met vervoer lijkt me ook niet zo praktisch, 3 kinderen. toch zijn er veel mensen die het wel redden.
Hoe kan dat toch dat het nu ineens gaat kriebelen bij me? Een half jaar geleden wilde ik absoluut nog geen kind erbij.
Ik geniet volop van mn twee meiden. De jongste is nu 2 en een hele mooie meid geworden, ik trek altijd bekijks als ik met haar onderweg ben, hoe lelijk ze ook was bij de geboorte. Ik heb 2 hele mooie (en lieve)  meiden.
Ik voel me wel schuldig eigenlijk voor hun allebij omdat ik niet van de kon genieten en ze misschien wel wat gemist hebben.
Ik wauw zo graag dat ik het over kon doen.

Bren, is ook heftig jou verhaal. Ik hoop dat alles nu goed is met je dochter. Dat is ook nog een punt natuurlijk, ik heb nu 2 gezonde kinderen, misschien is het derde kindje niet gezond.......

Nou, meiden, geniet er maar van als jullie (weer) zwanger zijn. Het gaat echt te snel voorbij.........