Wel of niet een derde kindje??

[Anoniem]

Hallo allemaal,
Ik was even aan het surfen en zag al die mensen met vragen, problemen etc.. en ik dacht daar kan die van mij ook wel bij..........

Mijn man en ik zijn druk aan het denken over het wel of niet  gaan  voor een derde kindje. Eigenlijk vinden we het allebei wel heel erg leuk, maar we zien ook veel bezwaren, deze zijn vooral praktisch, maar ook hoe moet dat financieel,  kan ik dan  nog wel blijven werken etc.  etc..??

Ik ben benieuwd hoe ouders met drie kinderen of met bewust meer of minder daarover denken en waarom wel of niet de keus voor drie kids is gemaakt.. misschien kan het ons helpen!

Bedankt@
Groetjes Chantal

 

[Anoniem]

Hoi chantal,

Ik begrijp jou verhaal wel een beetje. Ik heb nu ook 2 hele gezonde kinderen maar bij allebei enorme rotervaringen met de bevalling enzo. Ik zou het graag nog eens over doen om het eens volgens het boekje te kunnen doen. Maar dan gaan we denken, wat als dit kindje gehandicapt is?? Dat heeft best een impact op je andere kindjes. Wat als er een vroeggeboorte is met 30 weken (30% kans voor mij) Is dat het waard. Tuurlijk hebben we nog plek op de achterbank. Er is ook nog een slaapkamer vrij en aangezien we al een jongen en een meisje hebben zijn er ook de nodge kleren aanwezig. Onze jongste is nu bijna 4 maanden en nog steeds hebben we de nodige problemen met mij en zijn dus nog steeds bezig met het ziekenhuis en daarbij heb ik ook de nodige mentale problemen aan dat alles overgehouden. Is het het waard om bij een 3e zwangerschap dit alles weer mee te maken. Op dit moment hebben we besloten om er een jaar voor uit te trekken om deze beslissing te nemen. Ben 25 dus heb nog de tijd. Ik weet wel dat als ere een 3e komt ik stop met werken en zo alle aandacht aan de kinderen te kunnen geven.

Na de geboorte van onze 1e hebben we een jaar lang het gevoel gehad dat er geen 2e zou komen en ineens toch die gevoelens en toen zijn we er ok voor gegaan. Nu we twijfelen en we allebi niet voor de 100% een beslissing kunnen nemen nemen we de tijd voor deze beslissing. Ik wil niet achteraf het gevoel hebben een verkeerde te hebben gemaakt want dat zou ik mezelf nooit vergeven.

IK kan je aanraden om als je allebei noeg niet voor de 100% een beslissing kan nemen het niet te doen. Pas als jullie er allebei van balen als je ongesteld wordt, omdat je dan net zwanger bent, dan denk ik dat je een beslissing hebt genomen vanuit je hart.

Succes

Groetjes carreen
mv sebastiaan 14/12/03 en Caithlyn 14/09/05

p.s. als je via msn wil praten, lijkt me dat wel gezellig!

 

[Anoniem]

Hoi Chantal,

Wij hebben twee jongens. Een van bijna 4 en een van 1,5 jaar.
Na de geboorte van de jongste wilde ik na 5 minuten weer een kindje.
We hebben eerst gewacht tot hij een jaar was. Toen nog alles goed overwogen. Financieel vooral. Alles is erg duur en zeker de opvang. Praktisch was niet erg een probleem. Wel als het een meisje zou worden, maar dat lost zich vanzelf wel op!

Nu hoop ik weer zwanger te zijn, we zien wel hoe het gaat.
Onze ervaring is dat alle bomen die je tegen komt vanzelf weggaan. Voor alles is eeen oplossing. Bij ons in iedergeval wel.

Maar het is en blijft jullie beslissing!

Veel stekte met die beslissing!

Groetjes, Monique

 

[Anoniem]

Bedankt voor jullie reacties meiden!!
Daar heb ik echt wat aan!. Ikzelf zit er vooral zo in zoals Moniek. Gefeliciteerd met je zwangerschap trouwens. Ik wil er gewoon voor gaan en het lost zich allemaal wel op denk ik. Financieel hebben we nu geen problemen en dat zal dan ook niet zo zijn. Misschien wat meer opvangkosten maar ik heb een goede gastouder en krijg redelijk wat terug van de belasting dus dat is mooi meegenomen.
Mijn man daarentegen is wat meer van de zekerheden dus daar zit de grote discussie op het moment. Ik begrijp zijn kant ook wel goed, maar ik kan er wat positiever mee omgaan. Vorige week tijdens de vakantie hebben we er goed over gesproken en we gaan nu een aantal praktische dingen oplossen en nemen dan de beslissing.... spannende tijden dus...
Groetjes en tot horens
Chantal