Ik denk wel dat ik de volgende keer meer kan genieten; je weet nu toch beter wat je verwachten kunt en het is niet meer zo onzeker allemaal...
Mijn bevalling viel wel mee, al besef ik wel dat het een hele ruk is geweest: Mijn bevalling duurde van donderdagochtend half zes (gebroken vliezen) tot vrijdagavond 22.49u (geboorte). Ik heb 37 uur (!) weeën gehad, waarvan 12 uur opgewekte weeën (huh? opgewekte weeën?? Werd er niet bepaald opgewekt van, haha) en uiteindelijk een verlossing met de vacuümpomp. Maar ik had het me erger voorgesteld (al was ik hiervoor totaal niet bang), dus het viel me toch allemaal mee. Maar die weeën aan het infuus en dat je dan op de monitor ziet dat de pieken er weer aankomen, dat vond ik wel crime en natuurlijk steeds sneller en feller achter elkaar... Maar ik zou de bevalling zo weer overdoen, hoor. Liever makklijker, maar het was te doen.
Leuk hè, die ontwikkeling van het lopen e.d.?! Lijkt me helemaal geweldig als Joey straks naar me toe komt lopen, hihi. Hij kan nu echt goed kruipen en gaat sinds een paar dagen de hele kamer rond, ook echt helemaal leuk. Ik vind het nu gelukkig ook (nog) niet vervelend om steeds te zeggen dat hij ergens niet aan mag komen, haha, dat leek me vroeger irritant, maar ik vind het juist schitterend om te zien hoe hij alles gaat ontdekken. Hij is ook gewoon echt een scheet, al zit hij nu wel in een sprongetje en wil hij totaal niet meer verschoond worden... Dan ligt hij te woelen en te huilen, wel sneu, maar ja...niets helpt dan, dus ga ik maar gauw door tot de luier om is. Maar verder is het helemaal geweldig!! Heb ook echt wel zin in een tweede. Mijn vriend vroeg wat me dan zo leuk lijkt aan een tweede. Tja, moeilijk om uit te leggen: gewoon het contact tussen Joey en zijn broertje/zusje, de gezelligheid, nog een keer alles meemaken. Alles! Gelukkig ziet hij het ook helemaal zitten,hoor.
De situatie is alleen niet ideaal: ik begin volgende maand aan een nieuwe baan (totaal andere richting: van de thuiszorg naar de kinderopvang!) en heb dus nog geen vast contract als ik binnen een jaar in verwachting raak en we wonen op een flat zonder lift, dus zal ik Joey waarschijnlijk met dikke buik moeten sjouwen naar boven en komt de baby bij Joey op de kamer te slapen, maar ach... We hebben geen zin om nog een jaar of twee te wachten tot we een huis hebben. Ik heb zoeits van: het kotm allemaal wel goed. Waar een wil is is een weg. Bij jullie wel alles al op orde??
