A
Anoniem
Guest
Hallo dames,
Ik loop al een paar maanden met iets raars rond.
Mijn mam en ik hebben 2 prachtige dochters waar we heel gelukkig mee zijn.
En hebben ook meteen na de geboorte van onze 2e dochter besloten dat we het zo goed vinden.
Twee geweldige zwangerschappen,makkelijke bevallingen verders doen onze dochters het perfect en zijn bij dat ze wat ouder worden(3 en 1 jaar)wordt het in onze ogen wat makkelijker.
Wij zelf zijn 30 en 32 jaar.
Maar een tijdje terug dacht ik dat ik zwanger was en besprak dat met mijn man.
Hij zei als het zo is gaan we ervoor.
Toch werd ik ongesteld en vond dat ook prima.
We vertellen ook tegen mensen dat we geen 3e willen dat we het zo goed vinden.
En zo denk ik er ook over.
Maar waarom zit ik steeds op een zwangerschaps site en loop ik in huis stieken rond alsof ik een zwangere buik heb(in werkelijkheid is ie vrij plat hoor)
Lig ik in ons bed met mijn handen op mijn buik(deed ik altijd toen ik zwanger was.)
En ben ik soms nog namen aan het bedenken voor een jongen of meisje.
Zou ik toch nog een derde willen mijn verstand zegt nee maar mijn gevoel ook?
Het is niet zo dat iemand mij beinvloed hoor.
Betrapte me er ook op dat ik vanmiddag zat te bedenken hoe het met de slaapkamers moet.
Dan moetten de meiden op een slaapkamer.
Nu ik dit aan het typen ben wil ik het bijna weer wissen.
Waar ben ik mee bezig!!!!!!!!!!!!
Gelukkig is dit vrij annuniem.
Of hebben meerdere vrouwen wel eens en gaat het over of is dit een oergevoel en blijft dit.
Of zit ik te zeuren en moet gewoon blij zijn met onze twee meiden.
ben benieuwt of er meer zijn die dit hebben,en wat het is geworden
groetjes maatje
Ik loop al een paar maanden met iets raars rond.
Mijn mam en ik hebben 2 prachtige dochters waar we heel gelukkig mee zijn.
En hebben ook meteen na de geboorte van onze 2e dochter besloten dat we het zo goed vinden.
Twee geweldige zwangerschappen,makkelijke bevallingen verders doen onze dochters het perfect en zijn bij dat ze wat ouder worden(3 en 1 jaar)wordt het in onze ogen wat makkelijker.
Wij zelf zijn 30 en 32 jaar.
Maar een tijdje terug dacht ik dat ik zwanger was en besprak dat met mijn man.
Hij zei als het zo is gaan we ervoor.
Toch werd ik ongesteld en vond dat ook prima.
We vertellen ook tegen mensen dat we geen 3e willen dat we het zo goed vinden.
En zo denk ik er ook over.
Maar waarom zit ik steeds op een zwangerschaps site en loop ik in huis stieken rond alsof ik een zwangere buik heb(in werkelijkheid is ie vrij plat hoor)
Lig ik in ons bed met mijn handen op mijn buik(deed ik altijd toen ik zwanger was.)
En ben ik soms nog namen aan het bedenken voor een jongen of meisje.
Zou ik toch nog een derde willen mijn verstand zegt nee maar mijn gevoel ook?
Het is niet zo dat iemand mij beinvloed hoor.
Betrapte me er ook op dat ik vanmiddag zat te bedenken hoe het met de slaapkamers moet.
Dan moetten de meiden op een slaapkamer.
Nu ik dit aan het typen ben wil ik het bijna weer wissen.
Waar ben ik mee bezig!!!!!!!!!!!!
Gelukkig is dit vrij annuniem.
Of hebben meerdere vrouwen wel eens en gaat het over of is dit een oergevoel en blijft dit.
Of zit ik te zeuren en moet gewoon blij zijn met onze twee meiden.
ben benieuwt of er meer zijn die dit hebben,en wat het is geworden
groetjes maatje