Hoi Kim,
Wij zijn ook vanaf juli 2004 bezig om zwanger te worden, ben er nog steeds relaxed onder, heb mijzelf vanaf het begin voorgenomen dat het wel eens een jaar of anderhalf jaar zou kunnen duren, mijn leeftijd hierin meegenomen 33 jaar, nog geen eerdere zwangerschappen hiervoor, dus nog bezig voor het eerste kindje.
Het feit dat we vooraf zoiets hadden dat het wel een tijdje kon gaan duren, zorgt er voor dat wij beiden echt nog niet in de stress zitten, wel teleurstelling als de rode duivels zich weer melden, maar ook niet meer dan dat.
We zijn ons overigens wel nu laten onderzoeken, omdat ik voor een andere reden toch naar de gyn moest, hebben we van de gelegenheid gebruik gemaakt om daar gelijk ook op in te gaan. Maar dat is nog in de beginfase, ik heb nu 2 keer bloed laten prikken en mijn man moet nog zijn sperma laten onderzoeken, dan moeten we 13 oktober daar weer heen voor de eerste uitslagen en dan zien we wel weer verder.
Neem de tijd, gun jezelf de tijd, leg jullie zelf niet teveel druk op dat het gelijk of binnen kort tijd moet gebeuren, dat zou ik willen adviseren, al geloof ik best dat dat niet altijd makkelijk is.
Ik ben er van overtuigd dat het allemaal wel goed komt, dat ik heus wel zwanger zal raken, misschien spontaan, misschien via de mmm, dat zal blijken. Maar als het dan echt helemaal niet zal lukken, dan is het moeilijk en dan moet ik het een plekje gaan geven, maar mijn geluk met mijn man komt dan gewoon niet in het gedring. een kindje, we willen het beiden erg graag, maar het is een otegevoegd geluk, want gelukkig ben ik nu al samen met mijn man.
Maar het is allemaal makkelijker gezegd dan gedaan, dat begrijp ik.
Groetjes Alice
