Hoi Ilona,
Bedankt voor al je informatie. Doe me echt goed.
Ik ben 25 juni 30 geworden, en we zijn 15 juli getrouwd.
Drukke, maar geweldige tijden. We zijn 2 weken op huwelijkreis naar de Dom.
Republiek geweest. Maar de 2e week kreeg ik buikpijn, en dat heeft bijna de hele week geduurd. Vandaar ook al die afspraken bij de ha, omdat ik nog steeds diaree heb (sorry). Maar dat kan een tijd duren, en moet vanzelf overgaan. Heb wel inmiddels tabletten gehad, en de buikpijn is inmiddels weg, maar de laatste dingen moeten nog slijten!
Dus tussen de buikpijn door gaat ook niet lekker, dus hebben we gezegd, eerst weer beter zijn, dan weer klussen.
Ik ben dus nog niet lang 30, maar het valt me qua leeftijden echt op, maar dat is ieder voor zich. Als je er maar klaar voor bent, en dat is idd bij iedereen anders.
Ik ben tot nu toe pas 2 keer ongi geweest, dus heb nog niet zo heel veel ervaring.
Maar ja, wanneer is bij iemand het geduld op, maar ja, iedereen heeft idd een eigen reden om (wanneer) naar de gyn te gaan.
Aangezien mijn "man" 12 jaar ouder is, is dat meer de reden, dat ik niet lang wil wachten. We zijn 3 jaar samen, en dus van eerder was niet echt spraken. We hebben beide een echtscheiding achter de rug, dus dat had ook even tijd nodig, maar nu is het dan toch echt zo, dat we echt voor elkaar gaan, en dat dit het is.
Het bevalt geweldig hoor, dat trouwen. Is ook een gevoel, en niet alleen een papiertje. Maar dat is mijn mening. Misschien komt het omdat het gevoel zegt, dat het nu voor de echt (!) is. Maar goed. Sorry voor dit late tijdstip, maar we zijn op het moment met Houston aant bellen, daar woont de broer van mijn man, dus het zijn spannende tijden. Maar, zolang als we nog kunnen bellen, gaat het daar nog goed.......
Ik wens jullie allemaal veel succes en sterkte voor de gene waar het niet bij gelukt is, en alles waar jullie voor willen gaan, van kinderen, tot zaad ed Groet Soraja
