A
Anoniem
Guest
Hoi meiden,
Mijn vriend en ik gaan nu de 15e maand in voor ons eerste kindje. Het afgelopen jaar is bij mij PCOS geconstateerd en heb ik verschillende dosis Clomid geprobeerd. De 150mg leek aan te slaan in de zin van dat ik een eisprong kreeg, maar ben helaas nog niet zwanger geraakt.
De gyn heeft gezegd dat ik nog 1 x Clomid kan proberen en dan over moet stappen op de puregon injecties, omdat dat effectiever zou moeten werken bij mij...
Eigenlijk ben ik wel benieuwd hoe andere meiden die ongeveer net zo lang bezig zijn zich nu voelen. Toen ik net met de pil gestopt was kon ik werkelijk de hele dag aan niets anders denken, en was ik er ook steeds weer van overtuigd dat ik de volgende poging zeker zwanger zou raken.
Nu merk ik dat m'n gevoel wel begint te veranderen... ik heb eerlijk gezegd weinig hoop meer dat ik de volgende ronde zwanger wordt, denk nu meer in termen van: hopelijk lukt het dit jaar! Verder merk ik dat ik er aan de ene kant minder mee bezig ben, in de zin van dat ik er nuchterder naar ben gaan kijken, wetend dat het nog makkelijk maanden, zo niet jaren kan duren, maar aan de andere kant lijkt het ook wel of ik steeds emotioneler word. Zeker als ik mensen om me heen zie die binnen een maand zwanger raken of die net een kleintje hebben gekregen, dan kan ik daar echt behoorlijk overstuur van raken en bang worden dat het ons nooit meer gaat lukken!
Hoe ervaren jullie dit? Zijn jullie allemaal nog vol goede hoop elke keer, of zijn jullie er ondertussen ook wat nuchterder naar gaan kijken? (ik kijk ondertussen al lang niet meer op van buikpijn, rommelende darmen, veel slijmverlies, pijnlijke tepels en misselijkheid; als ik iets geleerd heb is het wel dat je lichaam je goed voor de gek kan houden!)
Ik ben benieuwd naar jullie reacties!
Liefs, 10e
Mijn vriend en ik gaan nu de 15e maand in voor ons eerste kindje. Het afgelopen jaar is bij mij PCOS geconstateerd en heb ik verschillende dosis Clomid geprobeerd. De 150mg leek aan te slaan in de zin van dat ik een eisprong kreeg, maar ben helaas nog niet zwanger geraakt.
De gyn heeft gezegd dat ik nog 1 x Clomid kan proberen en dan over moet stappen op de puregon injecties, omdat dat effectiever zou moeten werken bij mij...
Eigenlijk ben ik wel benieuwd hoe andere meiden die ongeveer net zo lang bezig zijn zich nu voelen. Toen ik net met de pil gestopt was kon ik werkelijk de hele dag aan niets anders denken, en was ik er ook steeds weer van overtuigd dat ik de volgende poging zeker zwanger zou raken.
Nu merk ik dat m'n gevoel wel begint te veranderen... ik heb eerlijk gezegd weinig hoop meer dat ik de volgende ronde zwanger wordt, denk nu meer in termen van: hopelijk lukt het dit jaar! Verder merk ik dat ik er aan de ene kant minder mee bezig ben, in de zin van dat ik er nuchterder naar ben gaan kijken, wetend dat het nog makkelijk maanden, zo niet jaren kan duren, maar aan de andere kant lijkt het ook wel of ik steeds emotioneler word. Zeker als ik mensen om me heen zie die binnen een maand zwanger raken of die net een kleintje hebben gekregen, dan kan ik daar echt behoorlijk overstuur van raken en bang worden dat het ons nooit meer gaat lukken!
Hoe ervaren jullie dit? Zijn jullie allemaal nog vol goede hoop elke keer, of zijn jullie er ondertussen ook wat nuchterder naar gaan kijken? (ik kijk ondertussen al lang niet meer op van buikpijn, rommelende darmen, veel slijmverlies, pijnlijke tepels en misselijkheid; als ik iets geleerd heb is het wel dat je lichaam je goed voor de gek kan houden!)
Ik ben benieuwd naar jullie reacties!
Liefs, 10e