A
Anoniem
Guest
Vandaag zijn we voor een vruchtbaarheidsscreening geweest in het ziekenhuis en het ziet er niet zo leuk uit. Door de behandlingen die ik in mijn jeugd heb gehad voor mijn ziekte is de voorraad eitjes beschadigd en zijn er niet meer zoveel over.
Doormiddel van een inwendige echo en bloedonderzoek kunnen ze bekijken wat er nog is.
Het nieuws kwam een beetje hard aan vanmorgen, 14 juni moeten we weer terug en dan horen we de uitslagen van de bloedonerzoeken. We gaan nu wel echt de molen in maar ik hoop zo erg dat er nog eitjes zijn.
Er stond wel een eitje op springen dat waarschijnlijk morgen gaat knappen, ik hoop dat het dan raak is en anders gaat al mijn hoop uit naar de positeive uitslagen en n og een paar goede eitjes
Die stomme ziekte ook, achtervolgt je hele leven in elk dingentje wat ik wil en doe kom t het wel weer terug.
Dit wilde ik even kwijt,
een frouk