A
Anoniem
Guest
Vandaag is mijn 14de week ingegaan, dit is mijn tweede kindje en loop bij het ziekenhuis.
Ik heb het hartje bij 8 weken horen kloppen en kan inmiddels bijna een foto album gaan kopen voor alleen maar echo foto's, kortom het ziet er allemaal goed uit de placenta ligt wel voor de baarmoedermond maar in dit stadium niet zorgwekkend het heeft nog alle tijd om opzij te groeien.
Misselijk ben ik nauwelijks wel snel moe en zo nu en dan pijnlijke borsten, wel wordt ik goed in de gaten gehouden omdat ik bij mijn dochter zwangerschapssuiker had moet om de twee weken prikken.
Ik voel sinds anderhalve week steeds als ik me ontspan gekriebel en fladders in mijn buik maar nu alweer twee dagen niets misschien heeft het zichomgedraaid en voel ik het weer wat minder.
Alles rooskleurig zou je zeggen.......nou niet voor mij, ik ben nu al weer zooo zenuwachtig bij mijn dochter had ik zo'n beetje elke kwaal dat je kan hebben tijdens je zwangerschap bloedarmoede 7 maanden misselijk en braken vochtvast houden zwangerschapssuiker, striae, zat van top tot teen onder de uitslag en mocht nog anderhalf jaar nagenieten van een postnatale depressie.
Toch wilde ik heel graag gaan voor een tweede en nam alle evt. kwalen voor lief. En nu heb ik eigenlijk een droom zwangerschap ik klop het af maar het gaat eigenlijk allemaal heel goed. Alles is zo'n beetje geregeld kraamzorg, mijn bevalling in het ziekenhuis evt medicatie tegen pnd na de geboorte.
En toch blijf ik bang dat het fout gaat, ik krijg het gewoon niet uit mijn hoofd. Heb ikhet geluk nog nergens last van is het weer niet goed.
Eigenlijk nu ik het zelf een beetje terug lees heb ik geen vraag en verwacht daarom ook niet echt antwoorden ik hoop gewoon dat iemand me een beetje begrijpt.
Want ik word hier zooo onzeker van...
Ik heb het hartje bij 8 weken horen kloppen en kan inmiddels bijna een foto album gaan kopen voor alleen maar echo foto's, kortom het ziet er allemaal goed uit de placenta ligt wel voor de baarmoedermond maar in dit stadium niet zorgwekkend het heeft nog alle tijd om opzij te groeien.
Misselijk ben ik nauwelijks wel snel moe en zo nu en dan pijnlijke borsten, wel wordt ik goed in de gaten gehouden omdat ik bij mijn dochter zwangerschapssuiker had moet om de twee weken prikken.
Ik voel sinds anderhalve week steeds als ik me ontspan gekriebel en fladders in mijn buik maar nu alweer twee dagen niets misschien heeft het zichomgedraaid en voel ik het weer wat minder.
Alles rooskleurig zou je zeggen.......nou niet voor mij, ik ben nu al weer zooo zenuwachtig bij mijn dochter had ik zo'n beetje elke kwaal dat je kan hebben tijdens je zwangerschap bloedarmoede 7 maanden misselijk en braken vochtvast houden zwangerschapssuiker, striae, zat van top tot teen onder de uitslag en mocht nog anderhalf jaar nagenieten van een postnatale depressie.
Toch wilde ik heel graag gaan voor een tweede en nam alle evt. kwalen voor lief. En nu heb ik eigenlijk een droom zwangerschap ik klop het af maar het gaat eigenlijk allemaal heel goed. Alles is zo'n beetje geregeld kraamzorg, mijn bevalling in het ziekenhuis evt medicatie tegen pnd na de geboorte.
En toch blijf ik bang dat het fout gaat, ik krijg het gewoon niet uit mijn hoofd. Heb ikhet geluk nog nergens last van is het weer niet goed.
Eigenlijk nu ik het zelf een beetje terug lees heb ik geen vraag en verwacht daarom ook niet echt antwoorden ik hoop gewoon dat iemand me een beetje begrijpt.
Want ik word hier zooo onzeker van...