Zou jij de gok durven wagen?

A

Anoniem

Guest
Hallo,

Ik vroeg me af.....

Ik heb 2 prachtig,lieve en gezonde kinderen maar dat ging niet helemaal zonder risico.

Ik ben van de eerste zwangerschap die vlekkeloos verliep met spoed bevallen d.m.v. een ks die 2 weken voor data was na zelf aankondiging.

De tweede zwangerschap verliep idem vlekkenloos op het feit dat mijn baby een dwarsligging had na en kondigde zich aan op exact 36 weken en dat is ook een spoed ks geworden.

Dat verhaal ligt wat ingewikkelder dat er complicaties waren en zowel ik als mijn kind het leven bijna verloren hadden als we 2 min. later geweest waren dat is wel een akelig idee.

Nou wilden mijn man en ik graag 3 kinderen mits de financien het toe laten maar de daar twijfel ik nu toch wel over dat ik het niet meer durf en of ik dat risico wel mag nemen (zelf vind ik van niet).

De kans dat ik zwanger raak en mijn zwangerschap goed gaat is groot daar is niks mis mee maar gezien de complicaties die ik heb gehad is de kan op een vroeg geboorte wel groot en mag ik blij zijn als ik de 32 weken haal + de kans op een spontane bloeding bij het breken van vliezen is ernstig aanwezig waardooir mijn leven en die van de baby wederom in gevaar komt en dat wel eens het laatste kan zijn wat ik doe.

Ik vind dat ik blij mag zijn met mijn 2 kids en het erbij moet laten maar toch blijft het verlangen knagen.

Hoe denken jullie daarover?

Voorlopig durf ik het niet aan misschien als de medici verder ontwikkeld is enzo dat ik er nog een over ga praten met de gyn of het wel of niet verstandig is maar nu nog even niet.

Groetjes,

Mirella
 
Hoi Mirella, het is een pittig verhaal wat je vertelt en ik kan me heel goed voorstellen dat je, hoewel   het verlangen er is, heel erg twijfelt. Ik denk dat niemand van ons direct antwoord kan geven op jwat je zou moeten doen of wat het beste is....ik denk dat je realistisch genoeg bent om te zien dat, als de kans dusdanig groot is dat het mis gaat, je jezelf en je eventueel derde kindje niet voor zulke grote risico moet zetten maar aan de andere kant als het verlangen er is, is en blijft het moeilijk.
Wat wel een feit is, is dat elke zwangerschap en tevens bevalling anders is   en je nooit zekerheid hebt of je iets wel of niet staat te wachten.....

Ik wens je in iedergeval veel sterkte en sowieso veel liefde, geluk en gezelligheid toe met je 2 kindjes!!!

Groetjes Sacha
 
Hoi,
Wat een verhaal zeg. Als er nu alleen een risico is op vroeggeboorte, dan is dat nog
redelijk te overzien. (niet wenselijk maar toch)
Maar idd alleen jij en je partner kunnen die beslissing nemen. Ik zou toch eens met
de gyn gaan praten. Kijken hoe die ertegen over staat.
Succes ermee
Groetjes Melanie
 
Hoi Mirella,

Wat een verhaal zeg. Als ik het zo lees, zou ik voor mezelf kiezen.
Als je twee gezonde kinderen hebt, zou ik daar van genieten en niet je eigen leven weer op het spel zetten. Wat moeten de twee kinderen zonder moeder maar eventueel wel met een extra broer of zus?
Maar goed dat is mijn mening. Je moet zelf de hele zware beslissing maken wat belangrijker is voor jullie, een gezond en gelukkig gezin zoals het nu is, of misschien in het ergste geval een gebroken gezin. Als je er niet aan begint zul je nooit weten wat er gaat gebeuren. Maar als je er wel aan begint en het loopt verkeerd af, kun je de keuze nooit meer ongedaan maken.

Veel succes en sterkte  met deze keuze
kit
 
Wat adviseert de gynaecoloog.

Ik snap je verlangen, dat zijn emoties, ik snap ook je verstandelijke afweging, maar dat is het verstand.

Hoe krijg je die in evenwicht?
Moeilijk.

Bespreek het met je gynaecoloog zou ikz eggen, en maak dan je beslissing.

Sterkte

Miep
 
Hoi,

Ja nou ze zegt dat het wel gewoon kan maar ik zal onder strenge controle moeten komen zo'n  2 x per week vanaf de 30ste week en ik zou meteen moeten bellen bij het minste geringste wat ik voel en na laten kijken het zou weer een ks worden en zodra het niet goed meer gaat gaan ze het dan direct halen ongeacht hoe ver ik ben.

Ok mag ik vanaf de 25ste week  niet meer werken.

Ik neem aan dat ze niet zonder rede dit zegt en we wachten evengoed een jaar of 5 dan zitten de kinderen op school ik hoop dat zwangerschap dan minder belastend is en we kijken goied hoe het op medisch gebied vorderd en maken dan opnieuw onze afweging.

Ik mag de eerst komende 2 jaar niet eens zwanger raken want ik loop nog steeds na 6 maanden met een wond die nog een stukje open is in het midden maar dat moet zichzelf helen.

Bedankt voor de reactie dames.

Groetjes,

Mirella
 
Terug
Bovenaan