A
Anoniem
Guest
Hoi,
De laatste dagen lees ik af en toe mee op dit forum. Niet omdat wij aan het klussen zijn, maar omdat ik al een week overtijd ben.
Ik zal even de situatie uitleggen. Wij hebben al drie kids, waarvan de jongste 11 maanden. Nu zijn die kids er met heeeeeeeeeeeeeeel veel klussen gekomen, met heel veel moeite. Na de geboorte van de derde zijn we dus iets voorzichtiger gaan vrijen, in de vruchtbare tijden met condoom, anders soms zonder. Laat ik duidelijk zijn, mijn instelling is/was als er een vierde komt is die zeer welkom, maar ik ga er geen directe moeite meer voor doen (om de dag vrijen/ op bepaalde tijdstippen, temperatuur bijhouden etc.)
Nou heb ik vroeger een kijkoperatie gehad waar werd vastgesteld dat ik op natuurlijk wijze amper kinderen kon krijgen vanwege voorgaande operaties en dat ik dus zeer vroeg in de overgang zou raken. Toch heb ik (met veel moeite) op natuurlijke weg drie kids gekregen (medisch wonder volgens mijn gyn).
Na de bevalling van de laatste was mijn cyclus vrij regelmatig, behalve deze cyclus dus.
Ik heb al meer dan een week sterke menstruatiekrampen waardoor ik telkens naar de wc ren in de stelligste overtuiging dat ik toch echt ongesteld ben, maar nee hoor!
Ik hang nu tussen de gedachte: ben ik nou zwanger of is dit een stap richting de overgang?
Ik heb 1 keer eerder een hele lange cyclus van 39 dagen gehad, maar dat was vlak na de geboorte van mijn tweede (dan is je cyclus niet altijd even regelmatig). Ik wil dus eigenlijk pas testen als ik op 40 dagen zit.
Weet je wat het is; eigenlijk vind ik beide uitslagen een beetje eng. Als ik zwanger blijk te zijn, is dat voor mij zo onverwacht (normaal was ik er immers drie jaar mee bezig) en roept dat meteen duizend vragen op. Ben ik niet zwanger, dan word ik met mijn neus op de feiten gedrukt, ricting overgang dus (en daar heb ik helemaal nog geen zin in.
Ik ben trouwens 36.
Maargoed, nu ik dit getypt heb, denk ik dat ik vandaag vast ongesteld wordt. We zullen zien.
Ivy
De laatste dagen lees ik af en toe mee op dit forum. Niet omdat wij aan het klussen zijn, maar omdat ik al een week overtijd ben.
Ik zal even de situatie uitleggen. Wij hebben al drie kids, waarvan de jongste 11 maanden. Nu zijn die kids er met heeeeeeeeeeeeeeel veel klussen gekomen, met heel veel moeite. Na de geboorte van de derde zijn we dus iets voorzichtiger gaan vrijen, in de vruchtbare tijden met condoom, anders soms zonder. Laat ik duidelijk zijn, mijn instelling is/was als er een vierde komt is die zeer welkom, maar ik ga er geen directe moeite meer voor doen (om de dag vrijen/ op bepaalde tijdstippen, temperatuur bijhouden etc.)
Nou heb ik vroeger een kijkoperatie gehad waar werd vastgesteld dat ik op natuurlijk wijze amper kinderen kon krijgen vanwege voorgaande operaties en dat ik dus zeer vroeg in de overgang zou raken. Toch heb ik (met veel moeite) op natuurlijke weg drie kids gekregen (medisch wonder volgens mijn gyn).
Na de bevalling van de laatste was mijn cyclus vrij regelmatig, behalve deze cyclus dus.
Ik heb al meer dan een week sterke menstruatiekrampen waardoor ik telkens naar de wc ren in de stelligste overtuiging dat ik toch echt ongesteld ben, maar nee hoor!
Ik hang nu tussen de gedachte: ben ik nou zwanger of is dit een stap richting de overgang?
Ik heb 1 keer eerder een hele lange cyclus van 39 dagen gehad, maar dat was vlak na de geboorte van mijn tweede (dan is je cyclus niet altijd even regelmatig). Ik wil dus eigenlijk pas testen als ik op 40 dagen zit.
Weet je wat het is; eigenlijk vind ik beide uitslagen een beetje eng. Als ik zwanger blijk te zijn, is dat voor mij zo onverwacht (normaal was ik er immers drie jaar mee bezig) en roept dat meteen duizend vragen op. Ben ik niet zwanger, dan word ik met mijn neus op de feiten gedrukt, ricting overgang dus (en daar heb ik helemaal nog geen zin in.
Ik ben trouwens 36.
Maargoed, nu ik dit getypt heb, denk ik dat ik vandaag vast ongesteld wordt. We zullen zien.
Ivy