zwanger worden na een miskraam

A

Anoniem

Guest
na een positief test-staafje konden we ons geluk niet op we kregen ons derde kindje!!!
nog 1 keertje die dikke buik en getrappel...
maar ons geluk werd ruw onderbroken...na 3,5 mnd   en een tweede echo (ik heb HELLP dus sta ik dubbel onder controle) was er geen hartactie meer. dat was een zware domper.
ik werd opgenomen en een week later werdt t kleintje via een ingreepje eruit gehaald.
ik was teleurgesteld in mezelf in mijn lijf... (achteraf wist ik natuurlijk dat ik er niks aan kon doen)   na zo"n gebeurtenis kunnen mensen in je omgeving zo kru zijn, we kregen opmerkingen zoals:
je hebt toch al 2 kinderen, en waarom ben je niet gelukkig met de 2 dochters die je al hebt?
maar daar gaat t helemaal niet om, ik ben dol gelukkig met mijn dochters ,ze zijn mijn wereld!!   we vinden het heerlijk om een groot gezin te heben. daarom willen we graag een derde kindje verwachten.

ondertussen ben ik volledig hersteld en zijn we weer begonnen voor  een derde kindje,
alleen het zwanger worden gaat me moeilijk af,ben ongeduldig .
jaja   ik weet t alles op zn tijd,toch ...mijn gevoel   vindt van niet.

graag kom ik in contact met vrouwen die hetzelfde mee maken of mee gemaakt hebben

grt.   malita
 
Hoi Malita,

Wij waren voor de kerst helemaal happy, zwanger van een tweede wondertje!!! Maar...sinds oudjaarsdag buikklachten en vlak daarna een bloeding, dit voelde niet goed. De vk bevestigde mijn gevoel met een echo. Ik was toen 6 weken en 4 dagen, maar volgens de echo was ik 4 dagen overtijd, het was dus gestopt met groeien. 2 Dagen later verloor ik het vruchtzakje, erg verdrietig en onzeker op dat moment.

Mijn emoties slingeren erg heen en weer, maar ons mannetje sleept ons er momenteel wel doorheen. Toch heb ik ook de behoefte om te praten! Ik heb dan geen helpp sydroom, maar ik ken wel 2 mensen met helpp sydroom, dus weet wel hoe heavy het kan zijn.

Liefs Lientje
 
Hoi Malita,

Wij hebben afgelopen september de zwangerschap na 16 weken afgebroken. Ons meisje had een ernstige vorm van een open ruggetje, namelijk een open schedeltje. Ook wij hebben al en dochter van ruim 2 jaar. We zijn ontzettend blij met haar! Ze sleept ons ook echt door de moeilijk periode heen! Maar het verlangen naar een groter gezin is zó sterk.......... Deze maand is onze 1e ronde voor een volgende zwangerschap. Maar die spanning, ongeduld  en onzekerheid.........

Er is ook een forum "Zwanger worden na een miskraam" , daar schrijven nog meer meiden die ook een miskraam of doodgeboren kindje heben meegemaakt.

Groetjes, denise
 
Hoi Malita,

Ik ben 29 jaar en was vorig jaar ook happy zwanger.
Bij de nekplooimeting was het al mis.
Dag daarna vlokkentest en na 10 dagen uitslag gehad mijn meisje miste 1 chromosoom
en had geen kans om de zwangerschap te overleven.
10 december is ze na veel ellende in het ziekenhuis gehaalt omdat ze klem zat bij mij.
Ben nu ongesteld en mag over 1,5 week weer gaan proberen om zwanger te worden.
Ik weet hoe je je voelt!!!!
Ik denk dat wij ons allebei pas weer happy voelen als we een kindje in de buik hebben wat wel levensvatbaar is.
Het verdriet blijft elke dag weer terug komen omdat je al zoveel leuke plannen hebt gemaakt.
We blijven maar positief en hopen dat we allemaal snel zwanger zijn!
Liefs pupke
 
Hallo dames,

Ik heb vorige week voor de tweede keer een mk gehad. De eerste was na een zwangerschap van 6,5wk. Ik ben waarschijnlijk (weet niet 100% zeker) direct daarna weer zwanger geraakt. Na 1 maand werd ik een dag ongesteld, ik dacht zal wel door de mk komen dat alles ontregeld is. De maand erop was het een halve dag, toen zou ik de ha gaan bellen en dacht doe eerst voor de zekerheid maar een test en ja hoor; op 1 jan had ik een positieve test. Waarschijnlijk was het dus direct na de 1e mk al raak en het verklaarde ook een heleboel, voelde me erg emotioneel de laatste 2 maanden, beetje misselijk wat erger werd en geen eetlust. Maar helaas is deze zwangerschap vorige week ook geëindigd in een mk... Ik moet nu volgende week naar de gyn en daar zal worden gekeken of alles 'schoon' is en er zullen ook wat onderzoeken gedaan worden naar de mogelijke oorzaak. Ik hoop dat er niets uit komt en dat we daardoor dingen uit kunnen sluiten en dat het 'gewoon' 2x 'pech' was. Op zich gaat het wel redelijk met mij en ik heb ook erg de behoefte om er direct weer voor te gaan. Het verlangen naar een kindje wordt alleen maar groter.

De opmerkingen van anderen zijn heel herkenbaar en voor mij erg frustrerend. Goed bedoelde adviezen maar mensen die het niet zelf hebben meegemaakt vinden het soms moeilijk te begrijpen. Ik doe waar ik mezelf goed bij voel en probeer me niet te veel van andere meningen en adviezen aan te trekken (behalve van de vk en gyn dan).
 
Ook ik zit op het forum 'zwanger worden na een miskraam' heb er veel aan en kan daar goed mijn verhaal kwijt. Zijn allemaal dames die hetzelfde hebben meegemaakt en die begrijpen alles goed en dat vind ik erg fijn.

Iedereen heel veel sterkte met het verwerken van jullie mk en ik hoop dat iedereen snel zwanger mag worden en dat het dan allemaal goed gaat!

Groetjes, Hiltje
 
Je moet ingelogd zijn om te kunnen reageren. Log in | Registreer
Terug
Bovenaan