A
Anoniem
Guest
Hallo allemaal,
Zal mij hier even voorstellen.
Ben een jonge mama van juist 24 en heb al een dochtertje van 15 maand.
Ben 12/12/08 gestopt met mijn pil om voor een tweede kindje te gaan,mijn NOD is 9 januari,dus wel spannend he.
Bij mijn dochtertje ben ik zwanger geraakt terwijl ik nog mooi mijn pil nam,was een grote verassing toen ik teste aangezien mijn ms uitbleef,dan naar de gyn en bleek al 10 weken en 1 dag zwanger te zijn
Als ik vier maand zwanger was heeft mijn vriend mij in de steek gelaten en heb ik heel de zwangerschap alleen doorgebracht,ik moest normaal 1 november 2007 bevallen,met een geplande keizersnede.
Uiteindelijk ben ik 24 september naar het ziekenhuis moeten gaan omdat ik al weeen had,was dan 34 weken en een paar dagen,ben daar vier dagen moeten blijven en platte rust en donderdag mocht ik naar huis,was in de namiddag thuis en s'avonds om half tien braken mijn vliezen dus kon ik al trug gaan,ben dan vrijdag namiddag bevallen met een keizersnede onder volledige narcose,toen is mijn dochtertje geboren,ze woog 2kg 380 en 47 cm,wel klein maar voor op 35 weken te bevallen vond ik dit nog wel goed,had mij totaal iets anders voorgesteld en echt nog veel kleiner,ze heeft tien dagen in de couveuse gelegen en mocht al snel mee naar huis,haar vader is mij dan komen opzoeken en hebben het dan nog is geprobeerd,veel beloftes maar als "het nieuw" eraf was toen was hij haar al beu,heb haar dan alleen groot gebracht,wat niet altijd even gemakkelijk was want was echt een wenertje,ook mijn papa was toen zwaar ziek,had kanker en dat zijn wel zware maanden geweest maar we hebben ons erdoor geslagen.
Mijn papa was peter van men kleine spruit maar is vier maand geleden overleden.
Heel zware periode geweest maar heb het nu toch een klein beetje een plaatje kunnen geven,denk er nog wel elke dag aan natuurlijk en dat zal altijd zo blijven.
Heb ondertussen dus ook een nieuwe vriend,waar ik echt heel gelukkig mee ben en heel goed is voor mijn dochterje ook.
Wonen ondertussen samen en hebben beslist om samen voor een tweede kindje te gaan.
Nu hoop ik natuurlijk zoals iedereen van jullie dat dit snel zal lukken,maar wil natuurlijk niet zeggen omdat het de eerste keer zo snel was dat het nu ook zo zal zijn,vandaag nog een weekje en dan zullen we het weten,is wel spannend he,want we kijken er zo naar uit.
Hoop natuurlijk ook dat ik deze keer een iets leukere zwangerschap zal hebben en tot op het einde kan uitdragen en zou deze keer ook graag natuurlijk bevallen want een keizersnede wil ik niet meer meemaken
Heb soms wel zo steken in men onderbuik en een beetje een ongi gevoel maar dat wil nog niets zeggen he.
Heb ook al enkele keren deze week een lichte bloedneus gehad en dat had ik ook bij men eerste zwangerschap maar kan natuurlijk ook toeval zijn.
Dus vrees dat ik nog een weekje zal moeten afwachten:-(
Ben echt wel benieuwd,het is toch anders dat je er echt kan naar uitkijken wat de eerste keer niet zo was.
Alle meisjes,nu weten jullie ook wat meer over mij en hou jullie wel op de hoogte,groetjes orchi
Zal mij hier even voorstellen.
Ben een jonge mama van juist 24 en heb al een dochtertje van 15 maand.
Ben 12/12/08 gestopt met mijn pil om voor een tweede kindje te gaan,mijn NOD is 9 januari,dus wel spannend he.
Bij mijn dochtertje ben ik zwanger geraakt terwijl ik nog mooi mijn pil nam,was een grote verassing toen ik teste aangezien mijn ms uitbleef,dan naar de gyn en bleek al 10 weken en 1 dag zwanger te zijn
Als ik vier maand zwanger was heeft mijn vriend mij in de steek gelaten en heb ik heel de zwangerschap alleen doorgebracht,ik moest normaal 1 november 2007 bevallen,met een geplande keizersnede.
Uiteindelijk ben ik 24 september naar het ziekenhuis moeten gaan omdat ik al weeen had,was dan 34 weken en een paar dagen,ben daar vier dagen moeten blijven en platte rust en donderdag mocht ik naar huis,was in de namiddag thuis en s'avonds om half tien braken mijn vliezen dus kon ik al trug gaan,ben dan vrijdag namiddag bevallen met een keizersnede onder volledige narcose,toen is mijn dochtertje geboren,ze woog 2kg 380 en 47 cm,wel klein maar voor op 35 weken te bevallen vond ik dit nog wel goed,had mij totaal iets anders voorgesteld en echt nog veel kleiner,ze heeft tien dagen in de couveuse gelegen en mocht al snel mee naar huis,haar vader is mij dan komen opzoeken en hebben het dan nog is geprobeerd,veel beloftes maar als "het nieuw" eraf was toen was hij haar al beu,heb haar dan alleen groot gebracht,wat niet altijd even gemakkelijk was want was echt een wenertje,ook mijn papa was toen zwaar ziek,had kanker en dat zijn wel zware maanden geweest maar we hebben ons erdoor geslagen.
Mijn papa was peter van men kleine spruit maar is vier maand geleden overleden.
Heel zware periode geweest maar heb het nu toch een klein beetje een plaatje kunnen geven,denk er nog wel elke dag aan natuurlijk en dat zal altijd zo blijven.
Heb ondertussen dus ook een nieuwe vriend,waar ik echt heel gelukkig mee ben en heel goed is voor mijn dochterje ook.
Wonen ondertussen samen en hebben beslist om samen voor een tweede kindje te gaan.
Nu hoop ik natuurlijk zoals iedereen van jullie dat dit snel zal lukken,maar wil natuurlijk niet zeggen omdat het de eerste keer zo snel was dat het nu ook zo zal zijn,vandaag nog een weekje en dan zullen we het weten,is wel spannend he,want we kijken er zo naar uit.
Hoop natuurlijk ook dat ik deze keer een iets leukere zwangerschap zal hebben en tot op het einde kan uitdragen en zou deze keer ook graag natuurlijk bevallen want een keizersnede wil ik niet meer meemaken
Heb soms wel zo steken in men onderbuik en een beetje een ongi gevoel maar dat wil nog niets zeggen he.
Heb ook al enkele keren deze week een lichte bloedneus gehad en dat had ik ook bij men eerste zwangerschap maar kan natuurlijk ook toeval zijn.
Dus vrees dat ik nog een weekje zal moeten afwachten:-(
Ben echt wel benieuwd,het is toch anders dat je er echt kan naar uitkijken wat de eerste keer niet zo was.
Alle meisjes,nu weten jullie ook wat meer over mij en hou jullie wel op de hoogte,groetjes orchi