zwangerschapsverschijnselen?

A

Anoniem

Guest
Hoi allemaal,

Ik ben nieuw op dit forum en probeer zwanger te worden van mijn derde kindje.Dit is de eerste ronde dus we zijn nog maar net begonnen.Ik had denk ik vorige week donderdag mijn eisprong,een dag daarvoor hadden we 'geklust'.Nu ben ik al een paar dagen erg moe en sinds 2 dagen 'sochtends misselijk.Kunnen de zwangerschapsverschijnselen er al zo snel zijn? Weet iemand dit?Ik denk zelf eigenlijk van niet want volgens mij duurde dat bij mijn eerste 2 veel langer.Maar feit is wel dat is me eigenlijk toch wel wat zwanger voelIk zou dus officieel volgende week dinsdag ongi moeten worden.Ik wacht het rustig af,heb ook geen haast.

Groetjes van Lene
 
Hoi
Dus afgelopen donderdag zou je dan dus bevrucht moeten zijn.
Dan lijkt me het onwaarschijnelijk dat je nu al zwangerschap verschijnselen hebt.
Vanaf een dag of 10 a 14 dagen na de bevruchting zou het kunnen. Ook dat is al vroeg.
Probeer je zelf niet gek te maken....en er zoveel mee bezig te zijn. Hoewel ik weet dat dat niet makkelijk is uit eigen ervaring.
Ik heb al een zoontje, maar wij willen graag een tweede. Mijn cyclus is na de bevalling onregelmatig, varrierend van 24 dagen tot 38 dagen.
Vorige week was ik dus al een week overtijd, dat was wel heel lang. Ook ik verbeelde me een paar dagen voordat ik ongesteld had moeten worden dat ik moe was, en een beetje misselijk. Maar helaas!
Je eerste ronde is heel spannend, dan kun je je ook van de spanning zo voelen. Zo heb ik het tenminste ervaren!
Heel veel succes, en tja.......je weet het nooit! Laat het me even weten he!
 
Hoi,

Ik denk ook inderdaad dat het nog niet kan zo snel de verschijnselen.Ik heb al wel 2 kinderen maar heb nog nooit echt 'bewust' zwanger hoeven te worden dus dat is nieuw voor mij.De eerste keer is het eigenlijk gewoon gebeurd,we wilden het wel graag maar hebben zeg maar niet bewust op de vruchtbare dagen geklust omdat we middenin een verhuizing zaten.De tweede keer was mijn man er nog niet aan toe,ik was toen wel gestopt met de pil vanwege migraine.En toen hebben we dus 1 keertje zonder condoom gedaan op een moment dat we dachten dat ik niet vruchtbaar was.Ik was wel superblij toen en hij ook wel hoor! Want ik vind het geweldig om moeder te zijn,ik kan zo genieten van kinderen om me heen! (Ben daarom ook oppasmoeder).Mijn man heeft lang nagedacht of hij wel een derde kindje wilde maar is nu helemaal 'om' en dus nu samen aan de slag.En we hebben geen haast hoor, we wachten geduldig af.Maar er niet mee bezig zijn..dat is wel een beetje moeilijk!

Groetjes van Lene
 
Hoi
Je hebt helemaal gelijk, het is ook moeilijk!
Ik moest ook wel lachen om mezelf! Ik die tegen een ander zegt dat je niet zoveel er mee bezig moet zijn........ik probeer het ook wat van me af te zetten, maar heb, net zoals jij, ook nog nooit bewust 'geprobeerd'. Bij onze eerste is het ook gewoon zo gebeurd, ook een keer zonder (als het raak is prima, maar dat is het toch niet, was onze gedachte). En het was dus raak.
Het is inderdaad heel anders als je bewust er voor kiest, en er dus ook op ingesteld bent. Voor een vrouw is het dan moeilijker om afstand te nemen. Het is tenslotte ons lichaam waarin het allemaal gebeurt.
Mijn man kan dat dus wel beter, wat ook niet altijd even leuk is. Hij is dan heel laconiek, van: 'ach, rustig aan joh, komt vanzelf'.... Praat er wel over met hem, en dan begrijpt hij het ook deels wel.
Nou veel succes, en we houden elkaar op de hoogte!
 
Terug
Bovenaan