Vergeten zwanger te zijn/geen connectie baby

[fJtwlwh2nwWurqkX]

Hoihoi,
Ik ben deze week 17 weken zwanger en alles gaat tot nu toe goed. Eerste trimester vond ik wel pittig qua misselijkheid, maar die is inmiddels helemaal weg. Ik merk dat ik wel wat extra moe ben, maar merk dat overdag niet, alleen ‘s avonds ga ik wat eerder naar bed toe. Nu merk ik dat ik daarom door de dag heen vaak vergeet dat ik zwanger ben. In het eerste trimester had ik de misselijkheid als ‘reminder’ waardoor ik er veel mee bezig was, maar nu is dat helemaal niet meer zo. Ik begin een klein buikje te krijgen, maar als ik gewoon zit te werken (kantoorfunctie), merk ik daar weinig van. Ik merk daarnaast ook dat ik nog niet echt een connectie voel met de baby. Ik neem aan dat dit wel meer zal worden als ik bewegingen ga voelen door de dag heen, maar het voelt nu zo gek allemaal. Hoe ervaren jullie dit? Herkent iemand zich hierin?

 

[fHZIPNC9YP0uSja2]

Wat fijn dat je zwangerschap voorspoedig verloopt! Ik weet nog goed dat mijn eerste zwangerschap ook een beetje onwerkelijk voelde, toen eenmaal de kwaaltjes minder werden verkeerde ik in een soort limbo. Toen ik met een week of 22 meer een buikje kreeg en de kleine ging voelen (was de eerste keer beduidend later dan mijn huidige zwangerschap) werd het een stuk echter. Geef jezelf ook alsjeblieft die tijd om dit proces van mama-worden te ervaren. Bespreek je gevoelens evt. ook met je verloskundige. Mocht je op termijn toch wat zorgen maken over je gevoelens dan kun je altijd contact opnemen met je huisarts, deze kan je doorverwijzen wanneer je echt ‘klachten’ mocht krijgen, evt. ook preventief. Daar zijn al die hulpverleners ook voor!

Veel succes de komende periode! Het is een proces van veranderen en groeien, niet alleen voor de baby maar ook voor jou als mama. Er is geen instructieboek met regels over wanneer jij wat moet gaan voelen.

 

[Essil]

Ik voelde tijdens de zwangerschap ook niet veel connectie met de baby. Het was heel onwerkelijk. Daarom wilde ik bijvoorbeeld wel het geslacht weten enzo, om die vreemde in mijn buik beter te leren kennen.

 

[fh394Eu7ukYJ38FL]

Zeker herkenbaar! Bij mijn eerste duurde het ook lang voordat ik me echt besefte dat er gewoon een baby in mijn buik groeide. Dat kwam pas echt de tweede helft van de zwangerschap. Om wat meer connectie te maken ben ik soms op bed gaan liggen, met mijn handen op mijn buik en vertelde dan in gedachten dingen aan de baby. Dat hielp wel.

Zelfs nu (21 weken zwanger van de derde, ik voel de baby al vanaf 16 weken) heb ik soms nog dat ik het vergeet haha. Ik ging met Kerst eten bij vrienden. Toen de kaasjes op tafel kwamen kreeg ik uitleg welke ik wel en niet mocht. Ik dacht nog: hoezo mag ík niet alle kaasjes dan? Oh ja, ik ben zwanger... Wist ik wel hoor...

 

[fJtwlwh2nwWurqkX]

Wat fijn dat je zwangerschap voorspoedig verloopt! Ik weet nog goed dat mijn eerste zwangerschap ook een beetje onwerkelijk voelde, toen eenmaal de kwaaltjes minder werden verkeerde ik in een soort limbo. Toen ik met een week of 22 meer een buikje kreeg en de kleine ging voelen (was de eerste keer beduidend later dan mijn huidige zwangerschap) werd het een stuk echter. Geef jezelf ook alsjeblieft die tijd om dit proces van mama-worden te ervaren. Bespreek je gevoelens evt. ook met je verloskundige. Mocht je op termijn toch wat zorgen maken over je gevoelens dan kun je altijd contact opnemen met je huisarts, deze kan je doorverwijzen wanneer je echt ‘klachten’ mocht krijgen, evt. ook preventief. Daar zijn al die hulpverleners ook voor!

Veel succes de komende periode! Het is een proces van veranderen en groeien, niet alleen voor de baby maar ook voor jou als mama. Er is geen instructieboek met regels over wanneer jij wat moet gaan voelen.

Dankjewel voor je lieve reactie en fijn dat het bij anderen ook wel herkenbaar kan zijn! Ik kijk er wel naar uit om bewegingen te gaan voelen, lijkt me zo bijzonder

 

[fJtwlwh2nwWurqkX]

Ik voelde tijdens de zwangerschap ook niet veel connectie met de baby. Het was heel onwerkelijk. Daarom wilde ik bijvoorbeeld wel het geslacht weten enzo, om die vreemde in mijn buik beter te leren kennen.

Wij hebben ook al een geslachtsecho gehad en ik dacht ook dat het beeld dan wat duidelijker zou worden. Maar ik merk nu juist dat ik mezelf toch met een dochtertje voor me zag en nu blijkt dat de kleine een jongetje is. Ik vind het best schakelen en overweldigend voelen hoe druk jongetjes kunnen zijn en mijn onwetendheid over hoe om te gaan met een zoontje (ik heb zelf een zusje waar ik heel close mee ben), dat maakt misschien de connectie zelfs nog iets minder..
maar fijn om ook jouw ervaring hierbij te horen en dat ik hier niet alleen in ben!

 

[fJtwlwh2nwWurqkX]

Zeker herkenbaar! Bij mijn eerste duurde het ook lang voordat ik me echt besefte dat er gewoon een baby in mijn buik groeide. Dat kwam pas echt de tweede helft van de zwangerschap. Om wat meer connectie te maken ben ik soms op bed gaan liggen, met mijn handen op mijn buik en vertelde dan in gedachten dingen aan de baby. Dat hielp wel.

Zelfs nu (21 weken zwanger van de derde, ik voel de baby al vanaf 16 weken) heb ik soms nog dat ik het vergeet haha. Ik ging met Kerst eten bij vrienden. Toen de kaasjes op tafel kwamen kreeg ik uitleg welke ik wel en niet mocht. Ik dacht nog: hoezo mag ík niet alle kaasjes dan? Oh ja, ik ben zwanger... Wist ik wel hoor...

Fijn om te horen dat het voor jou ook herkenbaar is! Voel me soms zo alleen met dit soort gevoelens, zeker als ik het wel eens op noem in m’n omgeving en andere bijna geschokt reageren..

 

[-33-]

Jaaa mensen hebben zoveel meningen! Idioot. Ik heb dit ook, ben nu 16+3 en voel ook nog weinig ~ connectie ~. Vind dat soms ook wel lastig, omdat ik ook niet zo iemand ben die "altijd al moeder heeft willen worden". Zorgt toch wel voor enige onzekerheid, dus ik vind het ook fijn om jullie berichtjes te lezen. Mensen vullen ook allerlei dingen in over wat je zou moeten voelen en doen als zwangere, doodvermoeiend. ;p Hang in there allemaal!