Schoonmoeders grootste wens

[feQIN9MVlG1PYB3j]

Hallo allemaal,

Ik ben in verwachting van ons eerste kindje, uitgerekend op 3 juni. We wilden dit graag! Ik vind het evengoed best spannend allemaal, er komt veel op me af en ik probeer te genieten maar vind dat soms best lastig eerlijk gezegd.
Voor mijn schoonmoeder is dit haar grootste wens: ze wordt oma. Iets wat ze jaren lang niet durfde te dromen. Haar enthousiasme is natuurlijk lief bedoeld, dat snap ik echt wel, maar het doet ook wat met me. Het voelt alsof ik verantwoordelijk ben voor haar grootste wens, terwijl ik het zelf allemaal rustig een plekje probeer te geven en probeer aan te gaan. Daarbij komt dat ze ons veel cadeaus geeft: rompertjes, slaapzak, knuffeltjes, boekjes, kleertjes.. ook heel lief, maar soms niet m'n smaak of niet van het merk/materiaal dat mijn voorkeur heeft. Ik wil niet ondankbaar klinken, maar wellicht snapt iemand m'n dubbele gevoelens hierbij..?

 

[fiIDuhmQ5FQM46tC]

Ik zou tegen je schoonmoeder rustig uitleggen dat jullie voor nu wel genoeg kados hebben gehad. En jullie ook nog samen er voor op pad wil. Dit laatste hoeft niet per se. En dat je schoonmoeder zodra de baby is geboren weer met een kado aan mag komen. Bespreek eventueel met je man hoe je dit het beste kunt brengen bij zijn moeder.

Wat betreft dat het niet je smaak is ga je straks nog meer tegen komen. Met kraamvisite hebben wij ook veel gehad wat niet ons smaak is. Zo hebben wij veel spijkerbroeken gehad terwijl wij dat niet comfortabel vinden voor een pasgeboren baby, die is dan ook op zolder beland. Ik doe het dan 1x aan maak een foto of als we weer bij de persoon op visite komen. En daarna ging het weer de kast in of verkoop. En in de meeste gevallen wisten ze het zelf niet meer dat ze dat gekocht hadden. Ik heb ook een knuffel en boek gehad van mijn schoonmoeder waar ik niks mee had. Maar het nu het lievelingsknuffel en boek is geworden van mijn zoontje van 2. Maar wat betreft slaapzak, rompertjes, kleertjes. 1x aan doen als je schoonmoeder komt en anders gewoon lekker in de kast laten hangen!

 

[ffP7yB0gSkeoXFpp]

Wij hebben de regel: jouw familie, jouw gesprek. Mijn familie, mijn gesprek. Tip van Beatrijs Ritsema. Je mag er natuurlijk wel bij zijn maar de boodschap komt van het kind. Wen er maar vast aan om je grenzen aan te geven. Een kind verwachten en krijgen zijn bij uitstek dingen waar anderen graag betrokken bij willen zijn en een mening over willen geven. Ik heb ook stichtingen gevonden die kleertjes en speelgoed verzamelen voor gezinnen die tekort hebben. Misschien is dat bij jou in de regio ook? Succes!

 

[fh394Eu7ukYJ38FL]

Wat leuk dat je schoonmoeder zo enthousiast en betrokken is! Dat lijkt me fijner dan een onverschillige oma die nooit wat laat horen. Wellicht een fijne oppas voor straks?

Ik kan me voorstellen dat het nu allemaal wat overweldigend is. Toch is mijn advies: leer het maar accepteren. Van kraamvisite zul je ook cadeaus krijgen waar je niet op zit te wachten, en anders nog wel bij verjaardagen of Sinterklaas (bv schreeuwerige plastic zooi, terwijl je zorgvuldig uitgekozen educatief speelgoed op het lijstje had staan).

Mijn schoonmoeder heeft de neiging om iedere keer dat ze op bezoek komt, cadeaus mee te nemen. Soms tassen vol. Haar excuus is dat het bij de kringloop vandaan komt, dus tweedehands en niet zo duur. Ik vind het echt zwaar onnodig en zou liever hebben dat ze de kinderen met aandacht verwent. Mijn man heeft dit een aantal keer aangegeven en gelukkig gaat het nu al beter. Ik probeer me er niet teveel aan te ergeren, het komt uit een goed hart en vanuit goede intenties. En als het echt te erg is, dan praat mijn man met haar.

Verder nog het advies: betrek haar juist bij de zwangerschap en straks de baby. Je hebt nu misschien de neiging om het een beetje af te houden, maar waarschijnlijk heeft dat het tegenovergestelde effect (teleurstelling, afgewezen gevoel bij je schoonmoeder). Als je haar zelf eens uitnodigt om bv te gaan shoppen of al is het maar even een kleine update van hoe het gaat (echo foto, update kinderkamer, etc) dan heb je zelf meer controle. En zij vindt het waarschijnlijk alleen maar heel leuk om betrokken te worden.

 

[-33-]

Ik denk juist niet: leer het maar accepteren. Echt alles behalve. Maar dat geldt voor mijn leven en persoonlijkheid. ;p Gelukkig kunnen zowel ik als mijn vriend duidelijk grenzen stellen bij familie en is het deels ook niet nodig, omdat ze zelf aanvoelen en afstemmen op wie wij zijn en wat wij willen (in plaats van waar ze zelf blij van worden). Als je dat sowieso al moeilijk vindt en vaak de weg van de minste weerstand kiest (maar dus wel een weg die bij ieder contact veel energie kost) dan zal het moment dat je een baby krijgt waarschijnlijk níet het moment zijn dat je ook nog eens een aanpassing zal weten te maken wat betreft grenzen stellen .. want: al genoeg energie kwijt aan zwanger zijn en een nieuw kindje hebben.

Ik kan me voorstellen dat de adviezen hierboven dan dus ook beter werken - gewoon doorgeven wat je wil doorgeven en de dingen wel accepteren, maar je niet verplicht voelen om er iets mee te doen. En zelfs wat dat betreft bepaal jij natuurlijk zelf hoezeer je je verplicht voelt en wat je voor keus maakt en waarom.