Heeft je kindje al eens bij je schoonouders gelogeerd? Wellicht kun je dat eens afspreken om vertrouwd te raken met hoe dat gaat. Voor je kindje en voor jezelf. En je schoonouders ontdekken dan vanzelf wat hij nodig heeft om te kunnen slapen.
(Wees niet verbaasd als dat zonder boekje en knuffel gaat, kinderen zijn best flexibel en bij opa en oma gaan dingen gewoon anders dan thuis).
Bedenk ook dat je schoonouders (in ieder geval) 1 kind hebben opgevoed. Ze weten dus best wel wat. Daarnaast kun je nog zoveel van te voren plannen, maar je weet niet hoe het precies gaat lopen. Ik hoor in ieder geval al dat je genoeg mensen paraat hebt staat om straks te helpen. Dat lijkt me al een hele geruststelling.
Mijn zoontje heeft vorig jaar zijn middag dutje bij hun gedaan. Omdat de 20 weken echo hadden staan, mochten geen kinderen mee. Dit ging goed. Mijn man had zijn knuffel al vast in de ledikant gelegd. Maar sinds dit jaar toen hij ziek was wilde hij tussen de middag ook voorgelezen worden en de knuffel neemt hij ook mee uit bed.
Toen ik heel moe was in de 2de trimester had ik gevraagd of mijn schoonouders mijn zoontje een half dagje wilden zodat ik even rust kon pakken. We hebben een dag afgesproken. Ze kregen smiddags wel visite maar dat was geen probleem. Dus het was goed. Hij zou er ook blijven slapen. Ik had s ochtends eerst een afspraak staan voor mijn zoontje en appte dat ik er aan kwam. Mijn schoonmoeder belde en zei wat kom je doen dan? Ik zei hij mocht vandaag even bij jullie komen toch? Ja ja zei ze. Daarna zei ze "het komt niet zo goed uit we krijgen vanmiddag visite, een ander keertje ok?" Ik moest heel hard huilen daarna. (Zwangerschapshormonen denk ik ook) Sindsdien niet meer gevraagd.
Nadat mijn zoontje is blijven slapen heb ik wel gemerkt dat hij heel graag weer mee naar huis wil. Wanneer ik sport breng ik mijn zoontje bij hun. Hij moet dan huilen wanneer ik weg ga. Mijn schoonvader wilde dat ik zonder afscheid nemen wegga dat wilde ik niet. Hij moet leren dat mama(of papa) weggaat maar ook weer terug komt. Zodra ik weer terug kom pakt mijn zoontje mij bij de hand en neem mij mee naar de voordeur. Wanneer ik dan zei we gaan nog niet maar huis begon hij heel hard te huilen. Ik drink vaak nog even koffie. Hij komt dan huilend tegen mij aan liggen, daarna speelt hij wel weer. Wanneer ik dan zeg we gaan zo naar huis ruim je even op? Dan begint hij meteen met opruimen en neemt mij weer mee aan de hand naar de deur.
Het gaat gelukkig wel weer wat beter. Wanneer we er zijn wacht hij op mij Daarna loopt hij voor mij uit naar binnen maar kijkt wel meteen achterom of ik er ook aan kom. Eenmaal binnen zeg ik mama gaat even sporten, mijn zoontje komt dan naar mij toe geeft mij een kus en zwaait mij uit door het raam. Wanneer ik terug kom lacht hij naar mij maar gaat wel verder met spelen. Zodra ik zeg we gaan naar huis ruimt hij meteen op en daarna gaat hij naar de deur en moet ik ook mee komen.
Bij mijn ouders ( die ik soms 1x in de week zie) wil mijn zoontje vaak niet mee naar huis. Dan zeg ik we gaan zo naar huis ruim je even op? en zegt hij NEE! Wanneer ik ook zeg we gaan nu naar huis zegt hij weer NEE! Rent weg naar mijn vader en neemt hem mee aan de hand en moet mijn vader met hem spelen.
Mijn vader speelt altijd met mijn zoontje. Dan moet mijn vader op de grond met hem spelen(dit doet mijn vader ondanks zijn leeftijd 72 en last van de knieën gewoon) of mijn vader gaat met hem naar buiten en mag hij helpen in de tuin de bladeren opvegen of van de glijbaan, naar de diertjes. Ook wanneer mijn zoontje gilt of een dino na doet doet mijn vader als of hij schikt. Mijn zoontje lacht dan en doet het nog een keer. Uiteraard zegt mijn vader ook wel en zo is het goed. Mijn schoonvader is heel serieus. Hij pakt wel samen met mijn zoontje de box met auto's meteen en dan helpt mijn zoontje met tillen van de box. Soms gaan ze naar buiten naar de trekker van mijn schoonvader en mag er op zitten. Verder is hij vaak aan het mopperen. Mijn zoontje mag geen dino na doen of gillen dan zegt hij meteen niet doen en tegen mij zegt hij dat ik dit af moet leren. Ook zit mijn schoonvader vaak te zeggen tegen mijn zoontje van kun je nou nog steeds niet praten en dan begint hij weer over de buur jongen(zelfde leeftijd) wat die allemaal kan. Nou valt mij dit altijd op en ik weet niet zeker of mijn zoontje dit ook zo voelt. Mijn vader heeft het nooit over dat hij nog niet praat en ik zie aan mijn vader dat hij geniet van zijn kleinzoon.
Eerst vergeleek ik het niet. Maar omdat mijn zoontje eerst altijd moest huilen en meteen naar huis wil vroeg ik mij wel eens af of hij het wel leuk vind bij mijn schoonouders. En daarom heb ik er erg moeite mee hem daar achter te laten. Maar voor mij dit opviel had ik hun al gevraagd om mijn zoontje bij hun te hebben wanneer ik moet bevallen.
Mijn zoontje kan nog niet met zinnen praten en dus kan ik het hem niet vragen. Mijn zoontje heeft wel wat woordjes maar gebruikt dit nooit bij mijn schoonouders. Bij mijn vader zegt hij vaak kom en pakt zijn hand.
