Hallo dames,
Ik weet niet helemaal of dit het juiste forum is, maar ik merk dat ik hulp en steun kan gebruiken van een groep objectieve dames die dit hopelijk herkennen. Mijn vriend en ik staan op het punt om te beginnen met proberen voor een kindje, maar nu alles concreet wordt, vliegt het me naar de keel. Het internet en waar ik allemaal aan 'moet' denken overweldigt me. Ik zie zoveel content op social media waarin de negatieve kant van ouderschap belicht wordt. Zelfs zo erg dat ik weer twijfel, terwijl ik aan alles merk dat ik dit wil en het voor me zie. Maar nu schieten de vragen door mijn hoofd: kan ik het wel? Durf ik het wel? Wat als ik spijt krijg? Ik baal hiervan, want ik wil niet vanuit angst denken en juist vanuit een verlangen en dit fantastisch vinden. Side note: ik ben een hypochonder en HSP'er, dus ik denk veel en ga diep
Helaas kan ik geen coach of therapeut vinden in Breda en omstreken die vrouwen helpt met de fase vóór zwanger worden, enkel hulp tijdens zwangerschap en erna. Ik praat nu wel met mijn vriendinnen die moeder zijn, maar ik merk dat ik toch nog zoekende ben.
Zijn er dames die dit herkennen? Is het normaal en wat heb je gedaan om meer rust in je koppie te krijgen?
Liefs en alvast bedankt!
Ik weet niet helemaal of dit het juiste forum is, maar ik merk dat ik hulp en steun kan gebruiken van een groep objectieve dames die dit hopelijk herkennen. Mijn vriend en ik staan op het punt om te beginnen met proberen voor een kindje, maar nu alles concreet wordt, vliegt het me naar de keel. Het internet en waar ik allemaal aan 'moet' denken overweldigt me. Ik zie zoveel content op social media waarin de negatieve kant van ouderschap belicht wordt. Zelfs zo erg dat ik weer twijfel, terwijl ik aan alles merk dat ik dit wil en het voor me zie. Maar nu schieten de vragen door mijn hoofd: kan ik het wel? Durf ik het wel? Wat als ik spijt krijg? Ik baal hiervan, want ik wil niet vanuit angst denken en juist vanuit een verlangen en dit fantastisch vinden. Side note: ik ben een hypochonder en HSP'er, dus ik denk veel en ga diep
Zijn er dames die dit herkennen? Is het normaal en wat heb je gedaan om meer rust in je koppie te krijgen?
Liefs en alvast bedankt!