Beste lezer,
Graag deel ik hierbij mijn verhaal in de hoop anderen hiermee te kunnen helpen. Al is het er maar 1..
Rond mijn 31ste probeerden we zwanger te worden maar helaas, dat ging niet vanzelf waardoor we uiteindelijk bij een fertiliteitspoli kwamen. Hier werd geen directe oorzaak gevonden
Na meerdere IUI pogingen ben ik een paar keer zwanger geworden (met en daarna ook zonder IUI) maar helaas eindigde dat steeds in een miskraam. Vier miskramen verder kwamen we uiteindelijk via via, bij een gespecialiseerde privékliniek (het barrahuys) gerund door een betrokken gynaecoloog (dr Venema). Dr Venema stond er om bekend breder te kijken dan de standaard procedures en elk persoon op maat te onderzoeken en te behandelen. Bij mijn eerste bezoek bleek ik net zwanger te zijn. De vraag was alleen of en hoe we dit keer een vroege miskraam konden voorkomen. Dr Venema vertelde mij dat hij in mijn dossier zag dat ik een kleine stollingsafwijking blijk te hebben (factor V Leiden, hetrozygoot). Dit bleek bij de fertiliteitspoli van het ziekenhuis al geconstateerd maar was niet noemenswaardig bevonden. Ik wist dit dan ook niet van mezelf.
Dr Venema vond dit wel van belang en noemde dit voorzichtig als mogelijke oorzaak van mijn miskramen. Voor de zekerheid kreeg ik daarom een kleine dosering Ascal (aspirine) en vaginale Utrogestan capsules voorgeschreven voor de eerste periode.
Wat ben ik daar dankbaar voor want de miskraam bleef deze keer uit en ik kreeg een prachtige gezonde dochter.
Twee jaar later raakte ik opnieuw zwanger (ook weer spontaan, alsof mijn lijf nu wist hoe het moest) maar al snel kreeg ik weer een lichte bloeding. Daarop heb ik meteen met mijn huisarts gebeld met het verzoek Ascal en Utrogestan voor te schrijven. De huisarts kende dit niet en had de fertiliteitspoli van het ziekenhuis geraadpleegd maar daar zagen ze het nut hier niet van in. Het had geen wetenschappelijke basis volgens hen. De privékliniek was wegens pensionering gestopt dus ook daar kon ik niet terecht. Ik heb voet bij stuk gehouden bij mijn huisarts en onder het mom van ‘baat het niet, schaadt het niet’, heb ik het recept toch gekregen. De bloeding stopte vrijwel meteen waarna ik met 40 weken ben bevallen van een prachtige gezonde zoon.
Dus herken jij je in dit verhaal? Wie weet kun je dan een bloedonderzoek laten doen op factor V Leiden. Baat het niet, schaadt het ook zeker niet. En als dat voor jou niet helpend is: Zoek een gynaecoloog die nieuwsgierig blijft, onderzoek blijft doen en verder kijkt dan de standaard procedures!
Graag deel ik hierbij mijn verhaal in de hoop anderen hiermee te kunnen helpen. Al is het er maar 1..
Rond mijn 31ste probeerden we zwanger te worden maar helaas, dat ging niet vanzelf waardoor we uiteindelijk bij een fertiliteitspoli kwamen. Hier werd geen directe oorzaak gevonden
Na meerdere IUI pogingen ben ik een paar keer zwanger geworden (met en daarna ook zonder IUI) maar helaas eindigde dat steeds in een miskraam. Vier miskramen verder kwamen we uiteindelijk via via, bij een gespecialiseerde privékliniek (het barrahuys) gerund door een betrokken gynaecoloog (dr Venema). Dr Venema stond er om bekend breder te kijken dan de standaard procedures en elk persoon op maat te onderzoeken en te behandelen. Bij mijn eerste bezoek bleek ik net zwanger te zijn. De vraag was alleen of en hoe we dit keer een vroege miskraam konden voorkomen. Dr Venema vertelde mij dat hij in mijn dossier zag dat ik een kleine stollingsafwijking blijk te hebben (factor V Leiden, hetrozygoot). Dit bleek bij de fertiliteitspoli van het ziekenhuis al geconstateerd maar was niet noemenswaardig bevonden. Ik wist dit dan ook niet van mezelf.
Dr Venema vond dit wel van belang en noemde dit voorzichtig als mogelijke oorzaak van mijn miskramen. Voor de zekerheid kreeg ik daarom een kleine dosering Ascal (aspirine) en vaginale Utrogestan capsules voorgeschreven voor de eerste periode.
Wat ben ik daar dankbaar voor want de miskraam bleef deze keer uit en ik kreeg een prachtige gezonde dochter.
Twee jaar later raakte ik opnieuw zwanger (ook weer spontaan, alsof mijn lijf nu wist hoe het moest) maar al snel kreeg ik weer een lichte bloeding. Daarop heb ik meteen met mijn huisarts gebeld met het verzoek Ascal en Utrogestan voor te schrijven. De huisarts kende dit niet en had de fertiliteitspoli van het ziekenhuis geraadpleegd maar daar zagen ze het nut hier niet van in. Het had geen wetenschappelijke basis volgens hen. De privékliniek was wegens pensionering gestopt dus ook daar kon ik niet terecht. Ik heb voet bij stuk gehouden bij mijn huisarts en onder het mom van ‘baat het niet, schaadt het niet’, heb ik het recept toch gekregen. De bloeding stopte vrijwel meteen waarna ik met 40 weken ben bevallen van een prachtige gezonde zoon.
Dus herken jij je in dit verhaal? Wie weet kun je dan een bloedonderzoek laten doen op factor V Leiden. Baat het niet, schaadt het ook zeker niet. En als dat voor jou niet helpend is: Zoek een gynaecoloog die nieuwsgierig blijft, onderzoek blijft doen en verder kijkt dan de standaard procedures!
Laatst bewerkt: