Hoi dames,
Ik ben vooral even opzoek naar wat ‘lotgenoten’ en een plek om mijn ervaring te delen. Onze lieve dochter is nu 17 weken en sinds een week of 3 zitten we in een behoorlijk pittige fase. Waar ze voorheen zelf in kon slapen en al best lange blokken sliep in de nacht, is het nu totale chaos in de nachten en wil ze eigenlijk alleen in slaap vallen in onze armen of dicht tegen ons aan. De bekende slaapregressie vermoeden we. We proberen haar met liefde te helpen en tegelijkertijd te blijven oefenen met zelf slapen in haar bedje. Maar jeetje wat is dit zwaar… Daar komt bij dat ze ineens slecht uit de fles drinkt, terwijl ik juist bezig ben met afbouwen van de borstvoeding…
Tegelijkertijd zijn er allemaal andere veranderingen, met starten op de opvang (wat door bovenstaande ook niet bepaald lekker gaat), en ik die weer aan het werk ben. Rust en regelmaat lijken even ver te zoeken. Ik ervaar het echt als een ‘perfect storm’ waarin van alles samen komt. Sinds gisteren lijkt ook alles er op te wijzen dat er een tandje aan komt, dus het lijkt er nog niet beter op te worden.
Overigens lacht en groeit ze er nog op los (met af en toe een flinke huilbui) en is ze lekker druk met rollen oefenen. Dus ze lijkt zich verder gelukkig prima te vermaken.
Herkennen jullie deze pittige tijd? Ik krijg veel te horen ‘goed voor jezelf blijven zorgen’, maar ja, hoe doe je dat?
Ik ben vooral even opzoek naar wat ‘lotgenoten’ en een plek om mijn ervaring te delen. Onze lieve dochter is nu 17 weken en sinds een week of 3 zitten we in een behoorlijk pittige fase. Waar ze voorheen zelf in kon slapen en al best lange blokken sliep in de nacht, is het nu totale chaos in de nachten en wil ze eigenlijk alleen in slaap vallen in onze armen of dicht tegen ons aan. De bekende slaapregressie vermoeden we. We proberen haar met liefde te helpen en tegelijkertijd te blijven oefenen met zelf slapen in haar bedje. Maar jeetje wat is dit zwaar… Daar komt bij dat ze ineens slecht uit de fles drinkt, terwijl ik juist bezig ben met afbouwen van de borstvoeding…
Tegelijkertijd zijn er allemaal andere veranderingen, met starten op de opvang (wat door bovenstaande ook niet bepaald lekker gaat), en ik die weer aan het werk ben. Rust en regelmaat lijken even ver te zoeken. Ik ervaar het echt als een ‘perfect storm’ waarin van alles samen komt. Sinds gisteren lijkt ook alles er op te wijzen dat er een tandje aan komt, dus het lijkt er nog niet beter op te worden.
Overigens lacht en groeit ze er nog op los (met af en toe een flinke huilbui) en is ze lekker druk met rollen oefenen. Dus ze lijkt zich verder gelukkig prima te vermaken.
Herkennen jullie deze pittige tijd? Ik krijg veel te horen ‘goed voor jezelf blijven zorgen’, maar ja, hoe doe je dat?