al een jaar aan het proberen voor tweede kindje

[Anoniem]

Hoi
Soms word ik echt gek van mijzelf. Ik weet gewoon (voor zover het ken), dat het weer lang zou duren. Soms word ik zo verdrietig als ik hoor dat mensen zwanger zijn na de eerste of tweede keer. Dan denk ik waarom bij mij niet. Er word ook vaak tegen mij gezegt dat ik niet zo moet zeuren dat het niet lukt, omdat ik al een kindje heb. Maar tellen mijn gevoelens dan niet mee. Het wilt toch niet zeggen dat als je al een kindje heb dat je niet verdrietig mag zijn als het niet lukt. Gisteren had ik al mijn ongi moeten krijgen, ik heb nog steeds geen krampen. Een test durf ik ook niet te doen, ben al zo vaak teleurgesteld geweest. Soms denk ik dat het komt omdat ik het te graag wil. Maandag moet ik naar het ziekenhuis toe en dan weet ik misschien wel weer. Wat denken jullie, zal ik het maar gaan proberen met de hormoon pillen. Zelf weet ik het echt niet, mijn vriend staat achter me wat ik ook besluit. Ik hoop dat jullie mij iets over hormoon medicijnen kunnen vertellen. Ik wacht jullie reactie wel af.

Groetjes Patricia

 

[Anoniem]

Hallo meiden,

Ten eerste wil ik jullie een hart onder de riem steken, dat voor ons allen het geluk is weggelegd op een bepaald moment in ons leven, we hebben er alleen geen grip op wanneer dat is.

Ik hoop dat jullie allemaal wel goed beseffen dat als je eindelijk zwanger bent dat je er dan nog niet bent, 9 maanden nadien, met een gezond kindje op de arm, dan zijn we er pas.

Liefs Randy

 

[Anoniem]

Hoi Missmama,

Ook wij zijn al een jaar bezig. Vorig jaar april zijn we gestopt met de pil. Onze dochter is inmiddels ruim 2 1/2. Ik was na 5 maanden ongeveer zwanger toen en het ging meteen goed. Ik heb nu eind oktober een miskraam gehad. We blijven maar hopen dat we zwanger worden. Elke maand weer die hoop en dan de teleurstelling als het misgaat. Gek wordt je er van! Maar vooral erg verdrietig bij tijden. Ik roep altijd maar "kop op en we gaan weer verder". Maar de ene maand gaat me dat beter af dan de andere. Deze maand heb ik er erg veel moeite mee.

We zitten nu in onze klusperiode dus wie weet. Maar soms alshet klussen er dan even niet van komt dan denk ik wel eens "ach, waarom zou ik me druk maken. Ik wordt toch wel weer ongesteld". Dus ik begrijp heel goed hoe je je voelt.

Ook jij veel sterkte! Ik vind het zelf soms moeilijk maar toch moeten we de moed erin houden en erin geloven dat ook onze tijd komt dat we  mogen verhuizen naar het zwanger-zijn forum.

xx
Dile

 

[Anoniem]

Hoi! Wij zijn ook al een poosje aan de klus en moet zeggen dat ik in het begin heel hard hoopte maar nu zoiets heb van we zien het wel.
Dit forum is heel leuk maar ook net een verslaving. Ik kijk hier af en toe wel eens maar post niet zo vaak meer iets.
Als het voor jezelf lukt om een knopje om te zetten wordt het leven wel een stuk aangenamer, niet meer dagelijks aan zwanger worden denken en weer van het gewone leven genieten. Het komt zoals het komt, ook al gaat het niet snel.
Hoop voor je dat je snel zwanger bent maar laat het je leven niet beheersen.

Groetjes Mamaloe