Hoi Tuurlijk het gaat echt toppie hoor,ben er nooit zo kapot van geweest,zoals jij al schreef is en blijft het natuurlijk klote maar heb zelf al die weken al een stemmetje gehad dat het niet goed zat,daarom was ik zo onzeker ook op het forum toen.
Ik ben nu 35 en we zijn al dik 2 jaar bezig,hebben alle onderzoeken gehad en het moet gewoon kunnen,dat blijkt dus ook!Ik heb zelf al een zoon (12) uit mijn vorige relatie,dus weet wel wat het is alleen je vergeet wel ook een hoop hoor.
Ik heb er ook echt vrede mee dat het zo gelopen is want je kunt het jezelf zo moeilijk maken als je zelf wilt zeg ik altijd maar,maar ten eerste verstrijkt de tijd daarmee en is het psychisch ook niet zo goed ,want tja ik wil gewoon verder,het was toen echt een opluchting dat het eruit was ,misschien klinkt dit voor sommige mensen heel hard en nuchter maar zo voelde het echt,het zat niet goed.
Wat ik wel moeilijk vind is dat sommige mensen stom reageren omdat ik nuchter ben eronder,dan zeggen ze bv"wees maar blij dat het nog niet zoveel voorstelde"en dan word ik echt boos want het heeft wel degelijk veel voor mij betekent!Maar blijkbaar als je snel verder gaat en nuchetr reageert heeft het dus niks betekent????dat is dus niet zo....
En jij,heb jij het al een beetje verwerkt,1 week is nog maar kort natuurlijk.Kijk jij nog weleens bij november?
Leuk om elkaar een beetje op de hoogte te houden,heel veel succes en geluk toegewenst,ik hoop ook dat je weer snel zwanger zult zijn,en oja dat verven enz.daar moet je echt niet verder bij zoeken hoor,ik ken mensen die echt weet ik veel allemaal doen die eerste weken en krijgen gewoon een gezond kind,als het eenmaal verkeerd is is het verkeerd bij de celverdeling dar kun jij weinig aan doen hoor.
Groetjes en liefs en hou me op de hoogte
Snoopy
